บุษราอาฆาต บทที่ 25 : คนที่ต้องถูกกำจัด (Part 1)

บุษราอาฆาต บทที่ 25 : คนที่ต้องถูกกำจัด (Part 1)

โดย : เก้าแต้ม

บุษราอาฆาต เรื่องราวของบุษราคัมเม็ดงามที่แฝงไปด้วยความลึกลับกับวิญญาณของหญิงสาว เหตุใดวิญญาณของเธอจึงติดตามมาทำร้ายทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับบุษราคัมน้ำงาม ร่วมกันหาคำตอบได้ใน ‘บุษราอาฆาต’ นวนิยายแนวลึกลับโรแมนติก โดย เก้าแต้ม … นิยายออนไลน์ ที่ อ่านเอา อยากให้คูณได้ อ่านออนไลน์

สมัครบัตร Citi Ready Credit

ทุกยอดการสมัครจะมีส่วนแบ่งกลับมาสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอาของพวกเรา 🙂

……………………………………………………………….

-25-

(Part 1)

 

“รัก…ยม เรากลับบ้านกันเถอะ”

ณิรินกวาดสายตาหากุมารทองสองตน แต่พอร้องเรียกกลับพบแต่ความว่างเปล่า ไม่มีเสียงตอบรับเหมือนอย่างเคย

ความสงสัยทำให้ต้องรีบเดินหา รอบโรงหนังตอนนี้มีคนเดินอยู่ขวักไขว่ บ้างก็มาดูหนังในรอบถัดไป  ณิรินมือเย็นเฉียบ เริ่มสังหรณ์ใจว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น ทุกครั้งที่หล่อนร้องเรียกรักกับยมมักจะรีบมาหาในทันที สายตากวาดมองไปรอบๆ เพื่อหา เมื่อก้าวไปถึงส่วนของห้างสรรพสินค้าก็พบว่ากำลังจะปิดตามเวลา ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกใจคอไม่ดี หมอดูสาวมัวแต่คิดจะหาวิธีถอนคุณไสยให้อคิณโดยลืมถามไปว่า ทั้งสองจะหาทางถ่วงเวลาเลขาฯ สาวไว้ได้อย่างไร

แผนการก็คือ ล่อให้เลขาฯ สาวออกมาจากโรงหนังเพื่อเปิดโอกาสให้ณิรินได้ทำภารกิจ การได้เบอร์ของวรัญญามานั้นไม่ยากเลยเนื่องจากหล่อนเป็นเลขาฯ ของอคิณต้องพบปะลูกค้าเป็นจำนวนมาก แค่โทร.ไปที่บริษัทและขอเบอร์ติดต่อก็ได้มาอย่างง่ายดาย ณิรินใช้โทรศัพท์มือถือแบบเติมเงินโทร.เข้าไปในเบอร์ของเลขาฯ สาว และหลอกว่ามีไฟไหม้ในซอยเพื่อล่อให้ออกมา หลังจากนั้นก็เป็นหน้าที่รักกับยม

หล่อนเดาว่ากุมารทองสองตนคงจะหลอกล่อเลขาฯ สาวให้ออกไปนอกโรงหนัง หลังจากนั้นก็คงหาทางถ่วงเวลาเอาไว้ แต่เพราะอะไรทั้งสองถึงได้หายตัวไป สายตามองไปยังประตูซึ่งเปิดออกไปสู่ที่จอดรถและพบว่ารถจำนวนหนึ่งกำลังแล่นออกจากห้าง ผู้คนที่มาจับจ่ายใช้สอยไม่ได้ดูหนังกำลังทยอยกลับ ความรู้สึกสังหรณ์ใจทำให้ณิรินตัดสินใจผลักประตูออกไปดู

บนลานจอดรถมีรถบางตาเนื่องจากเป็นชั้นบนสุด หลายคันค่อยๆ เลี้ยวออกไป หล่อนได้ยินเสียงรถจากท่อไอเสียคล้ายรถแข่งกำลังเบิ้ลเครื่อง เมื่อมองไปยังต้นเสียงซึ่งอยู่ทางขวาพบว่า คนขับวัยรุ่นแต่งตัวสไตล์ฮิปฮอปนั่งเตรียมพร้อมอยู่ในรถ รถสองคันต่างกำลังเร่งเครื่องเพื่อโชว์ว่า เครื่องของใครแรงกว่ากัน

