บุษราอาฆาต บทที่ 21 : เพื่อนใหม่ (Part 1)

บุษราอาฆาต บทที่ 21 : เพื่อนใหม่ (Part 1)

โดย : เก้าแต้ม

บุษราอาฆาต เรื่องราวของบุษราคัมเม็ดงามที่แฝงไปด้วยความลึกลับกับวิญญาณของหญิงสาว เหตุใดวิญญาณของเธอจึงติดตามมาทำร้ายทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับบุษราคัมน้ำงาม ร่วมกันหาคำตอบได้ใน ‘บุษราอาฆาต’ นวนิยายแนวลึกลับโรแมนติก โดย เก้าแต้ม … นิยายออนไลน์ ที่ อ่านเอา อยากให้คูณได้ อ่านออนไลน์

…………………………………………

-21-

Part 1

 

อคิณเดินเข้าบ้านด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนมีความรักก็ตอนนี้ ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยตกหลุมรักใครมาก่อน ชายหนุ่มไม่รู้ว่าทำไมถึงได้สนิทสนมกับณิรินรวดเร็วนัก อาจเพราะหล่อนอยู่ด้วยแล้วสบายใจ

หญิงสาวไม่เคยตีโพยตีพาย แม้แต่เวลาที่ถูกเล่นงานอย่างหนักจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เขารู้ดีว่า หล่อนลำบากที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้และอาจถูกวิญญาณปองร้ายอีกเมื่อไหร่ก็ได้ แต่หญิงสาวก็ยังช่วยสืบหาความจริง

อคิณไม่ได้บอกหญิงสาวว่า เขาไม่ได้แอบเห็นณิรินโดยบังเอิญแต่เพราะชายหนุ่มจ้างนักสืบเอกชนให้คอยติดตามผู้จัดการสาขามาหลายวันแล้ว ทั้งนี้เพื่อให้แน่ใจว่า พีรพลไม่ได้เป็นเจ้าของสิ่งอาถรรพณ์ที่อยู่ในกระเป๋า ข้อความจากนักสืบทำให้เบาใจลงไปได้เปลาะหนึ่ง นอกจากพีรพลจะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับไสยศาสตร์แล้ว ยังเป็นคนที่ตั้งใจทำงาน

อคิณมั่นใจว่า สาขาใหม่ของธนาคารแห่งนี้จะไปได้สวยอย่างแน่นอน ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องรับแขกบ้าน สอดส่ายสายตาหาน้องสาว แต่กลับพบเพียงแม่อิ่มนั่งรออยู่แทน

“พลอยล่ะครับ ขึ้นนอนแล้วหรือ”

พลอยพยัพมักจะเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง หลายครั้งที่มานั่งรออคิณกลับจากที่ทำงาน แต่วันนี้สีหน้าที่ดูเป็นกังวลของแม่อิ่มทำให้ประหลาดใจ

“คุณพลอยออกไปข้างนอกตั้งแต่เย็นแล้วค่ะ บอกว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน”

“เพื่อนคนไหนหรือ”

เพื่อนของพลอยพยัพยังคงรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลทั้งสองคน วิกานดาที่ยังอยู่ในไอซียู ส่วนนาวานั้นแม้อาการจะไม่หนักแต่ยังคงหวาดกลัวอย่างมาก ทางครอบครัวจึงมอบให้จิตแพทย์ดูแล

“ป้าก็ไม่ทราบค่ะ พอป้ามาถึงคุณพลอยก็ออกไปแล้ว มีรถมาจอดรอหน้าบ้าน”

อคิณรีบโทรศัพท์หาน้องสาวทันที แต่แล้วเสียงกลับดังขึ้นไม่ไกลนี่เอง พอเงยหน้าก็เห็นว่า พลอยพยัพกำลังเดินเข้ามา

“นี่ยังไม่ดึกเท่าไหร่เลย พี่เพชรโทรตามพลอยแล้วหรือคะ ใจคอจะไม่ให้พลอยออกไปไหนบ้างเลยหรือไง”

อคิณถอนหายใจอย่างโล่งอก พลอยพยัพแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงยาวคลุมเข่า แต่งหน้าอ่อนๆ แต่สิ่งที่สะดุดตากลับเป็นสร้อยพร้อมจี้บุษราคัมต่างหาก เขาคิดไม่ตกว่าจะจัดการยังไงกับอัญมณีชิ้นนี้ดี จึงฝากคุณพิรัชต์เก็บไว้ในตู้เซฟ

“พลอยออกไปไหนกับใครมา”

