มนตราตะเกียงแก้ว บทที่ 11 : ยิปซีลึกลับ

มนตราตะเกียงแก้ว บทที่ 11 : ยิปซีลึกลับ

โดย : โสภี พรรณราย

มนตราตะเกียงแก้ว โดย โสภี พรรณราย เรื่องราวของเมืองเวทย์มนตร์และมนตราสำคัญที่ผนึกอยู่ในตะเกียงของท่านยาย เมื่อวันหนึ่งตะเกียงถูกขโมยไป อันตรายใหญ่หลวงกำลังคุกคามโลกเวทย์มนตร์ หัวขโมยจะนำเอามนตราที่อยู่ในตะเกียงแก้วไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด…นิยายออนไลน์ น่าติดตามอีกเรื่องที่ อ่านเอา อยากให้คุณได้ อ่านออนไลน์

สมัครบัตร Citi Ready Credit

ทุกยอดการสมัครจะมีส่วนแบ่งกลับมาสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอาของพวกเรา 🙂

………………………………………….​

-11-

 

การประชุมเปิดขึ้นในเคหาสน์ของแม่มดทาฮิร่า

แม่มดบาบาร่าดูจะหงุดหงิดไม่แพ้เจ้าของบ้าน ที่สับสนและประหลาดใจ

วิลมาร่วมประชุม รวมถึงแม่มดเซลิน่าและแมวเปอร์เซียสองตัว และแน่ล่ะว่า พ่อมดเปเลสก็มาร่วมด้วยเพราะอยากรู้อยากเห็น

“สรุปแล้ว ตะเกียงแก้วอยู่กับมนุษย์ชื่อเรนี่” เจ้าชิกเก้นว่า

“บุกไปเอาคืนเลย!” ไทเกอร์โพล่ง

แม่มดทาฮิร่าโบกมือ

“ไม่ง่ายอย่างที่พูดหรอก ตอนข้าจับมือเรนี่ ในตัวเรนี่มีพลังพิเศษที่เกินมนุษย์ธรรมดาจะมีได้ แปลกๆ อยู่นะ”

“ก็เป็นคนธรรมดาจะมีได้อย่างไง เพื่อน” บาบาร่าว่า

“นั่นสิ งง”

“นอกจากมีใครใช้พลังวิเศษถ่ายทอดให้เธอ”

“เหมือนกำลังภายใน” เจ้าไทเกอร์แทรก

ผลคือถูกยายบาบาร่าตำหนิ

“หมู่นี้คงอ่านหนังสือกำลังภายในมากไปสิ เจ้าเป็นแมวของข้าหัดฝึกคาถาดีกว่า ขี้เกียจเหลือเกิน”

เจ้าไทเกอร์คอตก พึมพำ

“เลยถูกตำหนิเป็นชุด”

ส่วนบาบาร่าก็กลับมาพูดกับยายทาฮิร่าว่า

“มีใครถ่ายทอดพลังให้เธอแน่”

“ใคร…ให้พลังคนธรรมดา?”

“พวกเราเมืองเวทมนตร์สามารถทำได้ แต่ต้องใช้พลังมากเป็นพิเศษ เมื่อถ่ายทอไปพลังจะลดน้อยลง ต้องใช้เวลาเพิ่มพลังในตัว ปกติพวกเราจะไม่ทำกันหรอก เพราะเราจะทรมานในตอนให้พลังผู้อื่น ราวกับร่างจะแตกสลาย ถ้าไม่แข็งแกร่งจริงๆ หรือยอมตายล่ะก็ ทำได้ยากยิ่ง”

“นั่นสิ” ยายทาฮิร่าจึงหันมาถามวิล “เจ้าไปสืบหาตะเกียงแก้วที่บ้านเรนี่ รู้อะไรมาบ้างล่ะ”

พ่อมดวิลยิ้มอ่อนๆ เก้อๆ

“ผมไปแล้วครับ แต่ไม่เคยเข้าไปในห้องนอนเรนี่เลย”

“อ้าว! ทำไมล่ะ?”

