มนตราตะเกียงแก้ว บทที่ 15 : วิลบุกห้องเรนี่

มนตราตะเกียงแก้ว บทที่ 15 : วิลบุกห้องเรนี่

โดย : โสภี พรรณราย

มนตราตะเกียงแก้ว โดย โสภี พรรณราย เรื่องราวของเมืองเวทย์มนตร์และมนตราสำคัญที่ผนึกอยู่ในตะเกียงของท่านยาย เมื่อวันหนึ่งตะเกียงถูกขโมยไป อันตรายใหญ่หลวงกำลังคุกคามโลกเวทย์มนตร์ หัวขโมยจะนำเอามนตราที่อยู่ในตะเกียงแก้วไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใด…นิยายออนไลน์ น่าติดตามอีกเรื่องที่ อ่านเอา อยากให้คุณได้ อ่านออนไลน์

สมัครบัตร Citi Ready Credit

ทุกยอดการสมัครจะมีส่วนแบ่งกลับมาสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอาของพวกเรา 🙂

………………………………………….​

-15-

 

พ่อมดวิลบอกกับเพื่อนรักเปเลสว่า

“วันนี้ฉันจะบุกไปห้องของเรนี่!”

เปเลสตาโต

“เฮ้ย! แน่ใจเรอะ”

“เฝ้าดูภายนอกมาหลายวัน ไม่ได้ผล…ตะเกียงแก้วต้องอยู่ที่ห้องของเรนี่ ถ้าไม่เข้าไปใกล้จะไม่เห็นชัดเจน”

“แต่ว่ารอบตัวผู้หญิงคนนี้มีอะไรแปลกๆ นะ เหมือนมีอำนาจพิเศษปกคลุมอยู่ การเข้าใกล้ดูอันตรายพอๆ กับความลึกลับ”

“มัวแต่กลัวอำนาจประหลาด ก็ไม่รู้เรื่องตะเกียงแก้วกันพอดี แล้วจะไปรายงานยายทาฮิร่าได้อย่างไร”

“เมื่อวานเจ้าก็เพิ่งปะทะกับอีเวอลีนมา พลังเป็นอย่างไง เจ้าดูเหนื่อยๆ นะ”

“แค่ปะทะกับเศษพลังของป้าอีเวอลีนก็รู้ว่าไม่ธรรมดา แค่เฉี่ยวๆ ด้วยซ้ำ ยังไม่ปะทะตรงๆ”

“ขืนตรงๆ เจ้าอาจแตกสลาย”

วิลกังวลแต่พยายามไม่แสดงออก

“ฉันเคยสูญเสียเพราะป้าอีเวอลีนฆ่าพ่อแม่ เจ้าก็เหมือนกัน เราเคยสูญเสียจนเป็นกำพร้า ฉันต้องระวังมนต์ดำของป้าอีเวอลีนเป็นพิเศษ”

เปเลสถอนใจยาว

“มนต์พวกเรา ไม่มีทางสู้กับมนต์ดำของอีเวอลีนได้เลยนะ”

“เราต้องหาวิธี”

“ฉันเป็นห่วงวิลนะ เพื่อนรัก ลำพังฉันก็อยากแก้แค้นให้พ่อกับแม่ แต่ฉันรู้กำลังตัวเอง และเจียมตัวว่าไม่มีพรสวรรค์พิเศษอย่างวิล”

วิลตบบ่าเพื่อนรัก

“เฮ้ย! เปเลส เราต้องมีดีสิ มีดีคนละอย่าง โดดเด่นอย่างเจ้า น้ำใจและความมั่นคงเป็นที่หนึ่งเสมอ ใครก็เทียบไม่ได้”

เปเลสจึงเบ้ปาก

“น้ำใจและความมั่นคงของข้าไม่อาจเอาชนะใจเซลิน่าเลย”

“ทำดีต่อไป สักวันเธอจะต้องเห็นเอง!”

“เห็นเรอะ…ขอให้เห็นจริงๆ เถอะ”

“ว่าแต่เซลิน่าคอยจับตามองฉันอยู่ ถ้าฉันไปบ้านเรนี่ ก็อยากไปตามลำพัง ช่วยกันเธอให้ฉันด้วย”

“ได้…ได้…เซลิน่าว่องไวมาก และบ่นตลอดว่าถ้าเจ้าไปบ้านเรนี่ เธอจะไปด้วย อยากไปช่วยป้องกันภัยให้เจ้า เผื่อได้รับอันตราย เธอเป็นห่วงเจ้ามากที่สุด”

“เพราะพวกเราเป็นเพื่อนรักกัน ฉันมองเธอเป็นทั้งเพื่อนทั้งน้องสาวที่พิเศษยิ่งกว่าใครอื่น”

“แต่เธอมองเจ้าเป็นว่าที่คู่ครอง”