รถกำลังจะแล่นออกจากที่จอด แต่พอมองไปสุดลานจอดรถอีกฝั่งกลับเห็นบางอย่างตกอยู่บนพื้น ตอนแรกณิรินคิดว่าเป็นแค่ขวดธรรมดา แต่พอเพ่งมองชัดๆ ถึงเห็นว่ามีบางอย่างอยู่ข้างใน แม้ของสิ่งนั้นจะเล็กมากแต่การเคลื่อนไหวยุกยิกสะดุดสายตา หมอดูสาวรับรู้ในเสี้ยววินาทีว่าเกิดอะไรขึ้น หล่อนวิ่งเข้าไปหาขวดอย่างไม่คิดชีวิต

ในจังหวะเดียวกับที่รถคันแรกกระชากตัวออก ณิรินมีเพียงเวลาเสี้ยววินาทีที่จะเตะขวดใบนั้นให้หลุดพ้นจากการถูกรถทับ หล่อนลืมไปว่ารถกำลังพุ่งเข้าหา พอเห็นหล่อนถลันมาขวาง คนขับจึงเบรกตัวโก่ง เสียงห้ามล้อดังสนั่นไปทั่วลานจอดรถ หญิงสาวเตะขวดนั้นให้พ้นจากการถูกทับแต่หล่อนกลับเป็นฝ่ายตกอยู่ตรงกลางเสียงเอง ณิรินร้องเสียงหลงเสียหลักล้มหงายหลัง

รถแล่นผ่านหล่อนไปอย่างฉิวเฉียด เสียงคนขับตะโกนด่าเสียงดังลั่น หญิงสาวไม่ได้สนใจแขนของตนที่เต็มไปด้วยแผลถลอกเพราะหกล้ม แต่กลับรีบโกยตัวลุกขึ้นวิ่งตรงไปที่ขวดแทน โชคดีที่ขวดแก้วยังไม่แตก หล่อนประคองขวดขึ้นอย่างเบามือ มองกุมารทองน้อยสองตนที่ถูกขังอยู่ด้านใน ด้านนอกมีกระดาษที่มีตัวอักษรประหลาดดูคล้ายกับยันต์ปิดอยู่ หล่อนพยายามแกะมันออกแต่ทำไม่ได้ ยิ่งมองน้ำตาก็ยิ่งไหล

“พี่ขอโทษนะรัก ยม พี่ผิดเอง พี่จะพาเราไปหาปู่นะ”

หญิงสาวกอดขวดแก้วไว้อย่างหวงแหน รีบกลับไปที่รถมอเตอร์ไซค์ของตนและมุ่งหน้ากลับบ้านโดยเร็วที่สุด

 

ณิรินนั่งมองปู่เทียมกำลังประกอบพิธีอยู่หน้าโต๊ะหมู่บูชา สีหน้าของปู่เครียดมากยามร่ายมนตร์ ควันจากธูปและเทียนตลบอบอวลในห้องไปหมด หญิงสาวรู้ดีว่าทุกอย่างกำลังวิกฤต รัก ยมถูกคนมีอาคมขังเอาไว้ในขวด การปลดปล่อยทำได้ยากยิ่งเนื่องจากอาคมของอีกฝ่ายสูงมาก ปู่เทียมท่องมนตร์มาเกือบชั่วโมงแล้ว

ณิรินได้แต่ภาวนาในใจเพราะไม่รู้จะช่วยยังไง หล่อนประนมมือระลึกถึงพระพุทธคุณให้ช่วย กุมารทองน้อยสองตนแม้จะเกิดจากอาคม แต่ไม่เคยก่อกรรมกับใคร ทว่าวันนี้กลับถูกคนใจร้ายขังเอาไว้ในขวด ถ้าหากณิรินไปไม่ทันทั้งสองจะต้องถูกรถทับเป็นแน่ คนทำมีพลังอาคมกล้าแข็งกว่าปู่เทียมด้วยซ้ำ

หญิงสาวมองรัก ยม ที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ภายในขวดเช่นเดียวกัน ทุกครั้งที่ปู่พยายามเปิดยันต์ออก ขวดแก้วก็จะบีบเล็กลงไปเรื่อยๆ ส่งผลให้เด็กที่อยู่ด้านในร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ยิ่งได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ณิรินก็เกือบจะขาดใจตายเสียให้ได้

