บุษราอาฆาต บทที่ 21 : เพื่อนใหม่ (Part 2)

บุษราอาฆาต บทที่ 21 : เพื่อนใหม่ (Part 2)

โดย : เก้าแต้ม

บุษราอาฆาต เรื่องราวของบุษราคัมเม็ดงามที่แฝงไปด้วยความลึกลับกับวิญญาณของหญิงสาว เหตุใดวิญญาณของเธอจึงติดตามมาทำร้ายทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับบุษราคัมน้ำงาม ร่วมกันหาคำตอบได้ใน ‘บุษราอาฆาต’ นวนิยายแนวลึกลับโรแมนติก โดย เก้าแต้ม … นิยายออนไลน์ ที่ อ่านเอา อยากให้คูณได้ อ่านออนไลน์

…………………………………………

-21-

Part 2

 

ชายหนุ่มมาทำงานตั้งแต่เช้า เขามีนัดประชุมกับลูกค้า ช่วงบ่ายเป็นการประชุมกรรมการของบริษัทเพื่อสรุปยอดและทำแผนของปีต่อไป อคิณต้องเร่งงานเพื่อให้ทันตามกำหนด เขาแอบมองเลขาฯ สาว เป็นระยะๆ วรัญญาเตรียมเอกสารประชุมเอาไว้อย่างเรียบร้อย

นับตั้งแต่ได้เลขาฯ สาวมาทำงาน ทุกอย่างก็ราบรื่นขึ้นมาก เขาแทบไม่ต้องไปกังวลใจเรื่องอะไรเลย เพราะหล่อนจัดการทุกอย่าง การประชุมวันนี้ยืดเยื้อมาจนถึงบ่ายโมง แต่เมื่อออกมาถึงก็พบว่าเลขาฯ สาวเตรียมอาหารเที่ยงเอาไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

อาหารใส่ในภาชนะสะอาดสะอ้าน มาจากร้านในห้างสรรพสินค้าไม่ไกลจากบริษัทนั่นเอง เขาเปิดดูด้านในและพบว่าเป็นของโปรด อคิณกำลังอ่านแฟ้มตอนที่หัวหน้าแผนกบุคคลเดินหน้าตาตื่นเข้ามา

“มีอะไรหรือเปล่า คุณเกรียงไกร”

“คุณอคิณเห็นข่าวคุณกรกนกหรือยังครับ”

วันนี้อคิณยังไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์หรือเปิดดูสื่อใดๆ เนื่องจากงานยุ่ง แม้กระทั่งเวลากินข้าวยังแทบจะไม่มี

“คุณกรกนกเป็นอะไรหรือ”

“คะ…คือว่า เธอโดนรถบรรทุกชนครับ”

“หา…อะไรนะ”

ชายหนุ่มทิ้งตัวพิงพนักอย่างอ่อนแรง เกรียงไกรยื่นโทรศัพท์ให้ดูข่าวสั้น เหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสองชั่วโมงก่อนนี่เอง รถที่แล่นมาชนกรกนกขณะกำลังข้ามถนนเป็นรถบรรทุกขนาดใหญ่ หล่อนเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ ภาพข่าวที่ดูน่าสยดสยองทำให้อคิณต้องเบือนหน้าหนี เขานึกไม่ถึงว่าจะต้องสูญเสียเลขาฯ ไปอย่างกะทันหันแบบนี้ เกรียงไกรพ้อ

“น่าสงสารคุณกรกนกจริง ๆนะครับ เธอเพิ่งจะโทรมาหาผมว่าจะกลับมาทำงานอาทิตย์หน้า”

ไม่เพียงแต่เกรียงไกรที่ตกใจ อคิณเองก็กำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกัน ยิ่งพอคิดถึงสิ่งที่พลอยพยัพพูด มือก็เย็นเฉียบ น้องสาวอาจพูดโดยไม่คิด แต่ทำไมเรื่องทุกอย่างถึงได้บังเอิญเหลือเกิน