“เป็นไปไม่ได้หรอก ความรู้สึกของฉันสงบนิ่งเรื่องนี้ และฉันสนับสนุนความรักของเจ้ากับเธอ”

พ่อมดเปเลสหัวเราะแห้งๆ

“ขอบใจ…เพื่อนรัก”

“ฉันไปล่ะ…จะไปหาตะเกียงแก้วที่บ้านเรนี่ ที่นี่เจ้าช่วยจัดการให้ด้วย”

เพราะได้รับรู้ว่า แม่มดแสนสวยเซลิน่ากำลังจะมาถึงแล้ว

พ่อมดวิลใช้คาถาหายตัววับ…

เซลิน่ามาถึงแล้ว ถามหาวิลทันที

“วิลไปไหน วิลไปบ้านเรนี่ใช่ไหม?” ว่าแล้วจะรีบร่ายคาถาตาม แต่ถูกเปเลสห้าม

“ไม่ใช่…” ยอมโกหกเพราะทำตามที่วิลขอร้อง

วิลต้องไปทำงานให้ยายทาฮิร่า เกรงว่าเซลิน่าจะทำเสียเรื่อง เพราะเซลิน่าเป็นแม่มดที่ใจร้อน ไม่รอบคอบ

“แล้ววิลไปไหน?”

“บอกว่าจะไปโรงเรียนสอนเวทมนตร์ ไปร่ำเรียนวิชาเพิ่มเติม”

“งั้นลิน่าจะไปหาวิลที่โรงเรียน”

“อย่าเลย อย่าไปทำให้เขาเสียสมาธิสิ เขาต้องศึกษาวิชาเพิ่มเพื่อรับมือป้าของเจ้า!”

แม่มดเซลิน่าชะงัก ก็จริงอยู่…ฝ่ายหนึ่งเป็นเพื่อนและคนที่รัก อีกฝ่ายเป็นป้าที่เวทมนตร์ดำแข็งแกร่งสุดยอด วิลไม่มีทางชนะได้เลย จะฝึกแค่ไหนก็ดูยาก

เซลิน่าถือว่าเป็นคนกลาง ลำบากใจ

หล่อนติดค้างทั้งวิลทั้งเปเลส

ทั้งคู่ยังคบหล่อนเป็นเพื่อน ไม่เคยมีอารมณ์แค้นหรือโกรธหล่อนเลย

ทั้งคู่รู้จักแยกแยะ และให้อภัย

กลายเป็นเซลิน่าที่รู้จักละอายแทนป้า แต่ลำพังหล่อนจะช่วยอะไรได้ ทั้งพ่อกับพี่ชายต่างเป็นฝ่ายป้าและเห็นดีเห็นงามกับการกระทำของป้า เนื่องจากคาถาป้าโดดเด่นเหนือใคร แสดงถึงอำนาจเห็นๆ

พ่อกับพี่ชายต่างอยากโดดเด่น อยากมีอำนาจ อยากมีพลังพิเศษ

รู้ว่า ‘ผิด’ ก็ยังปรารถนา

พ่อมดเปเลสรั้งตัวแม่มดเซลิน่าสำเร็จ เพราะเซลิน่าเสียงอ่อยว่า

“ป้าถือเป็นนักโทษ ถ้าจับป้าได้กลับไปที่คุกได้ก็จะดีนะ เปเลส”

“ต้องอาศัยพวกแม่มดพ่อมดอาวุโสช่วยกัน ลำพังพวกเรารุ่นลูกรุ่นหลาน ยากมาก”

“วิลมีพรสวรรค์…บางทีวิลอาจจะช่วยจับป้าได้”

ซื้อหนังสือที่ www.naiin.com ไม่ว่าเล่มใดก็ตาม

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

พ่อมดวิลมาถึงคฤหาสน์บ้านเรนี่แล้ว

บ้าน…มนุษย์…คน…ธรรมดา?

แต่…ไม่ธรรมดาแน่นอน

มีบางอย่างปะทะกับกายของวิลอย่างรุนแรงจนพ่อมดหนุ่มรู้สึกได้ และพยายามจะใช้แรงต้าน

บ้านนี้มีคาถา!

มีคาถาจากเมืองเวทมนตร์แน่ๆ

บ้านนี้มีปัญหา!

เวทมนตร์ที่เขาศึกษามา…ไม่เหมือนเวทมนตร์นี้…มีแววจะเป็นมนต์ดำ!