“พลอยก็ไปกับเพื่อนน่ะสิคะ”

“เพื่อนคนไหน…”

พลอยพยัพอมยิ้ม โผไปเกาะแขนอคิณ หัวเราะ

“พี่เพชรถามทำไมคะ เป็นห่วงพลอยหรือ เพื่อนคนนี้ของพลอยไว้ใจได้ พี่เพชรก็รู้จัก”

อคิณหันไปเมื่อได้ยินเสียงใครอีกคนเดินเข้ามา เขายิ่งประหลาดใจเมื่อเห็นคนที่ประนมมือไหว้

“วรัญญา”

“ญ่าต้องขอโทษคุณอคิณด้วยนะคะที่พาคุณพลอยออกไปข้างนอกโดยไม่บอก แต่ญ่าเห็นว่า อยู่บ้านคงเบื่อ อีกอย่างวันนี้ก็เป็นวันหยุด ญ่าเองก็ว่างอยู่ เราสองคนก็เลยออกไปดูหนังด้วยกัน”

“อ๋อ…”

“พลอยรู้สึกดีขึ้นมากแล้วค่ะ อุดอู้อยู่ในบ้านหลายวันแล้ว คุณพ่อเองก็อนุญาตแล้วด้วย ท่านยังคืนสร้อยนี้ให้พลอยเลย”

อคิณไม่กล้าบอกว่า กลัววจี้บุษราคัมนี้ต่างหาก แต่พอเห็นสีหน้าของน้องสาวที่ต่างจากตอนถูกวิญญาณสิงจึงคลายความกังวลลงบ้าง

“เอาเถอะ ถ้าพลอยอยากออกไปข้างนอกพี่ก็ไม่ว่าหรอก แต่ถ้าให้ดีคราวหน้าช่วยส่งข้อความบอกพี่สักหน่อย”

“คุณอคิณไม่ต้องห่วงนะคะ ญ่าสัญญาจะดูแลคุณพลอยเป็นอย่างดี”

“ผมทราบครับว่าคุณญ่าเป็นคนน่ารัก ผมแค่กลัวว่า พลอยอาจจะเจอนักข่าวเข้า”

“เรื่องนั้นญ่าก็จัดการได้ค่ะ ญ่าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแกคุณพลอยเด็ดขาด” วรัญญาเอ่ยอย่างมุ่งมั่น พลอยพยัพยิ้มหวาน

“คุณญ่าน่ารักจริงๆ ขอบคุณมากนะคะที่พาพลอยออกไป วันนี้พลอยสนุกมาก”

“แล้วสองคนไปไหนกันมาบ้าง” อคิณถาม

“พลอยไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า แล้วก็ไปดูหนัง ออกมาก็กินข้าว คุณญ่าเก่งมากเลยนะคะ มีวิธีทำให้พลอยลืมเรื่องไม่สบายใจ”

“ถ้าเรารู้สึกดีขึ้นพี่ก็ดีใจด้วย ต่อไปพ่อกับพี่จะได้ไม่ต้องห่วงอีก”

“ถ้าพี่เพชรอยากให้พลอยสบายใจทุกวัน ก็ต้องอย่าใช้งานคุณญ่าหนักมากนะคะ คุณญ่าจะได้มีเวลาพาพลอยไปเที่ยวอีก คุณญ่าสัญญาว่า คราวหน้าจะพาไปโยนโบว์ลิงด้วย”

อคิณเลิกคิ้ว มองความสนิทสนมของทั้งคู่อีกครั้ง

“นี่คุณโยนโบว์ลิงเป็นด้วยหรือ”

“พอได้ค่ะ แต่ไม่ค่อยเก่ง คุณอคิณสนใจไปด้วยกันไหมคะ” วรัญญาชวน

“ผมไม่ค่อยถนัด ไม่ได้เล่นนานมากแล้ว”

“พี่เพชรก็รื้อฟื้นวิชาสิคะ สมัยก่อนพี่เพชรก็เคยไปโยนโบว์ลิง คราวหน้าไปด้วยกันสามคนสนุกออก นะคะนะ” พลอยพยัพอ้อน

“พลอยก็รู้ว่าพี่งานยุ่ง ยังมีอีกหลายอย่างในบริษัทไม่ลงตัว ถึงพี่จะให้ยืมตัวเลขา แต่ก็ได้เฉพาะวันหยุดเข้าใจไหม”