หล่อนพลาดที่คิดว่าจะจัดการทุกอย่างได้ นอกจากจะช่วยถอนอาคมให้อคิณไม่ได้แล้วยังถูกเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเสียอีก รัก ยมที่พยายามช่วยก็ถูกขังไว้ในขวด เสียงปู่เทียมพูดขึ้น

“เอ็งหยิบงากำจัดบนชั้นมาให้ปู่ที”

ณิรินเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจ หล่อนรู้ว่าปู่หวงของสิ่งนี้มากเพราะกว่าจะได้มานั้นไม่ง่าย ปู่เคยพูดเสมอว่า ของสิ่งนี้จะป้องกันภยันตรายทุกอย่าง งากำจัดคืองาของช้างตกมันที่หักคาอยู่บนต้นไม้  เชื่อว่าช้างมีฤทธิ์เดชมาก การที่งาจะหักทั้งที่ช้างยังมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องที่ยากมาก ก่อนจะได้มาต้องทำพิธีบวงสรวงรุกขเทวดาเพื่อจะนำออกมา

“ปู่แน่ใจหรือจ๊ะ”

“แน่ใจสิ เราต้องช่วยเจ้าหนูสองคนนั้นออกมา”

หญิงสาวประคองของวิเศษบนชั้นบูชาขึ้นมาและส่งให้ ปู่รับไปบริกรรมท่องมนตร์อย่างต่อเนื่อง ณิรินสังเกตเห็นว่าปู่คงเหนื่อยมาก สังเกตจากใบหน้าที่ดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งท่องคาถาใบหน้าของปู่ก็แดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมองไปยังงากำจัดก็พบว่ากำลังเรืองแสงจนกลายเป็นสีแดงคล้ายกับเปลวไฟ

ณิรินภาวนาเอาใจช่วยเมื่อปู่ท่องมนตร์มาถึงบทสุดท้าย หล่อนมองงาช้างที่ลุกเป็นไฟด้วยอาคมฝ่ายดี ปู่เทียมจ่องากำจัดไปที่กระดาษยันต์ที่ปิดปากขวด ยันต์ขยายใหญ่จนคล้ายกับผ้าใบผืนโต ขณะที่งาช้างจุดตัวเองให้ลุกเป็นไฟ เหมือนอาคมสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ปู่เทียมท่องคาถาต่อเนื่อง มือที่ประนมเริ่มสั่น จนสุดท้ายยันต์ก็ดีดตัวออกจากฝาขวดและถูกงาช้างเผาไหม้จนหมดสุดท้ายเหลือเพียงขี้เถ้าร่วงลงสู่พื้น ณิรินมองกุมารทองสองตนที่ค่อยๆ รีดตัวออกจากขวดคล้ายกลุ่มควัน เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลง รัก ยมก็นอนฟุบอยู่ที่พื้น หล่อนประคองเด็กชายสองคนขึ้นจากพื้น

“รัก…ยม เป็นยังไงบ้าง”

“พี่ณิ…หนูขอโทษ”

หญิงสาวกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวอีก หล่อนร้องไห้ออกมาอย่างสุดจะกลั้น พูดเสียงกลั้วสะอื้น

“พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษ พี่ผิดเอง”

ทั้งสามคนกอดกันร้องไห้ กุมารน้อยสองตนต่างหมดเรี่ยวแรงจนยืนไม่ไหว ณิรินกอดทีละคนและลูบศีรษะด้วยความเป็นห่วง แต่พอหันไปหาปู่ก็เห็นว่าท่านหงายลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน…

 

ซื้อหนังสือที่ www.naiin.com ไม่ว่าเล่มใดก็ตาม

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

ปู่เทียมไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่หมดแรงจากการใช้พลังถอนอาคมที่ปิดปากขวดอยู่ ดังนั้นณิรินจึงประคองปู่ไปที่ห้องนอน นำน้ำมาให้ดื่มและปล่อยให้ปู่นอนพัก ส่วนอาการของกุมารทองน้อยสองตนนั้นอยู่ในสภาพอิดโรย ผลจากการถูกขังทำให้หมดเรี่ยวแรง แม้แรงจะยืนยังไม่มี ณิรินพาทั้งสองเข้าไปในห้องปล่อยให้พักผ่อน ส่วนตัวหล่อนเองนั้นก็ออกมาเก็บกวาดสิ่งที่เกิดขึ้น