“เอ้อ…ผม…ผม…”

เจ้าชิกเก้นอ่านกิริยาของวิลออกจึงตอบแทนว่า

“พ่อมดวิลคงเป็นสุภาพบุรุษเกินไป เข้าไปในห้องผู้หญิงสาวโสดสวย คงไม่เหมาะกระมังยาย”

“ไม่หรอก เพราะเราไปด้วยใจบริสุทธิ์ เรนี่เท่าที่สัมผัสก็ไม่ใช่คนโหดร้ายเลยนะ ออกน่ารักด้วยซ้ำ ไม่รังเกียจชาวบ้านจนๆ แต่งตัวเชยๆ อย่างข้า วิล…คราวหน้าไปก็บุกในห้องเธอเลย ไม่งั้นจะไม่ได้ตะเกียงแก้วคืนมา”

ยังไม่ทันวิลจะรับปาก แม่มดเซลิน่าโพล่ง

“ชายหญิงไม่ควรอยู่ในห้องตามลำพัง”

“อ้าว…อ้าว…เลยมาถึงจุดนี้จนได้ ยายแก่แล้วแต่ยังพอทันยุคกับเขาเหมือนกัน ไม่อยากเชยมากเกินไป อย่างไงก็ต้องเข้าไปนะจ๊ะ”

“ลิน่าไปด้วย”

“งานนี้ยายให้วิลช่วยนะ”

“แต่ลิน่าอยากไป ไปช่วยวิล”

“ช่วยวิลเป็นเรื่องดี เจ้าก็ช่วยได้แม่มดเซลิน่า ถ้าเจ้ารู้อะไรก็บอกยายได้นะ แต่ช่วยกันทำงานหมายถึงแยกกันทำงานดีกว่า จะได้ข้อมูลเพิ่มขึ้น”

“งั้นผมช่วยอีกแรงครับ” พ่อมดเปเลสเสนอและพูดกับเซลิน่า “เราไปด้วยกันก็ได้”

เซลิน่าเผลอค้อน

“ใครอยากไปด้วยล่ะ”

เปเลสหัวเราะแห้งๆ

“ก็ข้าอยากไปกับลิน่า”

แม่มดเซลิน่าโบกไม้โบกมือ

“อย่ามาวุ่นวายกับลิน่า!”

แม่มดสาวหงุดหงิดเล็กน้อย แหม…กับพ่อมดที่สนใจ เขาก็ไม่สนใจหล่อนเลย กับพ่อมดเปเลสไม่เคยสนใจก็มาสนใจหล่อน

“ข้าอยากช่วยยายด้วยไง”

“งั้นไปกับวิลเลย พ่อมดสองตนเข้าไปในห้องเรนี่พร้อมกันเลย!”

เจ้าชิกเก้นอดไม่ได้จะพึมพำ

อ้าว! พ่อมด แม่มด หึงหวงกันแล้ว

***

ซื้อหนังสือที่ www.naiin.com ไม่ว่าเล่มใดก็ตาม

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

เกศราเบิกตากว้างเมื่อได้ยินน้องสาวต่างมารดาพูดถึง ‘วิล’

“อะไรนะ!” ตะโกนเสียงดัง “ฟังผิดไปหรือเปล่า”

เรนี่จึงพูดย้ำหนักแน่น

“พี่เกศได้ยินถูกต้องค่ะ ยายที่หกล้มมีหลานชายมารับ และหลานชายเขาคือ วิล!”

เกศราใจเต้นแรง

“วิล…คุณวิลของพี่!”

