ลิงพาดกลอน บทที่ 4 : หกหฤโหด

ลิงพาดกลอน บทที่ 4 : หกหฤโหด

โดย : ปราปต์

ลิงพาดกลอน โดย ปราปต์ ลงให้อ่านออนไลน์ที่ อ่านเอา จนจบบริบูรณ์เรียบร้อยแล้ว แต่ผู้เขียนยังใจดี ลง 5 ตอนแรกไว้เป็นน้ำจิ้มให้กับผู้อ่าน และหากใครติดใจอยากจะอ่านต่อในรูปแบบรวมเล่ม และเพื่อเป็นการสนับสนุนนักเขียน สามารถติดต่อเพื่อซื้อหนังสือได้โดย ตามไปที่ลิงค์นี้ https://www.amarinbooks.com/shop/%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99/

ลิงพาดกลอน โดย ปราปต์ … เรื่องราวความตายของเพื่อนรักเรียก ‘ไตรตรึงษ์’  นายตำรวจหนุ่มกลับมาบ้านเก่าเพื่อสะสาง แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็นฆาตกรรมต่อเนื่องโหดร้ายที่ถูกโยงใยด้วยปริศนามากมาย …  นิยายออนไลน์ น่าติดตามอีกเรื่องที่ อ่านเอา อยากให้คุณได้ อ่านออนไลน์

………………………………………….​​

 

เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเป็นข่าวใหญ่และร้ายแรงพอดู ไม่แปลกที่สื่อมวลชนจะเกาะติดโรงพักนี้ พยายามขุดคุ้ยหาแง่มุมใหม่ๆ มากระพือไฟให้คนที่ติดตามอยู่ตื่นเต้นตลอดเหมือนกำลังดูหนังระทึกขวัญ

ไตรตรึงษ์อยู่ห่างไกลยังได้รู้ได้ฟังประหนึ่งเรื่องเกิดในพื้นที่ตัวเอง ไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะลุกลามมาเผาไหม้คนใกล้ตัวของตัวเอง ตอนที่มณิสราหรือยายเสือดาวโทรมาบอก ชายหนุ่มตระหนกสะท้าน อารมณ์อลหม่านเกินกว่าเสียใจ กระนั้นครั้นตั้งสติ เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องได้ อาศัยระยะเวลายาวนานระหว่างการเดินทาง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นข้อมูลเพื่อตกตะกอนอีกครั้ง

คดีฆาตกรรมต่อเนื่องตามคำของสุริยันและสื่อ เผยโฉมขึ้นครั้งแรกในคืนวันอาทิตย์ที่ 25 กุมภาพันธ์

ดิ เอม บีช โฮเท็ล โรงแรมสี่ดาวอันเงียบสงบเกิดมีเสียงนาฬิกาปลุกลั่นก้องไปทั่วชั้นเจ็ด พนักงานโรงแรมตามหาสาเหตุ พบว่ามันดังออกมาจากห้องพักหมายเลข 712 บานประตูไม้แง้มไว้เป็นช่องน้อย ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่เห็นว่ามันเปิดอยู่

หลังจากเคาะเรียกแล้วไม่มีใครตอบรับ แถมยังมีกลิ่นเหม็นประหลาดเล็ดลอดออกมาฉุนกึ้ก คนเคาะลองผลักบานประตูเข้าไป เพียงอึดใจเสียงหวีดร้องก็ลั่นทับเสียงนาฬิกา พนักงานสาวพบว่าบนเตียงมีร่างเปลือยของหญิงวัย 31 ปี นอนแผ่หรา ตาปิด ผมสยาย ทั้งร่างแทบไม่มีจุดไหนปราศจากเลือด บริเวณอกสล้างของเธอถูกจามด้วยขวานแล้วงัดซี่โครงแยกออกจากกัน ทราบภายหลังว่าผู้ตายคือนางพยาบาลของโรงพยาบาลประจำจังหวัด นามว่านางสาวศรีบวร

นายทวยหาญ เอมอำนวย ผู้เป็นเจ้าของโรงแรม ทั้งได้ชื่อว่าทรงอิทธิพลอันดับต้นๆ ภายในจังหวัด มีประสงค์ให้ปิดข่าวป้องกันชื่อเสียงของโรงแรมเสียหาย แต่เนื่องจากลักษณะวิธีการลงมือของฆาตกรโหดร้ายยิ่ง ข่าวใหญ่จึงกลายเป็นที่จับตา ผลการสืบสวนเบื้องต้นได้รับการเปิดเผยดังนี้