แม้จะบอกตัวเองว่าไม่เป็นอะไร แต่ณิรินกลับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ หล่อนเจ็บปวดที่ถูกอคิณตัดสัมพันธ์แถมยังทำให้ทุกคนต้องเดือดร้อน สุดท้ายแล้วหล่อนก็พลาด นอกจากไม่สามารถถอนอาคมได้แล้ว ยังถูกชายหนุ่มพูดจาทำร้ายจิตใจอีกด้วย หญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคำพูดที่หลุดจากปากของเขา เป็นเรื่องจริงหรือเกิดจากการโดนเสน่ห์กันแน่ แต่สิ่งที่ตั้งใจก็คือจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของชายหนุ่มอีก ในเมื่อเขาเลือกที่จะคบกับเลขาฯ สาวคนนั้นหล่อนก็ควรหลีกให้ห่าง

ณิรินเคยเห็นวรัญญามาหลายครั้ง หล่อนดูเป็นผู้หญิงบอบบางน่าทะนุถนอม ตรงกับสเปกสาวในฝันที่อคิณเคยพูดถึงไว้ไม่มีผิด ถึงแม้ไม่มีอิทธิพลของมนตร์ดำ เขาก็คงตกหลุมรักหล่อนได้ไม่ยาก ผิดกับหล่อนที่ไม่มีอะไรเทียบอีกฝ่ายได้เลยสักนิด ทั้งหน้าตา การแต่งกายที่ดูแล้วคล้ายชายมากกว่าหญิง มือบางถือไม้กวาดเก็บเศษซากของงากำจัดกับยันต์ใส่ลงถัง ปู่กำชับว่าควรจะนำไปฝังไว้ใต้ดินพร้อมกับใช้ยันต์ของปู่ปิดไว้ด้านบนเพื่อป้องกันเหตุร้ายในอนาคต

หลังจากทำความสะอาดเสร็จ หญิงสาวก็ลงไปชั้นล่าง ตั้งใจว่าจะต้มข้าวต้มให้กับปู่เทียม อีกทั้งยังจะทำอาหารเซ่นสองกุมารทองเพื่อให้คืนพลัง บ้านทั้งหลังดูเงียบเหงาเมื่อไม่มีเสียงหัวเราะของปู่กับกุมารทอง

ณิรินมองเงาสะท้อนของตนจากกระจก ขอบตาสองข้างบวมเป่งจากการร้องไห้ ผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่ที่แย่ก็คือตามตัวบัดนี้เต็มไปด้วยแผลถลอก โดยเฉพาะข้อศอกที่มีเลือดซึมออกมา เมื่อครู่นี้หล่อนมัวแต่ห่วงรัก ยม จึงไม่ทันได้ดูแลตัวเอง หญิงสาวใช้น้ำสะอาดล้างคราบปูนออกไป คงเป็นตอนที่หล่อนล้มลงไปบนลานจอดรถนั่นเอง แผลแสบแต่ยังไม่เท่ากับความเจ็บช้ำในใจตอนนี้

มือแตะตรงริมฝีปาก ยิ่งเมื่อคิดว่าครั้งหนึ่งอคิณเคยจูบหล่อน แต่บัดนี้ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน เส้นทางระหว่างเขากับหล่อนคงไม่มีทางบรรจบกันอีก หมอดูสาวสูดหายใจเข้าลึก บอกตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง ต้องก้าวต่อไป ชีวิตนับจากนี้ควรจะทำเพื่อปู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ครอบครัวกรัณย์สกุลจะเป็นยังไงต่อไป หล่อนจะไม่สนใจอีก พอกันที สังคมของคนรวย เพราะสุดท้ายแล้วคนที่ต้องเจ็บปางตายก็เป็นหล่อนอยู่ดี หญิงสาวตักข้าวสารใส่ลงในหม้อเติมน้ำและเปิดไฟเพื่อต้มข้าว ความเศร้าทำให้ณิรินลืมไปว่า ตอนเข้ามาหล่อนลืมลงกลอนประตูหน้าเอาไว้

คืนนี้ท้องฟ้ามืดกว่าที่เคย นอกบ้านของหมอดูสาววังเวง ณิรินกำลังสาละวนกับการทำอาหารจนลืมสังเกตไปว่า คืนนี้เสียงสุนัขและแมวเงียบกว่าปกติ รวมถึงเสียงคนที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วย ท่ามกลางความมืด แต่เมื่อเพ่งมองไปยังที่ว่างข้างบ้านจะพบว่า มีดวงตาสีเหลืองผุดขึ้น เริ่มจากหนึ่งดวง สองดวง จนกลายเป็นดวงตาสีอำพันนับสิบ ตาทุกคู่ต่างจ้องมองเจ้าของบ้านผ่านทางหน้าต่างด้วยความประสงค์ร้ายพร้อมกับแผนการที่ผุดพรายขึ้นในใจ…