เรนี่ตาโต ทำเสียงเซ็ง

“เรอะ! เป็นวิลของพี่เกศตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ไม่รู้ล่ะ เขาช่วยพี่ไว้ พี่เป็นหนี้บุญคุณเขา”

“ค่ะ ค่ะ หนี้บุญคุณต้องชดใช้ด้วยชีวิตนะคะ” ประชดพี่สาว

“ทำไมเธอไม่รีบบอกพี่ทันที”

“โอ๊ย…เราคุยกันนิดเดียว ไม่ทันไรเขาก็รีบไป จะตามตัวแป๊บเดียวยังไม่ทันเลยค่ะ”

“ต้องทันสิ เธอก็รู้ว่าพี่หาตัวคุณวิลอยู่”

“รู้ค่ะ แต่ไม่ทันพูด”

“ทำไมเป็นแบบนี้ได้ อยากเจอตัว อยู่ใกล้แล้ว…ใกล้นิดเดียว”

“ก็พี่เกศไม่อยู่เอง”

“เขาเป็นหลานยายแต่งตัวเชยๆ อย่างงั้นเรอะ” น้ำเสียงเกศราพูดเหมือนกับไม่เชื่อ

“ค่ะ!”

“ยายคนนั้นแต่งตัวชุดเก่ามาก สีก็สด”

“คงมาจากต่างจังหวัดมัง”

“จะมีหลานชายที่สง่างามอย่างคุณวิลได้อย่างไงกัน”

“ได้แล้วค่ะ” เรนี่ทำหน้ายียวนพี่สาวต่างมารดา “พี่เกศไม่อยู่เอง” อยากต่อท้ายว่า ‘สมน้ำหน้า’ ด้วยซ้ำ

เกศราหงุดหงิดตัวเอง

“ก็อ่านไม่ออกว่ายายเชยๆ จะมีหลานชายอย่างคุณวิล กวาดไปจนได้ครั้งที่สองแล้ว” แล้วก็โทษน้องสาว “เพราะเธอล่ะ เธอคนเดียว ถ้าเธอตั้งใจจะช่วยพี่จริงๆ ล่ะก็ เธอต้องรั้งตัวเขาไว้ได้ แล้วรีบแจ้งพี่ พี่อยู่แถวนี้เอง เพราะเธอไม่ตั้งใจจะช่วยพี่ให้พบคุณวิล!”

เรนี่ยักไหล่ ท่าทางกวนจนเกศราอยาก ‘ด่า’ แต่พูดไม่ออกเพราะกำลังผิดหวัง

“โทษตัวเองเถอะค่ะ พี่เกศไม่ยอมอยู่เอง เรนี่ไม่เห็นอยากเจอนายคนปากจัดเลย ก็เจอ…ไม่อยากเจอ!”

“จะทำอย่างไงดี”

“คนเราจะเจอกันได้ต้องมีวาสนานะคะ” เรนี่พูดยั่ว

“เออ!” เกศราพยายามจะระงับอารมณ์ “ใช่…พี่ต้องมีวาสนากับคุณวิล ต้องมี!”

***

 

พนักงานขายในห้างซาร่า พากันพูดถึง…

‘ยิปซีลึกลับ’

อย่างพากันซุบซิบหนาหู…เมื่อเกศราเดินผ่านและบังเอิญได้ยินว่า

“ทายแม่นมากเลย ถามอะไร ตอบถูกหมดเหมือนผี!” พนักงานคนหนึ่งพูด

อีกคนก็พูด

“ใช่…ใช่ ฉันทำของหาย ถามว่าอยู่ที่ไหน ยิปซีบอกว่าตกอยู่ใต้เตียง แม่นราวกับตาเห็น”

อีกคนก็เล่าไม่หยุด

“ฉันยิ่งน่าประหลาด แฟนฉันมีเมียน้อยไม่กลับบ้านมาเป็นเดือนๆ ยิปซีบอกว่าจะกลับภายในสามวัน สามวันปุ๊บกลับปั๊บ รู้ใจแฟนฉันได้อย่างไง”

“ฉันก็เหมือนกันถามว่าผัวป่วยอยู่โรงพยาบาลไม่รู้สึกตัวเลย จะมีโอกาสหายมั้ย ยายยิปซีว่าจะหายแน่ ตอนนี้ลืมตาและลุกขึ้นนั่งได้หมอยังงงเลย”

“ส่วนฉันถามเรื่องเปลี่ยนงาน สมัครที่อื่นไว้แล้วและมีโอกาสได้มากๆ ยายยิปซีทายว่าฉันไม่ได้เปลี่ยนงานหรอก เมื่อวานที่ใหม่บอกว่าไม่รับฉันเฉยเลย”

เกศราแอบฟังอย่างสงสัย

ยิปซีลึกลับ?