(1) จากกล้องวงจรปิด หลังจากนางสาวศรีบวรเข้าไปในห้องพักได้ไม่นาน มีบุคคลน่าสงสัยสวมชุดแม่บ้านโรงแรม เข็นรถเข็นอุปกรณ์ทำความสะอาดไปเคาะเรียก ทำทีนำหมอนและผ้าผืนใหม่เข้าไปให้ นางสาวศรีบวรมาเปิดรับในชุดเพียงผ้าขนหนูห่อกาย

(2) หลังจากบานประตูห้องปิดลง คนร้ายน่าจะฉวยจังหวะที่เธอไม่ทันระวัง ยิงเข้าที่ด้านหลังสองนัดจนเธอล้มลง — คาดว่าด้วยปืนสวมกระบอกเก็บเสียง เพราะไม่มีใครได้ยินเสียงปืนเลย

(3) ฆาตกรสวมเสื้อกันฝนพลาสติก ลากนางสาวศรีบวรขึ้นบนเตียง จัดการผ่าแยกอกด้วยขวานซึ่งแอบซุกไว้ในผืนผ้าห่มที่นำเข้ามา จากนั้นถอดเสื้อกันฝนทิ้งไว้ในห้อง และตั้งนาฬิกาปลุกตรงหัวเตียง

(4) กล้องจับได้ภาพขณะคนร้ายกลับออกมานอกห้องในราวครึ่งชั่วโมงถัดจากนั้น มันเข็นรถเข็นไปเก็บไว้ที่มุมหนึ่งของชั้น 7 เข้าห้องน้ำแล้วหายตัวไป

(5) เสียงนาฬิกาปลุกดังเมื่อเวลายี่สิบนาฬิกายี่สิบสามนาที

ขณะที่ตำรวจยังจับตัวผู้กระทำผิดไม่ได้ คดีใหม่เกิดขึ้นในพื้นที่ไม่ไกลกันเมื่อสองวันถัดมา

ยามสายของวันอังคารที่ 27 กุมภาพันธ์ คนขับรถสองแถวไม้พานางสาวเบญกา ภรรยาของคนคุมคิวรถกลับบ้านซึ่งอยู่ติดกับอู่รถสองแถวนั้น ทั้งสองพบว่านายทศทิศ คนคุมคิวรถ กลายเป็นศพถูกฝังดินอยู่ข้างตัวบ้าน เฉพาะท่อนบนตั้งแต่เอวขึ้นมาโผล่พ้นผิวดิน ผิวหนังมีลักษณะคล้ายถูกไฟไหม้ในระดับไม่ลึกนัก นอกจากนั้นยังเต็มไปด้วยบาดแผลเปิกเปิง อวัยวะฉีกขาด บางส่วนหลุดเป็นชิ้นๆ กระจายรอบศพ ประสมรวมด้วยเศษฟางไหม้ ข้างศพมีจอบเปื้อนเลือดทิ้งไว้อยู่

ผลการสืบสวนเบื้องต้นได้รับการเปิดเผยว่า นางสาวเบญกาขอติดรถคนขับรายหนึ่งในอู่ออกไปซื้อกับข้าวที่ตลาดหลาวตั้งแต่เวลาเก้าโมงครึ่ง นายทศทิศไม่ค่อยสบายจึงพักอยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้ออกไปที่อู่เหมือนทุกวัน ตลอดเวลาสองชั่วโมงนับจากนั้นไม่มีคนในอู่สังเกตพบความผิดปกติ และไม่เห็นใครเดินเข้า-ออกผ่านประตูรั้วบ้านของนายทศทิศเลยแม้แต่คนเดียว จนกระทั่งเพื่อนคนขับกับนางสาวเบญกากลับมา

คดีที่สาม ในความเงียบสงัดช่วงเช้ามืดของวันพฤหัสบดีที่ 1 มีนาคม พลุไฟถูกจุดระเบิดขึ้นบนฟ้าเหนือตลาดหลาวหลายต่อหลายนัดจนชาวบ้านตกใจตื่น พ่อค้าแม่ค้าที่กำลังเริ่มจัดเตรียมของ วิ่งออกมาข้างนอกเพื่อดูฟ้ามืดอันถูกตัดด้วยสะเก็ดไฟบาดตา บางรายใจกล้าก็เกาะกลุ่มกันไปหาต้นตอ พบว่าแหล่งกำเนิดพลุไฟอยู่ในบริเวณศาลเจ้าจี้กงท้ายตลาดหลาว แต่เนื่องจากเมื่อไม่นานมานี้ศาลเจ้าขาดคนดูแลและถูกปิดทิ้งไว้ นี่จึงนับเป็นเรื่องน่าแปลก ครั้นชาวตลาดลองผลักประตูเข้าไปจึงพบ บนพื้นรอบบริเวณที่พลุถูกจุดนั้นมีผู้ใช้ของเหลวแดงฉานวาดเป็นวงล้อม มันลากเป็นทางนำเข้าข้างในตัวศาล จากด้านหน้าสู่ด้านหลัง บริเวณหลืบลับหนึ่งข้างบ่อเลี้ยงปลาแห้งกรัง