 

“ขอบคุณมากนะคะที่มาส่ง ญ่าต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณเพชรหมดสนุก”

วรัญญาเชิญอคิณเข้ามาในบ้าน ทั้งสองกัดฟันดูหนังต่อจนจบ แม้จะรู้สึกเหมือนถูกขัดจังหวะตั้งแต่ก่อนหนังฉายตอนหญิงสาวได้รับโทรศัพท์ รวมถึงตอนที่อคิณถูกณิรินสาดน้ำมนต์ใส่ หล่อนอ้างว่าเด็กในซอยบ้านเล่นซนและโทร.มาแกล้งให้เข้าใจผิด แต่แท้จริงแล้วในซอยบ้านไม่ได้ไฟไหม้

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว คุณญ่าพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”

เขาทำท่าจะลากลับแต่วรัญญากลับยื้อมือชายหนุ่มไว้

“เดี๋ยวค่ะ อย่าเพิ่งไป ญ่ามีของอยากให้คุณอคิณ ญ่าทำไว้หลายวันแล้ว”

หญิงสาวเปิดตู้เย็นและหยิบผลไม้แช่อิ่มออกมา

“นี่อะไรกันครับ”

“ระกำแช่อิ่มค่ะ พอดีญ่าได้ระกำมา แต่ปกติคนส่วนใหญ่ไม่ชอบกินของรสเปรี้ยว ญ่าก็เลยเอามาทำเป็นแช่อิ่ม กินกับน้ำแข็งอร่อยมากค่ะ”

อคิณรับผลไม้นั้นมาพร้อมกับยิ้ม

“นี่คุณจะขุนผมให้อ้วนหรือยังไง”

“คุณเพชรไม่อ้วนหรอกค่ะ ชิมฝีมือญ่าหน่อยนะคะ แค่แป๊บเดียวเอง ญ่าจะใส่น้ำแข็งให้”

“ให้ผมกินที่นี่เลยหรือครับ” เขาเหลือบมองเวลาและพบว่านี่ก็ค่ำมากแล้ว แต่พอเห็นเลขาฯ สาวคะยั้นคะยอเลยก็ไม่อยากขัด

“ใช่ค่ะ ก็คราวก่อนญ่าให้รังนกไปคุณเพชรก็ไม่กิน ขืนให้เอากลับไปบ้านคุณเพชรก็คงไม่กินอีกตามเคย”

“งั้นก็ได้ครับ ผมจะชิมฝีมือคุณญ่าดู”

อคิณรับระกำแช่อิ่มที่ใส่น้ำแข็งลงไป เขาตักเข้าปาก รสชาติที่หวานกำลังพอดีผนวกกับความเย็นของน้ำแข็งทำให้สดชื่น

“อร่อยมากเลยนะครับคุณญ่า ไว้วันหลังผมต้องถามสูตรสักหน่อยแล้ว เผื่อจะให้แม่บ้านทำให้คุณพ่อบ้าง”

“โอ๊ย ไม่มีปัญหาเลยค่ะ ญ่ายินดีจดสูตรให้ แต่ทางที่ดีให้ญ่าทำไปให้ดีกว่านะคะ รับรองว่ารสชาติถูกปากกว่ากันเยอะ”

ชายหนุ่มตักผลไม้แช่อิ่มเข้าปาก เขาเงยหน้าสบตาหญิงสาว อคิณรู้สึกถึงรสชาติหวานในปาก อาจเป็นเพราะไฟในห้องรับแขกหรือเปล่า เขาถึงรู้สึกว่าวันนี้วรัญญาสวยกว่าปกติ ทันทีที่เขากลืนผลไม้ลงไปในลำคอ ความหวานก็แผ่ซ่านลงไปด้วย มันเหมือนมีความหวานละมุนละไมสอดแทรกจากปลายลิ้นลงไปถึงลำคอ แผ่ลงไปถึงในโพรงอก จนเขารู้สึกเหมือนบางอย่างในตัวกำลังเบ่งบาน