“ข่าวบอกไหมว่า ทำไมรถถึงวิ่งข้ามเลนมา”

“เอ…ไม่แน่ใจนะครับ ข่าวไม่ได้ลงละเอียดเพราะเรื่องเพิ่งเกิด แต่ถ้าคุณอคิณอยากรู้คงต้องดูข่าวตอนค่ำ อาจจะมีรายละเอียดมากกว่านี้ ถ้าไม่ใช่เมายาก็คงเมาเหล้าละครับ แย่มากเลยสมัยนี้ ทำให้คนบริสุทธิ์ต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วย”

“ผมเสียใจกับครอบครัวเธอด้วยนะครับ คุณกรกนกเป็นคนดีมากคนหนึ่ง”

“แล้วเรื่องเลขา คุณอคิณคิดจะทำยังไงต่อไปดีครับ จะรับสมัครเลขาคนใหม่อีกหรือเปล่า”

“คงไม่แล้วละครับ ตอนนี้ผมมีคุณวรัญญาช่วยงานอยู่แล้ว ต่อไปก็คงต้องให้เธอรับตำแหน่งเลขา ถาวรไปเลย ความจริงวรัญญาก็ทำงานดีมาก”

“แล้วเรื่องงานศพของคุณกรกนกล่ะครับ”

“เรื่องนี้ละครับ ผมอยากให้คุณช่วยเป็นธุระจัดการให้ ทางบริษัทเราอยากเป็นเจ้าภาพงานศพสักวัน ในฐานะที่เธอเคยช่วยงานผมมาตลอด”

“ได้เลยครับไม่มีปัญหา เดี๋ยวผมจะรีบติดต่อทางญาติของคุณกรกนกทันที ถ้าทราบวัดกับวันเวลาแล้ว ผมจะมาแจ้งคุณอคิณอีกครั้งนะครับ”

ชายหนุ่มพยักหน้า ข่าวร้ายของกรกนกทำให้รู้สึกหมดแรงอย่างบอกไม่ถูก ทุกอย่างกะทันหันมาก อคิณกำลังคิดว่าจะพูดกับวรัญญาหลังประชุมเสร็จ แต่นึกไม่ถึงว่ายังไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนั้นกรกนกก็มาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปเสียก่อน วรัญญาเคาะประตูเมื่อถึงเวลาประชุม

“คุณอคิณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าเครียดเชียว”

“เปล่าครับ”

“คุณอคิณไม่ต้องกังวลนะคะ ญ่าส่งเอกสารทั้งหมดให้กับกรรมการบริษัทดูล่วงหน้าแล้ว ช่วงบ่ายคงใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ”

“คุณนี่รอบคอบจริงๆ  ผมยังคิดไม่ออกเลยนะว่า ถ้าไม่ได้เลขาอย่างคุณผมจะทำงานได้ราบรื่นอย่างนี้ได้ยังไง”

“นี่คุณอคิณชมญ่าหรือคะ ดีใจจัง”

“ผมพูดจากใจจริง ผมดีใจที่ได้คุณมาเป็นเลขา ต่อไปนี้คุณจะต้องเป็นเลขาส่วนตัวของผมเป็นการถาวรแล้วนะครับ”

“อ้าว แล้วคุณกรกนกล่ะคะ”

“เธอคงไม่มาทำงานแล้ว”

อคิณเล่าเรื่องการเสียชีวิตของกรกนกให้กับวรัญญาฟัง น้ำเสียงเศร้า หล่อนยกมือทาบอก หน้าซีดเผือด

“ตายจริง เกิดเรื่องเมื่อไหร่คะเนี่ย”

“เมื่อสองชั่วโมงก่อนนี่เองครับ เขาถึงว่าชีวิตของคนเราไม่แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นวันนี้พรุ่งนี้”