ณ ที่นั้นเอง นายจเร นักเลงในตลาดปลา เพื่อนของนายทศทิศเหยื่อคดีก่อนหน้า กลายเป็นศพเปลือยน่าอนาถ ข้อมือและข้อเท้าทั้งสองข้างถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ให้ศพมีลักษณะยืนตั้ง ทั้งเนื้อทั้งตัวแหว่งวิ่นและเต็มไปด้วยโลหิต รอบศพมีชิ้นเนื้อแดงสดขนาดเท่าๆ กันทิ้งราย สัตว์จำพวกหนู มด และแมลงวันรุมตอม ชิ้นหนึ่งวางอยู่บนตาชั่งเก่าแก่แสดงน้ำหนัก 6 ขีดพอดิบพอดี

ว่ากันว่าคืนก่อนหน้านั้น นายจเรเพิ่งไปร่วมงานศพเพื่อนที่วัดมาหยกๆ ไม่มีใครคาดคิดว่าเช้ามืดต่อมา เจ้าตัวจะกลายเป็นศพเสียเอง

ตอนที่เสพข่าวนี้ เป็นครั้งแรกที่ไตรตรึงษ์เอะใจและย้อนกลับไปดูรูปถ่ายของผู้ตายทั้งสอง เขาตกใจและเสียวสันหลังเมื่อเห็นถนัดว่ามันคือ ไอ้ทิศกับไอ้เร!

สองอันธพาลในตลาดหลาวที่เขาเคยมีเรื่องด้วยเมื่อครั้งยังเยาว์นั่นเอง! ตั้งแต่สอบเข้าโรงเรียนนายร้อยและย้ายไปอยู่ที่อื่น เขากับพวกมันก็ไม่ได้เห็นหน้ากันอีก ไตรตรึงษ์คงลืมสองคนนั่นไปแล้ว ถ้าไม่เพราะช่วงต่อมาของชีวิตจะยังเหลือสุริยันวนเวียนอยู่อีกราย ต่อเมื่อรายสุดท้ายพลัดหายไปอีก เขาจึงลืมพวกมันไปสิ้น ไม่คิดว่ามาได้ข่าวกันอีกที จะกลายเป็นเพราะโศกนาฏกรรมทำนองนี้

ความสัมพันธ์ระหว่างเหยื่อสองรายหลัง — ทศทิศกับจเร — ทำให้ตำรวจและผู้เสพข่าวคาดเดาว่าคดีฆ่าโหดนี้อาจมีความเชื่อมโยงกัน ใช่! แค่สองคดีหลัง ยังไม่รวมถึงหนึ่งคดีก่อนหน้า เพราะแม้สภาพศพจะโหดร้ายไม่ต่าง แต่นางพยาบาลศรีบวรดูจะอยู่ในอีกสังคม ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสองนักเลงเลย คนร้ายเองก็ไม่ได้ทิ้งสัญลักษณ์ให้เห็นถนัดว่าผู้ก่อการคือคนเดียวกัน หรืออาจมีจุดประสงค์ร่วมกัน ดังที่ฆาตกรต่อเนื่องส่วนใหญ่ทิ้งไว้

อย่างไรก็ดี ระหว่างที่คนในโรงพักยังมะงุมมะงาหรา จับต้นชนปลายไม่ถูก เรื่องแปลกก็แทรกเข้ามาดุจประกายไฟ มันแตะชนวนระเบิดที่คนร้ายทิ้งไว้ให้สว่างพรายดุจพลุไฟในคดีจเร

บ่ายวันเดียวกับที่นายจเรกลายเป็นศพ ซองจดหมายขาวสะอ้านบางๆ ฉบับหนึ่งถูกส่งมายังโรงพัก หน้าซองไม่ระบุชื่อผู้ส่ง ผู้รับ ไม่มีกระทั่งตราไปรษณียากร ครั้นนายตำรวจเวรเปิดออก ภายในปราศจากข้อความใดๆ มีเพียงรูปถ่ายใบหนึ่งซึ่งพรินต์ลงบนกระดาษพอเห็นชัด

ผู้ถ่ายถ่ายในลักษณะกดลงเป็นมุมฉากกับพื้น ทำให้มองไม่เห็นสภาพแวดล้อมมากนัก เฉพาะมุมหนึ่งเห็นฝาไม้สีเข้มปรากฏรอยสลักรูปแมงมุมตัวไม่ใหญ่ สามขาของแมงมุมเปื้อนคราบเลือดที่กระเซ็นจากสิ่งซึ่งวางราบอยู่บนพื้นใกล้ๆ