“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณเพชร ทำไมมองหน้าญ่าแบบนั้น”

“เปล่าครับ…ผมแค่รู้สึกว่า วันนี้คุณญ่า…”

อคิณรู้สึกเหมือนต้องมนตร์ โลกทั้งใบของเขาพลันสว่างไสว เมื่อเขาจ้องมองใบหน้าของเลขาฯ สาวก็ยิ่งรู้สึกเหมือนคนกำลังตกหลุมรัก วรัญญาคือผู้หญิงที่เพียบพร้อม ทั้งน่ารักและทำงานเก่ง หล่อนเป็นแม่บ้านแม่เรือน ทำกับข้าวเก่ง บ้านช่องก็เรียบร้อยไม่มีฝุ่นให้รำคาญตา เขาวางถ้วยผลไม้แช่อิ่มลง และประคองมือหญิงสาวขึ้นแทน

“คะ…คุณเพชร จับมือญ่าทำไมล่ะคะ”

“ผมรู้สึกเหมือนอยากจะจับมือคุณญ่า…ผมคิดว่า…”

อคิณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน แต่เขาเหมือนคนตกหลุมรักโครมใหญ่ เขามองข้ามหล่อนไปได้ยังไงในตอนแรก ถึงได้ปล่อยให้เวลาผ่านมาเนิ่นนานขนาดนี้ เขาควรจะขอหล่อนเป็นแฟนตั้งแต่ตอนที่มาสมัครงาน ไม่ใช่สิ เขาไม่ได้ต้องการหล่อนเป็นแค่แฟน แต่ต้องการมากกว่านั้น

“คุณเพชรคะ…คิดว่าอะไรหรือคะ”

“ผมเอ่อ…ผมคิดว่า ผม…” ชายหนุ่มยิ้ม นัยน์ตาพราว เขาดึงมือหล่อนขึ้นมาจูบหลังมือ ส่วนมืออีกข้างโอบรอบเอวบางเอาไว้เมื่อรู้ว่าตนต้องการอะไร

“แต่งงานกับผมนะญ่า เป็นเจ้าสาวของผม”

“คุณเพชร”

วรัญญาก้มหน้าอย่างเอียงอาย อคิณเชยคางหล่อนขึ้น ยิ่งมองเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าหล่อนสวยเหลือเกิน ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นเป็นวรัญญาช่างลงตัวเหมาะเจาะ หล่อนคือผู้หญิงที่เหมาะจะเป็นคู่ครองของเขาตลอดไป

“ผมพูดจริงๆ นะญ่า ผมคิดว่า ผมชอบคุณ”

“แค่ชอบเองหรือคะ…คุณควรจะพูดว่า รักญ่าต่างหาก”

อคิณอึ้ง รู้สึกเหมือนคนตกตะลึง ตาทั้งคู่เบิกกว้าง มองวรัญญาซ้ำอีกครั้ง

“ใช่…ผมพูดผิด ผมรักคุณต่างหาก คุณคือผู้หญิงที่ผมรัก”

หญิงสาวเอียงหน้าเข้าไปซบแผ่นอกแล้วคลี่ยิ้ม วรัญญาโอบกอดเขาตอบด้วยแขนอีกข้างหนึ่ง อคิณยิ้มเหมือนคนละเมอ

“ดึกมากแล้ว คุณกลับไปก่อนเถอะนะคะคุณเพชร พรุ่งนี้พบกันที่บริษัท”

“แต่ผมยังไม่อยากกลับ”

วรัญญาผลักชายหนุ่มอย่างไม่จริงจังนัก หล่อนยื่นหน้าขึ้นไปหอมแก้มชายหนุ่มฟอดหนึ่ง

“คุณต้องกลับค่ะ คืนนี้ญ่าไม่ว่าง ญ่ามีธุระที่ต้องจัดการ”

***

สั่งซื้อ Remember Wrinks

เซรั่มบำรุงผิวที่เป็นมาสก์ได้ในหนึ่งเดียว

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

สั่งซื้อ 1 หลอดราคา 2,090 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2UT2G40   

สั่งซื้อเซ็ตประหยัดสุดคุ้ม 3 หลอดราคา 2,940 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2QFzcY9

อ่านเพิ่มเติม เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้ คลิกที่นี่ >>>>>>>>>>> http://anowl.co/anowlsabai/remember-wrinks/

 

 

 

Don`t copy text!