วรัญญาอมยิ้ม พลอยพยัพยกมือตะเบ๊ะแบบล้อเล่น

“รับทราบค่ะพี่เพชร” หล่อนหันไปหาวรัญญาพูดกลั้วหัวเราะ” คุณญ่าดูพี่เพชรสิคะ เฮี้ยบขนาดไหน แอบข่มขู่ลูกน้องเสียด้วย สมแล้วที่เขาว่าเป็นเจ้านายจอมเฮี้ยบ”

“ญ่าเข้าใจค่ะ พร้อมปฏิบัติเช่นกัน”

สองสาวหัวเราะกัน วรัญญามองนาฬิกาพร้อมกับพูดขึ้น

“นี่ก็ค่ำแล้ว ญ่าขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ คืนนี้ฝันดีนะคะคุณพลอย หลับให้สบายนะคะ”

พลอยพยัพโบกมือบ๊ายบายเลขาฯ สาว อคิณถือโอกาสเดินไปส่ง เขาเห็นรถของหล่อนจอดอยู่ด้านหน้า ชายหนุ่มเพิ่งรู้ว่าวรัญญาขับรถยุโรปมือสอง สังเกตจากสีที่เก่าและสภาพที่ทรุดโทรม

“เจ้าแก่กระป๋องของญ่าเองค่ะ ถึงจะเก่าแบบนี้แต่มันซื่อสัตย์มากนะคะ ใช้มานานมากแล้วไม่เคยเกเรเลย”

“ผมถึงว่า ดูมันสมบุกสมบันน่าดู”

“ค่ะ..รถคันนี้เป็นของแม่ญ่า ญ่าไม่อยากขาย อยากเก็บไว้เป็นที่ระลึกถึงท่าน ตั้งแต่ท่านเสียไป ก็มีรถคันนี้ละที่ญ่ารักมาก”

“ผมเสียใจด้วยนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ญ่าไม่คิดมากแล้ว แม่ไปสบายแล้ว”

อคิณอมยิ้มมองเลขาฯ สาว เขาสังเกตเห็นว่าหล่อนไม่ได้เศร้าซึมยามพูดถึงบุพการี นับตั้งแต่รู้จักกันวรัญญาเป็นคนร่าเริง เวลางานก็จริงจังเอาใจใส่ในรายละเอียดทุกอย่างเป็นอย่างมาก การที่เลขาฯ สาวชวนพลอยพยัพออกไปข้างนอกน่าจะเป็นผลในทางที่ดี

“ขับรถดีๆ นะวรัญญา ขอบคุณมากที่ไปเป็นเพื่อนน้องสาวผม”

วรัญญาส่งยิ้มหวาน เอ่ยขึ้น

“ไม่เป็นไรค่ะ ญ่ายินดี ถ้าวันไหนหยุด ญ่ามาอยู่เป็นเพื่อนได้นะคะ คุณพลอยจะได้ไม่ต้องคิดมาก”

อคิณมองเลขาฯ สาวด้วยประหลาดใจอีกครั้ง เพราะไม่คิดว่าพลอยพยัพจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ขนาดเขาเองยังต้องคาดคั้นอย่างล่าสุดน้องสาวถึงกับร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว

“นี่พลอยเล่าเรื่องเพื่อนให้คุณฟังด้วยหรือ”

“ค่ะคุณพลอยคงกลุ้ม ไม่รู้จะระบายกับใคร ญ่าอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ เพื่อนสองคนของคุณพลอยน่าสงสารมาก”

“ใช่…น่าสงสาร ไม่รู้ว่าใครกันที่ทำร้ายนาวากับวีวี่ ใจร้ายมากๆ”

“ใช่ค่ะ เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับใคร อันที่จริงมันไม่ควรเกิดขึ้นแต่แรกด้วยซ้ำ”

 

ชายหนุ่มเดินเข้าบ้านหลังจากส่งเลขาฯ สาวเสร็จ เขาตรงขึ้นห้องเพื่ออาบน้ำแต่ยังผลัดเสื้อผ้าไม่เสร็จเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“เข้ามาสิ”

พลอยพยัพเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วนมสองแก้ว พร้อมกับยื่นให้

“ดื่มนมก่อนนอนหน่อยสิคะพี่เพชร”

“นึกยังไงวันนี้ถึงมาชวนพี่ดื่มนมก่อนนอน”

อคิณอยากจะถามว่าน้องสาวหายโกรธแล้วหรือ เพราะครั้งหลังสุดที่คุยกัน หล่อนร้องไห้โวยวาย ไม่ยอมบอกสิ่งที่เขาต้องการรู้