มันคือศพของหญิงสาว หน้างามพริ้งหลับตาพริ้มมีบางส่วนเปื้อนเลือดเช่นกัน ถึงกระนั้นยังมองออกว่าเป็นใคร โดยเฉพาะเจ้าหล่อนมิใช่ชาวบ้านธรรมดา ทว่าเป็นสาวสังคมทายาทผู้มีอิทธิพลรายใหม่ในพื้นที่ละแวกนี้ — หลี่แช หลานสาวของหมุยแช มาเฟียจีนฮ่อที่กำลังแผ่อำนาจในหลายจังหวัดทางใต้!

บนยอดศีรษะของนางสาวหลี่แชมีลักษณะบุบบู้คล้ายถูกทุบจนกะโหลกเลิก มันสมองและของเหลวภายในไหลนองพื้นไม้ จุดที่กะโหลกเปิดเป็นช่อง คนร้ายนำถ่านระอุแดงอัดเข้าไปจนไขสมองเดือดเป็นฟองฟู่ ตรงมุมรูปปรากฏวันและเวลาที่ถูกบันทึกภาพ

23/02/2018 08:23

นั่นหมายความว่านี่ต่างหากคือจุดเริ่มต้นของคดีฆาตกรรมทั้งหมด!

ค่าที่ผู้ตายรายนี้เป็นคนมีชื่อเสียง ข่าวจึงถูกประโคมหนักขึ้น พาดหัวข่าวกินพื้นที่หน้าแรกของหนังสือพิมพ์กว้างขึ้น ไตรตรึงษ์จำได้ว่า รูป พ.ต.อ. ปีย์ ถวัลย์วงศ์ และลูกน้องเข้าพบนางสาวหมุยแชพี่สาวผู้ตาย กลายเป็นรูปติดตาและถูกกล่าวขวัญกันพอสมควร ตำรวจภาค 8 ถูกส่งมาสนับสนุนงานสืบสวนสอบสวนเพื่อหาตัวคนร้ายให้ได้โดยไวที่สุด ขณะเดียวกัน เสียงสนทนาในวงสังคมโดยเฉพาะโลกออนไลน์ก็เริ่มปะทุทฤษฎีสมคบคิดบางอย่าง อันนำมาสู่การสรุปความเกี่ยวข้องระหว่างคดีทั้งหมดได้ในเวลาต่อมา

บทสรุปชัดเจนว่าทั้งหมดคือคดีฆาตกรรมต่อเนื่องโดยแท้จริง!

หากถึงอย่างไร ความรู้นั้นไม่ช่วยให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถป้องกันความตายครั้งใหม่ คดีที่สี่ยังติดตามต่อมา ที่สำคัญ คราวนี้คนร้ายอุกอาจถึงขั้นเด็ดชีพสมุนใต้ปีก พ.ต.อ. ปีย์นั่นเทียว!

ช่วงสายของวันเสาร์ที่ 3 มีนาคม ระหว่างที่ พ.ต.ต. พรต ถิรสมบัติ เดินทางไปตรวจค้นโกดังน้ำมันปาล์มเถื่อนที่ซ่อนอยู่ในสวนยางพารา สารวัตรอำนวยการประจำสภ. ถูกคนร้ายลอบสังหารด้วยอาวุธปืน จากนั้นใช้น้ำมันเคี่ยวเดือดราดทั้งตัว ทางตำรวจได้รับแจ้งผ่านสายโทรศัพท์ปริศนา ครั้นทีมงานรีบรุดไปยังจุดเกิดเหตุ ปรากฏว่าแรงงานในโกดังเถื่อนกำลังจะทำลายศพ จึงรวบตัวคนทั้งหมดมาดำเนินคดีต่อไป

เรื่องร้ายเกิดถี่และหลายครั้งหลายหนขนาดนี้ จนล้วงถึงชีวิตคนในโรงพักเองเช่นนี้ ตำรวจที่ดูแลคดีทั้งหมดก็ยังควานตัวคนร้ายไม่พบ ฉะนั้น ครั้นความตายอันดูมีเงื่อนงำเกิดขึ้นอีกในสองวันถัดมา — เมื่อวานซืน – สื่อมวลชนที่ตามติดคดีอยู่หน้าโรงพักจึงกระเหี้ยนกระหือคาดคั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ว่ามันมีส่วนเกี่ยวโยงกับคดีก่อนหน้าหรือไม่