“คุณอคิณอย่าคิดมากไปเลยนะคะ ถึงไม่มีคุณกรกนก แต่ญ่าก็ยินดีเป็นเลขาให้คุณค่ะ ญ่าสัญญาค่ะว่า จะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด”

“ผมเชื่อครับว่าคุณตั้งใจ ขอบคุณมากสำหรับทุกอย่าง รวมถึงอาหารเที่ยงนี้ด้วย ของโปรดผมทั้งนั้นเลย”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ญ่าดีใจมากๆ ที่ได้เป็นเลขาของคุณ ญ่าฝันถึงช่วงเวลานี้มานานมากแล้ว ญ่าจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเลยค่ะ”

 

ซื้อหนังสือที่ www.naiin.com ไม่ว่าเล่มใดก็ตาม

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

 

ชายหนุ่มกำลังออกจากบริษัทตอนที่โทรศัพท์มือถือดัง พอเห็นชื่อก็อดดีใจไม่ได้ เขาไม่ได้คุยกับพิธานมาหลายวันแล้ว

“ว่าไงพีท”

“ฉันได้ที่อยู่ของบุษยามณีมาแล้วนะ”

อคิณชะงัก เกือบจะลืมไปด้วยซ้ำว่าเคยฝากพิธานหาที่อยู่ของบุษยามณี

“นายได้มาจากใครหรือ”

“ก็ครูประจำชั้นของห้องนั้นไง ฉันเพิ่งได้เบอร์มาจากเพื่อนอีกที พอดีบ้านของครูอยู่ซอยเดียวกันกับบ้านของบุษยามณี ครูก็เลยบอกที่อยู่มาให้”

“บ้านบุษยามณีอยู่ที่ไหนหรือ รีบบอกฉันมา” ชายหนุ่มถามอย่างร้อนใจ เขาแทบอยากจะแวะไปหาหล่อนที่บ้านคืนนี้เดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ เรื่องทุกอย่างจะได้จบ อคิณยอมรับว่ากลุ้มใจกับปัญหานี้มาหลายวัน หากบุษยามณีเสียชีวิตเพราะฆ่าตัวตายจริง เขาก็ตั้งใจจะชดเชยให้กับคนในครอบครัวหล่อนที่ยังเหลืออยู่ อย่างน้อยก็เพื่อทดแทนความรู้สึกผิดที่ไม่ได้ไปตามนัดในตอนนั้น

“ใจเย็นเพื่อน ฉันแอบแวะไปดูมาแล้ว แต่ไม่มีคนอยู่ ฉันลองถามเพื่อนบ้านดูบอกว่า ช่วงนี้เจ้าของกลับดึก”

“นี่นายหมายถึงว่ามีคนอยู่ด้วยงั้นหรือ บ้านดูเป็นยังไงบ้าง”

“ก็เหมือนบ้านทั่วๆ ไป นั่นละ สภาพด้านนอกเก่าหน่อย แต่ดูสะอาดสะอ้าน ฉันถามกับลุงข้างบ้านบอกว่า เจ้าของเป็นผู้หญิง”

“อายุมากหรือน้อย”

“เห็นบอกว่ายังไม่มากนะ แล้วดูจากเสื้อผ้าก็น่าจะเป็นพวกสาวออฟฟิศ”

พิธานเห็นเสื้อผ้าที่ตากอยู่บนราวจึงคะเนเอาว่า หญิงสาวทำงานบริษัทสักแห่งหนึ่ง เสื้อผ้าที่ดูเรียบร้อย ทันสมัยแต่ไม่หวือหวามากนัก

“ก็แสดงว่า คนที่อยู่ในบ้าน ไม่ใช่ป้าของบุษยามณีน่ะสิ”

ครูที่ปรึกษาแจ้งว่า ป้าของบุษยามณีอายุมากแล้ว น่าจะเกินห้าสิบปีซึ่งถ้าหากฟังจากพิธานเล่าน่าจะไม่ใช่คนเดียวกันแน่ๆ