“ก็อยากรำลึกความหลังยังไงคะ ถ้าเป็นสมัยเรียนพี่เพชรชอบเอานมมาให้พลอยดื่มก่อนนอนทุกคืนเลย”

ชายหนุ่มตบตรงเบาะข้างตัว พลอยพยัพนั่งข้างๆ สองพี่น้องต่างดื่มนมในแก้วของตน

“ความจริงพี่ก็อยากทำเหมือนเมื่อก่อน แต่เห็นว่าช่วงนี้พลอยอาจจะยังไม่ค่อยอยากคุยกับพี่เท่าไหร่”

สิ่งที่อคิณทำวันนั้นก็เพื่อบีบบังคับให้พลอยพยัพยอมบอกความจริง แม้สุดท้ายหล่อนจะไม่ยอมเล่าอะไรแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ หญิงสาวเอียงหน้ามาซบ คล้องแขนอคิณไว้

“พลอยขอโทษนะคะพี่เพชร ที่วันนั้นอาจพูดไม่ดีไปบ้าง ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วง”

“เราไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วละ จำที่พี่บอกได้ไหม เรื่องร้ายแค่ไหนสุดท้ายแล้วมันก็จะผ่านไป  ถ้าพลอยมีอะไรที่คิดว่าพี่จะพอช่วยได้ขอให้บอก”

“พี่เพชรพูดเหมือนคุณญ่าเลย เธอก็บอกพลอยแบบนี้เหมือนกัน”

อคิณประหลาดใจ พลอยพยัพดูชื่นชอบเลขาฯ สาวอย่างมาก ทั้งที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้ง ทั้งที่ผ่านมาน้องสาวเป็นคนไว้ตัวจะไม่ยอมออกไปไหนมาไหนกับคนไม่สนิท

“พี่ไม่ยักรู้ว่า เรากับคุณวรัญญาสนิทกัน”

“คุณญ่าคุยสนุก ทำให้พลอยหายเครียด เธอบอกว่า พลอยไม่ควรคิดมากว่าคนจะมองยังไง ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราเท่านั้น”

“พี่ก็เคยบอก ทำไมเราไม่เชื่อกันบ้างล่ะ” อคิณพ้อ

“แหมพี่เพชรก็…เหมือนกันที่ไหน นี่เป็นเรื่องที่ผู้หญิงกับผู้หญิงเขาพูดกัน ผู้ชายอย่างพี่บางทีก็ไม่เข้าใจหรอก”

“เป็นงั้นไป พี่กลายเป็นคนอื่นไปเสียแล้ว” เขาส่ายหน้า พลอยพยัพหัวเราะกอดและซบบ่าอคิณ

“ไม่หรอกค่ะ พี่เพชรสำคัญกับพลอยที่สุด พลอยรักพี่เพชรมากจนไม่อยากให้ใครมาเข้าใกล้”

“พี่ไม่ใช่สิ่งของนะพลอย พี่มีสิทธิ์จะเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง ก็เหมือนกับพลอยไง พลอยจะรักใครพี่ไม่เคยว่า และเมื่อพลอยไม่อยากคบใครพี่ก็ไม่เคยบังคับเช่นเดียวกัน”

“ถ้าพี่เพชรจะหมายถึงพี่พีทละก็ พลอยยังไม่อยากคิดเรื่องนี้”

พลอยพยัพรู้ดีว่าพิธานรู้สึกเช่นไร แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาหล่อนก็ขีดเส้นเขาไว้แค่เพื่อนพี่ชาย แม้จะรู้ว่าเขาเป็นคนดีและปรารถนาดีต่อหล่อนมาตั้งแต่ต้น แม้จะมีข่าวลือเสียๆ หายๆ ผ่านเข้ามาแต่พิธานไม่เคยใส่ใจ หลังเกิดเรื่องเขาเป็นคนหนึ่งที่ส่งข้อความมาหา แสดงความห่วงใย แต่พลอยพยัพแค่ตอบไปว่า ขอบคุณเท่านั้น

“พี่ถึงไม่ได้บังคับไง พีทแค่เป็นห่วงพลอย พี่สนิทกับเขามานานพอที่จะรู้ว่าเขาเป็นคนดี ถ้าพลอยให้โอกาส เขาก็อยากดูแลพลอย”

“แต่พลอยยังไม่พร้อม”

“เอาเถอะ ค่อยๆ ดูๆ กันไป ทำแบบที่พลอยสบายใจก็แล้วกัน”

“มัวแต่เป็นแม่สื่อให้น้อง แล้วเมื่อไหร่พี่เพชรจะมีแฟนกับเขาบ้างล่ะคะ”