จากเนื้อข่าวที่เผยแพร่ออกมา พ.ต.อ. ปีย์ปฏิเสธเสียงแข็งว่า ความตายของนายแชนท่ามกลางกองไฟที่ศาลเจ้าจี้กงนั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องก่อนหน้า และเหตุร้ายดังกล่าวก็ได้สงบลงแล้วเพราะคนร้ายเริ่มสำเหนียกว่าตำรวจกำลังสืบสาวใกล้ตัวมันเข้าไปทุกที

อย่างไรก็ดี ไม่มีใครปักใจเชื่อคำของท่านผู้กำกับประจำสภ. เลย ทุกฝ่ายเข้าใจตรงกันว่า พ.ต.อ. ปีย์ฉวยชีวิตไร้ค่าของชายจรมาเป็นเครื่องอำพรางไฟที่กำลังคุ ไตรตรึงษ์เองก็เป็นหนึ่งคนที่เชื่อเช่นนั้น การเดินทางมาที่โรงพัก จึงเพื่อคาดคั้นว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรแน่!

ชายหนุ่มยอมรับ เขาก็เหมือนใครหลายคนในประเทศนี้ ปากบอกเกลียดความเหลื่อมล้ำ แต่ถึงคราวจำเป็นก็ยินดีฉกฉวยสิทธิพิเศษที่ตนพอมี เอื้อประโยชน์ให้ตัวเองอย่างลืมคำที่ตัวเองเคยวิพากษ์

นี่ถ้าไอ้โคร่งยังอยู่… มึงก็คงด่ากูอีก

ไม่คิดว่า พ.ต.อ. ปีย์จะยอมเปิดปากง่ายขนาดนี้ เจ้าตัวคงเห็นว่าไตรตรึงษ์เป็นตำรวจเหมือนกันน่าจะเข้าใจกันได้ง่าย และไม่แพร่งพรายเรื่องอันจะก่อความเสียหายให้ลุกลามไป

ความง่ายของอีกฝ่ายนี่เองทำให้ไตรตรึงษ์ทะนงตนว่า เขาไม่ใช่คนแย่ซะทีเดียว ยังมีคนแย่กว่า และนั่นละ ถึงจุดนี้ ถ้าไอ้โคร่งอยู่ มันก็คงบอกอีก หลอกตัวเองแล้วมึงสบายใจงั้นเหรอ

จากปากคำของเจ้าของสถานทั้งคู่ — พ.ต.อ. ปีย์ และ ร.ต.ต. สุริยัน — ไตรตรึงษ์พอจะปะติดปะต่อได้รวดเร็ว เพราะตลอดทางเขาเพ่งอ่านการ ‘ถูกพะยี่ห้อ’ จนจำได้ขึ้นใจ

หลังจากคดีจเร ตามด้วยการมาถึงของจดหมายอันว่าด้วยความตายของหลี่แช หลายเสียงในโลกออนไลน์เริ่มดังขรม — อย่างสืบไม่พบว่ามีที่มาจากใคร — เสียงดังกล่าวคือคำวิเคราะห์คาดการณ์อันเจือด้วยอารมณ์พรั่นพรึง ระคนภาคภูมิราวกับว่าตัวเองเป็นนักสืบที่สามารถแกะรอยคนร้ายได้สำเร็จ  

ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด แต่เหตุร้ายที่เกิดขึ้นที่นี่คือคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง และคนร้ายจงใจเลือกใช้สัญลักษณ์หนึ่งบ่งความเชื่อมโยง

มันคือวิธีสังหาร!

ตั้งแต่ความตายของศรีบวร ทศทิศ จเร หลี่แช

ทั้งหมดคือวิธีโหดร้ายพิลึกพิลั่น ถอดแบบจาก โทษประหาร 21 สถานเมื่อกาลก่อน!

โทษดังกล่าวถูกบันทึกไว้ในหนังสือกฎหมายตราสามดวง ประมวลกฎหมายอันพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้นักปราชญ์ราชบัณฑิตชำระใหม่จากสมัยแผ่นดินกรุงศรีอยุธยาและกรุงธนบุรี

คดีที่หนึ่ง นางสาวศรีบวร — โทษสถาน 16 ให้เอาขวานผ่าอกทั้งเป็นแหกออกดั่งโครงเนื้อ

คดีที่สอง นายทศทิศ — โทษสถาน 18 ให้ขุดหลุมฝังเพียงเอว แล้วเอาฟางปกลงคลุมร่างก่อนคลอกด้วยเพลิงพอหนังไหม้แล้วไถด้วยไถเหล็ก ให้เป็นท่อนน้อยท่อนใหญ่เป็นริ้วน้อยริ้วใหญ่

คดีที่สาม นายจเร — โทษสถาน 10 ให้เอามีดที่คมเชือดเนื้อให้ตกออกจากกายแต่ทีละตำลึง จนกว่าจะสิ้นมังสา