ทายแม่นขนาดนี้หรือ?

จึงต้องปรากฏตัวและถามก่อนวงที่สนทนาจะแตกเพราะเจ้านายโผล่มากะทันหัน

“ไม่ต้องวงแตก แค่จะถามหน่อย ยิปซีที่ไหนทายแม่น?”

คนที่กล้าสุดจึงตอบ

“ยิปซีอยู่หน้าห้างค่ะ คุณเกศรา”

“ยิปซีหน้าห้างมีด้วยเรอะ?”

“ค่ะ”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“มาราวอาทิตย์หนึ่งแล้วค่ะ”

“ใครกัน เขาบอกเป็นยิปซีเรอะ?”

“ค่ะ แต่งตัวเหมือนพวกยิปซีที่เห็นในหนังเลยค่ะ เป็นยิปซีที่น่าเชื่อถือนะคะ”

“อายุเท่าไหร่?”

“ดู…ดูไปราวห้าหกสิบมังคะ แต่ยังดูสวยมาก”

“ดูลายมือหรืออะไร?”

“ไม่ค่ะ มีไพ่กับลูกแก้วค่ะ”

“แล้วตั้งโต๊ะอยู่หน้าห้างได้อย่างไง ยามไม่ไล่ไปเรอะ?”

“แกตั้งโต๊ะอยู่มุมๆ ค่ะ และตั้งอยู่แค่วันละชั่วโมงเองค่ะ เพราะคนมาดูมาก แกว่าแกเหนื่อย แกต้องใช้พลังเลยอยู่แค่วันละชั่วโมง ยามจึงไม่ไล่ค่ะ”

“ถ้าตั้งอยู่หน้าห้างตรงๆ เลย คงไม่ได้ล่ะนะ เราไม่ยอมให้มีอะไรมาตั้งหน้าห้าง!”

“เยื้องๆ มุมๆ ค่ะ” คนตอบเหมือนจะช่วยยิปซีแก้ตัว เพราะดูแม่นขนาดนั้น ยังอยากจะดูอีก

“คงชอบกันล่ะสิ แต่ละคนดูชื่นชมยิปซีเหลือเกิน ดูแพงมั้ย”

พนักงานยิ้มแห้งๆ

“ดูอนาคตแม่นมากนี่คะ ส่วนราคาแล้วแต่จ่ายค่ะ มีกล่องใส่เงินให้หยอด ไม่เรียกร้องเลยค่ะ มีมากให้มาก มีน้อยให้น้อย หนูเองยังให้แค่ห้าสิบบาทเอง ส่วนอีกสามคนให้คนละร้อย จันไม่มีเงินให้แค่ยี่สิบบาท”

“แม่นขนาดพวกเธอว่า แต่ไม่เรียกร้องเงิน จะแม่นขนาดไหนเชียว!”

ยิปซี…

คำนี้ดูจะติดลบในสายตาเกศรา

แม่ของเรนี่ก็เป็นยิปซีสาวสวย ที่กลายมาเป็นเมียน้อยของพ่อเสียงั้น

เหตุการณ์ก็ผ่านมาตั้งกว่ายี่สิบปี ยิปซีตั้งโต๊ะหน้าห้าง

วันนี้…กลับมาอีก แต่เป็นยิปซีมีอายุ ไม่ใช่ยิปซีแรกรุ่นดรุณีเหมือนในอดีต ที่แม่ยุวดีพูดให้ฟังเสมอ

ยิปซีอายุรุ่นๆ ราวสิบแปดสิบเก้ามังที่ทำให้พ่อแกหลงใหล มาตั้งโต๊ะอยู่หน้าห้างบอกว่าชื่อ อแมนด้า

รักแรกพบ!