อคิณมองน้องสาวอีกครั้ง เขากำลังชั่งใจว่าจะเล่าเรื่องเขากับณิรินให้ฟังดีหรือไม่ เขายังไม่มั่นใจว่า หากน้องสาวรู้จะยอมรับเรื่องนี้ได้หรือเปล่า

“ไม่ยักรู้ว่า พลอยไฟเขียวให้พี่มีแฟนแล้ว” เขาแกล้งหยอดเพื่อดูท่าทีของพลอยพยัพ

“ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น พลอยไม่แน่ใจ แต่ถ้าเป็นคนใกล้ตัว พลอยว่าบางทีก็เหมาะกับพี่เพชรดีนะคะ”

“เราหมายถึงใคร…”

“ก็คุณญ่าไงคะ”

“วรัญญาเนี่ยนะ”

“ใช่ค่ะ คุณญ่าเองก็ยังไม่มีแฟน ส่วนพี่เพชรก็บ้างานพอกัน เจ้านายกับเลขาดูเข้ากันดีออกแล้วเธอก็รู้ใจพี่เพชรทุกอย่าง”

อคิณยอมรับว่านับตั้งแต่วรัญญามาทำงาน ก็แบ่งเบาภาระไปได้มาก หล่อนทำงานได้ดีกว่าเลขาฯ คนเดิม แต่อีกไม่นานกรกนกก็จะกลับมาทำงานแล้ว เขายังคิดไม่ตกว่าจะย้ายวรัญญาไปทำงานกับใครดี

“บอกตามตรงนะ ว่าพี่ไม่เคยมองวรัญญาในเชิงชู้สาวเลย”

“ได้ไงคะพี่เพชร คุณญ่าออกจะน่ารัก เรียบร้อย ตรงสเปกพี่เพชรเปี๊ยบเลย”

“นี่เราคิดจะเป็นแม่สื่อให้พี่หรือไง”

“เปล่านะคะ พลอยก็แค่เสนอ เพราะไหนๆ ก็ต้องทำงานด้วยกันอีกนาน”

“คงไม่ใช่แล้วละพลอย เพราะอาทิตย์หน้าคุณกรกนกก็จะกลับมาทำงานแล้ว พี่กำลังปรึกษากับแผนกบุคคลว่า จะให้วรัญญาไปทำงานแผนกไหนดีต่างหาก”

พลอยพยัพหน้าซีด สีหน้าผิดหวังเต็มที มือที่คล้องแขนอคิณคลายออก

“พี่เพชรแน่ใจหรือคะว่า คุณกรกนกจะกลับมา”

“ใช่ เธอเพิ่งโทรมาหาพี่เมื่อสองวันก่อน พี่มัวแต่ยุ่งเลยยังไม่ได้คุยกับวรัญญาเลย”

“น่าเสียดายจัง คุณญ่าคงเสียใจมากที่จะไม่ได้เป็นเลขาของพี่เพชรอีกแล้ว”

“ไม่ต้องห่วงหรอก พี่จะหางานที่เหมาะสมให้กับวรัญญาเอง รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้เพื่อนของพลอยตกงานแน่”

“ถึงยังไงพลอยก็ยังอยากให้คุณญ่าเป็นเลขาของพี่เพชรเหมือนเดิมอยู่ดี ไม่แน่นะคะ อาจจะมีอะไรทำให้คุณกรกนกไม่ได้มาเป็นเลขาของพี่เพชรอีกก็เป็นได้”

อคิณหันไปเอ็ดน้องสาว

“เฮ้ย…พลอยพูดอะไรอย่างนั้น กรกนกเป็นเลขาพี่มานานมากแล้วนะ แล้วก็ทำงานดีมากๆ อีกด้วย”

“ไม่รู้ละ พลอยไม่ชอบ ถ้าเลือกได้พลอยชอบคุณญ่ามากกว่า พลอยไม่คุยด้วยแล้วเสียอารมณ์ ขอตัวไปนอนดีกว่า”

อคิณมองน้องสาวที่เดินปั้นปึ่งออกจากห้องไป เขาได้แต่ถอนใจมองแก้วนมในมือสุดท้ายก็ตัดสินใจดื่มจนหมด พลอยพยัพพูดถูกว่าวรัญญาอาจจะเสียใจ เห็นทีเขาคงต้องหาทางเกริ่นเรื่องนี้กับหล่อนก่อนที่เลขาฯ สาวจะเสียความรู้สึกไปมากกว่านี้…

Don`t copy text!