คดีที่สี่ (หรือคดีแรกหากลำดับด้วยเวลาก่อการ) นางสาวหลี่แช — โทษสถาน 1 ต่อยกระบานศีศะเลิกออกเสียแล้ว เอาคีมคีบก้อนเหล็กแดงใหญ่ใส่ลงไปในมันสะหมอง ศีศะพลุ่งฟู่ขึ้นดั่งม่อเคี่ยวน้ำส้มพะอูม

แน่นอน เสียงเล่าลือนี้เหมือนเปลวไฟที่ลุกลามไวยิ่ง เมื่อสื่อหยิบไปกระพือต่อก็ยิ่งโชติช่วงในพริบตา

ชั้นต้น เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ยอมรับและไม่ปฏิเสธ เพียงแต่ให้สัมภาษณ์ว่าต้องรอดูผลการตรวจสอบหลักฐานต่างๆ ประกอบกัน

ว่ากันว่านั่นเองทำให้คนร้ายขัดใจ มันจึงเอื้อมมือจากเงามืดมาคว้าตัวเหยื่อรายใหม่จากในโรงพัก และก่อคดีโหดห่างจากคดีเดิมในอีกสองวันถัดมาเหมือนตามนัด  

คดีที่ห้า พ.ต.ต. พรต — โทษสถาน 14 ให้เคี่ยวน้ำมันให้เดือดพลุ่งพล่าน แล้วลาดสาดลงมาแต่ศีศะจนกว่าจะตาย!

ทันทีที่ทราบเหตุร้ายครั้งนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งภาค 8 ยันส่วนกลางน่าจะเริ่มนั่งไม่ติดที่ กำลังเสริมถูกส่งมาเพิ่ม แม้แต่นักวิชาการประวัติศาสตร์ก็ถูกกวนเพื่อขอคำปรึกษาเร่งด่วน การขบวิเคราะห์ลั่นทั่วโลกออนไลน์ ข่าวช่วงอาชญากรรมได้เรตติ้งดีกว่าละครสืบสวนสอบสวนฟอร์มยักษ์ ปลุกความหวาดกลัวให้กับชาวบ้านในพื้นที่กระทั่งคนนอกพื้นที่

ไม่มีใครสงสัยอีกแล้วว่าโทษประหารโหดประหลาดนั่นคือสัญลักษณ์ของมันจริง ทุกคดีสืบเนื่องเกี่ยวกันจริง ทว่าคนร้ายทำไปเพื่ออะไร นี่หมายความว่ามันจะฆ่าคนวันเว้นวันจนครบวิธีการทั้ง 21 อย่างงั้นหรือ! แล้วมันเลือกคนจากไหน เป็นไปได้หรือไม่ที่บุคคลประสงค์ร้ายภายนอกจะฉวยโอกาสนี้ ก่อคดีเลียนแบบเพื่อโยนความผิดให้กับเจ้าฆาตกรปริศนา    

ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจจะให้สัมภาษณ์ยืนยันถึงการทำงานหนักหน่วงอย่างไร แต่ในที่สุด อีกสองวันถัดมา คดีใหม่ก็ยังเกิด และครั้งนี้ — ดังที่ไตรตรึงษ์ได้รับคำยืนยัน — ไอ้โคร่งตกเป็นเหยื่อของมัน!

คดีที่หก คดีของนายแชนหรือไอ้เสือโคร่ง — โทษสถาน 4 เอาผ้าชุบน้ำมันพันให้ทั่วร่างกายแล้วเอาเพลิงจุด!

แค่คิดหวนไป คนคิดก็รู้สึกสะท้านข้างในแก่นกายอีกครั้ง ถึงเขาจะหมั่นไส้และไม่ชอบไอ้โคร่งเท่าไรนัก…

คือ… ก็มีส่วนชอบอยู่…บ้าง แต่… นั่นละ เอาเป็นว่าชอบหลายส่วน ฉะนั้น เพียงนึกภาพตาม เขาจึงรู้สึกคล้ายจะแหลกสลายทุรนทุรายไปกับมัน

คนร้ายทำไอ้โคร่งอย่างในบันทึกนั่นจริงรึเปล่า ไม่ได้ฆ่าทันที ทว่าทรมานอย่างแสนสาหัสจนกระทั่งมันทนพิษบาดแผลไม่ไหว และตายไปเอง