“แล้วนายได้ถามเกี่ยวกับบุษยามณีบ้างหรือเปล่า”

“ลุงแกบอกว่า ไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านชื่ออะไร รู้แต่ว่าเป็นผู้หญิงคนเดียว แกว่าเคยเห็นกันผ่านๆ แต่ไม่เคยทัก เพราะเจ้าของบ้านออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด”

“อ้าว…แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่า ใช่ญาติของบุษยามณีแน่หรือเปล่า อาจะเป็นคนมาเช่าต่อก็ได้นะ”

“ก็คงต้องรอเธอกลับมาบ้านก่อน ฉันแชร์โลเคชันไปทางไลน์ให้นายแล้วนะ ว่าแต่นายอยากจะให้ฉันไปเป็นเพื่อนหรือเปล่า”

อคิณเหลือบมองสิ่งที่ถูกส่งเข้ามา ความหวังที่เคยริบหรี่พลันเรืองรองขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ว่าเจ้าของบ้านจะเป็นใครและเกี่ยวข้องกับบุษยามณียังไง เขาก็ตั้งใจจะไปพบหล่อนโดยเร็วที่สุด

“ไม่เป็นไรหรอกพีท ฉันไปเองได้ งานนายก็ยุ่ง”

“ถ้าจะให้ไปด้วยโทรมาได้เลยนะ แต่บอกล่วงหน้าสักหน่อย ฉันจะได้เคลียร์คิวเอาไว้”

“เออ…ไม่ต้องห่วง แล้วพักนี้นายไม่แวะมาเยี่ยมพลอยบ้างหรือ น้องสาวฉันดีขึ้นมากแล้วนะ”

“จริงหรือ พลอยหายเครียดแล้วหรือ”

“อืม…หายแล้ว ดูสดใสขึ้นมาก นี่ก็ยอมออกไปนอกบ้านบ้างแล้ว”

นับตั้งแต่ได้คุยกับวรัญญา พลอยพยัพก็ดูสดใสมากขึ้น หล่อนยอมออกไปข้างนอก แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ แต่ก็ดีกว่าช่วงที่หมกตัวอยู่แต่ในห้อง คุณพิรัชต์เองก็ดีใจไปด้วยที่ลูกสาวกลับมาเป็นคนเดิม

“เอาไว้ฉันจะหาเวลาแวะไปเยี่ยม หวังว่าพลอยคงไม่ไล่ตะเพิดฉันออกมานะ”

“เชื่อฉันสิ…พลอยไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่ถ้านายยังชอบน้องฉันอยู่ละก็คงต้องเริ่มรุกแล้วละ”

“ได้เลย…ไหนๆ นายก็ลงทุนบอกทั้งที ฉันจะลองดูแล้วกัน ไหนๆ ก็แห้วเสียจนชินแล้วนี่ โดนปฏิเสธอีกทีก็คงไม่ตายหรอก”

อคิณหัวเราะกับโทรศัพท์ ความตึงเครียดบรรเทาลงไปกว่าครึ่ง เขาตั้งใจว่าจะแวะไปที่บ้านหลังนั้นตอนเลิกงาน ถ้ารวมกับข้อมูลที่พิธานได้มาก บางทีเขาอาจจะต้องจอดรถรอจนหญิงสาวกลับบ้านก็เป็นได้

“ฉันเอาใจช่วยนายนะ”

“นายก็เหมือนกัน ขอให้โชคดีได้รู้ความจริงที่ตามหานะ”

ชายหนุ่มพยักหน้า เขาไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับใครในวันพรุ่งนี้ แต่ถ้าหากผู้หญิงที่อาศัยอยู่ในบ้านของบุษยามณีเป็นญาติของหล่อนจริง บางทีเรื่องทั้งหมดคงจะได้กระจ่างเสียที…

Don`t copy text!