ของพ่อแกเชียว ทั้งที่มีแม่อยู่ทั้งคน พ่อแกก็ขอรับยิปซีคนนั้นเป็นเมียน้อย แม่จำเป็นเพราะขัดพ่อแกไม่ได้ ปู่แกก็ยินยอม เออออเห็นดีด้วย ไม่คิดถึงความเจ็บปวดของแม่

แม่ยุวดีฝังใจกับอดีต แม่พูดเสมอ

ยังดีนะที่อแมนด้าอยู่ไม่นาน พอตั้งท้องพอคลอดเรนี่ก็หายตัวไปเลย

อแมนด้ากลับมาหรือ?

ไม่น่าใช่…ถ้ามาก็คงไปพบบิดาเลย ไม่ดีกว่าหรือ?

บิดาล้มป่วยตั้งแต่อยู่กับอแมนด้า และอาการก็ทรงๆ ทรุดๆ ตลอดจนวันนี้

คิดแล้วก็ไปตามตัวเรนี่

“เรนี่…ไป…ไปกับพี่…”

เรนี่งง ที่อยู่ๆ ก็ถูกฉุดออกจากห้องพักผ่อนในห้าง ที่ตนกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ฆ่าเวลา

“ไปไหนคะ?”

“ไปดูหน้ายิปซีหน้าห้างกันหน่อย”

“ยิปซี!” เรนี่เบิกตากว้าง หล่อนเองก็รู้เหมือนกับที่ทุกคนในบ้านรู้ ว่าแม่หล่อนเป็นยิปซี

“แม่!”

“ไปเร็ว…ว่ากันว่าดูลูกแก้วดูไพ่แม่นมากด้วยสิ”

เรนี่มีเวลาคิดอะไรมากที่ไหนล่ะ รีบเดินตามเกศราที่ร้อนใจจนแทบจะวิ่งแทนเดินแล้ว

เรนี่สับสนไปหมด แค่คำว่า ‘ยิปซี’ หล่อนก็ใจเต้นแรงแล้ว

มาถึงบริเวณหน้าห้าง เกศรามองซ้าย ขวา เพราะด้านหน้ากว้างมาก ตรงนั้น…หน้าห้างใกล้กับป้ายรถเมล์ เห็นมีคนเข้าแถวอยู่พอควร

เข้าแถวดูดวง!

มีคนราวสี่ห้าคน รอ…และเรนี่กับเกศราเห็นแล้ว

ยิปซีสูงวัย…ผมขาวแซมและมีผ้าสีดำปิดศีรษะ เห็นเพียงวงหน้ากับผมบริเวณหน้าผากเล็กน้อย

ชุดดำแบบแขก ลึกลับ น่ากลัว

เรนี่ยืนเยื้องๆ และมองหน้า…ด้วยใจเต้นแรง อย่างน้อยหล่อนก็มีสายเลือดยิปซี

กระแสบางอย่างที่ทำให้ชวนขนลุก หรือเพราะชุดดำ ดำทะมึน น่าอึดอัด

คนรอดูดวงผ่านไปอย่างรวดเร็ว และจบลง…ถึงเวลาของเกศราและเรนี่

ตรงหน้า…ตรงโต๊ะ มีเก้าอี้สองตัวพอดีสำหรับสองคนที่ทรุดกายลงนั่งและหายใจไม่ทั่วท้อง

***

 

สั่งซื้อ Remember Wrinks

เซรั่มบำรุงผิวที่เป็นมาสก์ได้ในหนึ่งเดียว

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

สั่งซื้อ 1 หลอดราคา 2,090 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2UT2G40   

สั่งซื้อเซ็ตประหยัดสุดคุ้ม 3 หลอดราคา 2,940 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2QFzcY9

อ่านเพิ่มเติม เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้ คลิกที่นี่ >>>>>>>>>>> http://anowl.co/anowlsabai/remember-wrinks/

Don`t copy text!