รู้สึกเหมือนอากาศในห้องเบาบางและอบอ้าวขึ้นกะทันหัน ไตรตรึงษ์ตาลาย วิงเวียนคล้ายจะสำรอก เหมือนโลกหมุนเหวี่ยง เหมือนมีคนเอาของเน่าและคาวเลือดจ่อจมูก ชายหนุ่มต้องสลัดศีรษะน้อยๆ หยีตากะพริบ รวมถึงพ่นลมหายใจเก่าทิ้งเพื่อสูดลมใหม่ยืดยาว บรรเทาอาการดังกล่าวและเรียกสติสัมปชัญญะของตัวเองให้คืนคง

“ล้…แล้ว…” เขาพยายามกล้ำกลืนความเจ็บปวดเหมือนพลอยถูกเชือดเป็นริ้วๆ “แม้แต่ศาลเจ้ายังถูกเผาแทบไม่เหลือซาก ศพของไอ้… นายแชนคงไม่ต่างกัน ทำไม… ทำไมตำรวจถึงเชื่อว่านี่คือมัน”

“เพราะสุริยันเห็นเองกับตา!”

คำตอบของ พ.ต.อ. ปีย์ ถวัลย์วงศ์ ชักให้ผู้ฟังถึงกับเบิกตา สะบัดหน้าไปทางผู้ถูกอ้างถึง

ขณะนี้คนอื่นๆ ในห้องเริ่มขอตัวแยกย้ายออกไปทำงานกันต่อ เหลือก็แต่ผู้กำกับสภ. กับ ร.ต.ต. สุริยัน รายหลังยืนกอดอก กดหน้าพุ่งสายตาตรงมาที่ไตรตรึงษ์ มุมปากยกหมิ่นน้อยๆ แสดงว่ารอให้ถึงจังหวะนี้อยู่แล้ว

“คืนที่เกิดเหตุ ผมออกไปทำหน้าที่สายตรวจ พอผ่านตลาดหลาวถึงศาลเจ้าจี้กงก็เห็นควันกับแสงไฟลอดออกมา ผมเอะใจ เพราะพักหลังตั้งแต่นายเลื่อนหายตัวไปก็ไม่มีใครอยู่ที่นั่นตลอดกลางคืน–”

“นายเลื่อน?”

“คนดูแลศาลเจ้าน่ะหมวด” ร.ต.ต. สุริยันตอบด้วยท่าทางของผู้เหนือกว่า “นายเลื่อนเข้ามาดูแลศาลเจ้าหลังจากยายหงษ์ตายไปเมื่อหลายปีก่อน นิสัยทั้งเค็มทั้งดุ หลังจากงานตรุษจีนที่ผ่านมา แกก็หายตัวไปพร้อมกับเงินทำบุญในวัด ตามเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ คนในตลาดลือกันว่าแกน่าจะเป็นหัวขโมยเองนั่นละ เพราะถ้าโจรมันเข้าไปขโมยแล้วฆ่าแก ก็ไม่เห็นความจำเป็นจะต้องเอาศพไปซ่อน”

ไตรตรึงษ์จำได้ว่าตรุษจีนปีนี้ตรงกับวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เพราะเขาแทบจะต้องหยุดงานมาไหว้เจ้าที่บ้านตามคำสั่งของญาติฝั่งพ่อ ถ้านายเลื่อนจะหนีไปพร้อมเงินทำบุญก้อนใหญ่ก็น่าจะต้องรีบไปหลังจากนั้นไม่นาน

ศาลเจ้าจี้กงเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ประจำตลาดหลาว แต่ก็ไม่ยิ่งใหญ่ และยังห่างไกลความเจริญเกินกว่าจะใช้วิธีการทำบุญโดยรูดบัตรเหมือนศาลเจ้าหรือวัดบางแห่งในกรุงเทพฯ ช่วงงานสำคัญนั้นเงินสดจะไหลมารวมกันที่กล่องบริจาค แน่นอน เจ้าของศาลย่อมไม่ต้องการให้มันค้างอยู่ที่นี่นานไป ถ้านายเลื่อนไม่รีบหอบหนี เจ้าตัวย่อมไม่มีโอกาสเก็บเงินไว้ที่ตัวเองอีก

นั่นก็หมายความว่า นายเลื่อนน่าจะขนเงินหนี ก่อนที่เหตุร้ายครั้งแรกในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนี้จะอุบัติ คดีหลี่แชเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์

ร.ต.ต. สุริยันเล่าต่อ “ตั้งแต่นายเลื่อนหนีไป เจ้าของศาลก็ให้คนมาดูแลแทนเฉพาะช่วงกลางวัน ไม่มีใครนอนค้างที่นั่นอีก ปกติจะคล้องกุญแจล็อกไว้ที่ประตูหน้า แต่นี่ปรากฏว่ามันถูกลงกลอนข้างใน พอตะโกนเรียกก็มีเสียงครางตอบเบาๆ ผมเลยพังเข้าไปดู

“ตอนนั้นไฟเริ่มลุกแรงขึ้นทุกที ต้นเพลิงน่าจะอยู่ในศาล ผมวิ่งเข้าไปดูเจ้าของเสียง ก็เห็นว่าเป็นนายแชน คนงานในตลาดปลา ทั้งตัวของหมอนั่นถูกพันด้วยผ้าชุ่มน้ำมัน จะเข้าไปช่วยก็ช่วยไม่ทัน ไฟมันลามไปถึงตัวมันซะก่อน ผมต้องรีบหนีออกมาก่อนที่จะถูกย่างสดไปอีกคน”

“ผมขอให้สุริยันไม่พูดเรื่องวิธีการตายของนายแชน” พ.ต.อ. ปีย์สำทับ “เราต้องหันเหความสนใจของสื่อออกจากคดีบ้านี่ ตอนนี้ชาวบ้านกลัวจนไม่กล้าจะออกจากบ้านแล้ว”

ระหว่างที่ฟัง ไตรตรึงษ์ยังจ้องตาอริเก่าอย่างใคร่ครวญ สุริยันเกลียดชังทั้งเราและไอ้โคร่ง เรื่องที่เล่ามาจะจริงสักแค่ไหน “คืนนั้นที่ไปตรวจ คุณไปตรวจแค่คนเดียว?”

ผู้ถูกถามหัวเราะเหมือนแค่น “นี่หมวดคงไม่คิดว่าผมเป็นคนจับนายแชนมัดแล้วเผาไฟ?”

“ใครจะคิดอย่างนั้น” พ.ต.อ. ปีย์ พูดผสมหัวเราะอย่างไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ

ไตรตรึงษ์ไม่สนใจ ยังจ้องที่สุริยัน พูดเหมือนสรุป “คุณไปแค่คนเดียว”

ก่อนที่ผู้ถูกสรุปจะตอบอะไรต่อมา ชายหนุ่มเบนสายตาไปยังผู้บังคับบัญชาของโรงพัก “ปกปิดเรื่องจริงอย่างนี้ ผู้กำกับไม่คิดว่าจะทำให้ไอ้คนร้ายมันโกรธ แล้วยิ่งก่อคดีโหดๆ ตามมาอีกเหรอครับ”

พ.ต.อ. ปีย์จะตอบบางอย่าง ทว่าไตรตรึงษ์ชิงต่อไปว่า “วันนี้ก็น่าจะถึงกำหนดนัดของมันแล้วด้วย?”

คำตอบของอีกฝ่ายจึงกลายเป็นรอยกัดกราม แล้วทอดถอนลมหายใจร้อนๆ รุนแรง

เจ้าตัวเบนไปประสานสายตากับลูกน้อง  ก่อนหันกลับมาคล้ายตัดสินใจ

“ความจริง สัญลักษณ์ที่คนร้ายมันใช้เป็นจุดเชื่อมระหว่างคดี ไม่ได้มีแค่–”

เสียงของ พ.ต.อ. ปีย์ขาดหายไปกะทันหัน เพราะเสียงประตูเปิดจากทางด้านหลังของไตรตรึงษ์ดังขึ้นอีกครั้ง ตำรวจหนุ่มรายหนึ่งที่เพิ่งก้าวออกไปเยี่ยมหน้าเข้ามาแววตาตื่น

“ผู้กำกับ เกิดเรื่องอีกแล้วครับ!”

“ว่าไงนะ!” ได้ยินเท่านั้น เลือดในร่าง พ.ต.อ. ปีย์ก็ดูจะฉีดจนใบหน้าของเจ้าตัวกลายเป็นสีแดงก่ำ

ผู้เปิดประตูเข้ามากลืนน้ำลายเหมือนมันเหนียวหนืดเต็มที “คราวนี้เหยื่อถูกตอกหัวยึดไว้กับดิน แล้วหมุนเป็นวงกลมบนพื้นครับ”

ไตรตรึงษ์พลอยเบิกตา จำได้แม่นยำ นี่คือโทษสถาน 12!

ให้นอนลงโดยข้างๆ หนึ่งแล้วให้เอาหลาวเหล็กตอกลงไปโดยช่องหูให้แน่นกับแผ่นดินแล้วจับขาทั้งสองข้างหมุนเวียนไปดังบุคคลทำบังเวียน!

“ที่ไหน!” ร.ต.ต. สุริยันถามโดยรำงับอารมณ์จนสงบได้อย่างน่าประหลาดใจ

ผู้แจ้งข่าวดึงสายตามายังแขกไม่ได้รับเชิญของโรงพัก จากนั้นเสไปสบผู้บังคับบัญชา

“ที่บ้านของผู้หมวดไตรตรึงษ์ครับ!”

Don`t copy text!