ตนใช้คาถาขาวสู้ ยังรู้สึกหายใจไม่สะดวก แต่ก็ต้องมา…

จนมาถึงหน้าห้องเรนี่ ใช้คาถาจึงรู้…

ห้องเรนี่…

ยังไม่ได้เข้าไป มองไปรอบๆ บ้านหลังใหญ่ที่มีหลายสิบห้องของตระกูลห้างซาร่า

วิล…อาจได้รับการอบรมมาดี จะเข้าห้องสาวจึงต้องระวังเป็นพิเศษ ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นพ่อมดฉวยโอกาส

วิล…เป็นพ่อมดหนุ่มรูปงาม

เรนี่…ก็เป็นสาวสวยคมเข้มสะดุดตา

ต้องเข้าไป…ต้องเข้าไป…

เพราะ…ภาพที่ซ้อนมาในดวงตา…นอกจากเรนี่…ยังมีภาพตะเกียงแก้วของยายทาฮิร่าด้วย

ต้องนำตะเกียงแก้วไปคืนยายให้ได้

ยายทาฮิร่าตั้งความหวังกับตนไว้ ยายมอบหมายให้ตนทำงาน ยายคงต้องมีจุดหมาย

วิลเข้าไปแล้ว…แม้ต้องสู้กับกระแสต่อต้านบางอย่าง ตนก็เข้ามาได้

เรนี่นั่งอยู่เบื้องหน้ากระจกเครื่องแป้งบานใหญ่ กำลังพูดกับตัวเอง

“เรนี่…เรนี่…ช่างน่าสงสาร ไม่มีใครสนใจเรนี่เลย แค่เรื่องขอฝึกงานที่ห้างก็ยังไม่มีใครเซ็นต์เอกสารให้”

ปู่…พ่อ…แม่ใหญ่…พี่ๆ…

เหลือแต่อาบงกชที่ดีกับหล่อนคนเดียว แต่ช่วงนี้เห็นอาบงกชหน้าดำคล้ำ และเครียดมาก เรนี่ยังไม่อยากรบกวน หากสุดท้ายก็ต้องกวนล่ะนะ

รู้ว่าอาบงกชรับศึกหนักในบ้าน…อาเป็นตัวแทนของปู่ ความจริงน่าจะเป็นพ่อมากกว่า แต่พ่ออ่อนแอ รับงานหนักๆ ไม่ได้เลย

อา…เหลืออา…เสาหลักของบ้าน

คนที่เรนี่ตั้งใจจะรบกวนให้น้อยที่สุดเพราะเกรงใจอา สุดท้ายคงเหลือแต่อาที่ช่วยได้

และภาพในกระจกเงา…นอกจากเห็นตัวเองที่กำลังเซ็งสุดๆ ก็เห็น ‘เขา’ ด้วย

เขา! วิล!

รีบหันขวับ เพราะไม่แน่ใจ

“นาย!”

ตกใจเบิกตากว้างและละล่ำละลักถาม

“นายเข้ามาได้อย่างไง นายมาทำไม นาย…นาย…?”

วิลพยายามยิ้ม ไม่ให้หล่อนเครียด

“อย่าถามว่ามาได้อย่างไร ไม่ต้องสนใจหรอก บางอย่างคุณอาจคิดว่าคุณฝันไปด้วยซ้ำ ผมมาเพราะตะเกียงแก้ว”

หล่อนขมวดคิ้ว

“อะไรนะ ตะเกียงอะไร?”

“ตะเกียงแก้ววิเศษ…”

“ตะเกียงอะไรของนาย นายบุกรุกมาห้องฉัน ฉันจะเรียกตำรวจ”

“ผมมาอย่างมิตร ไม่ใช่ศัตรู” คำพูดแถมคาถาให้เรนี่ผ่อนคลาย และไม่ระแวงตน

“มาอย่างมิตร…บุกรุกแบบนี้หรือ?” น้ำเสียงหญิงสาวอ่อนลง

“ผมจำเป็น ผมจะมาโดยไม่ให้คุณรู้ตัวก็ได้…แต่ผมอยากให้รู้ตัว ผมจะทำอย่างเปิดเผย นอกจากคุณไม่ให้ความร่วมมือ ถ้าร่วมมือกันได้ ทุกอย่างจะง่าย”

“ฉันไม่เข้าใจนายพูด ฉันไม่อยากพบนายหรอก มีแต่พี่เกศที่อยากพบนาย”

พ่อมดวิลโบกมือ

“ผมไม่มีธุระกับคุณเกศ แต่มีกับคุณ!”

“ฉันแน่ะเรอะ…ฉัน…”

“ผมสัมผัสได้ว่าคุณขโมยตะเกียงแก้วของยายทาฮิร่ามา”

“ฉัน…ฉันไม่รู้เรื่อง ยาย…ยายทาฮิร่า…ใครกัน?”

“จนผมมาที่นี่…และอยู่ในห้องคุณ ผมก็เห็นเงาเลือนรางของตะเกียงแก้วที่นี่!”

“ในห้องฉัน?”

“ในห้องคุณ!”

“ไม่มี…ฉันไม่มีตะเกียงแก้วอะไรอย่างที่คุณพูด ฉันไม่เคยขโมยของใครด้วย” คนพูดแสดงอาการมึนงง

ถ้าหล่อนแสดงละคร ก็อาจทำให้คนดูหลงเชื่อได้เลย

แต่…สัมผัสความรู้สึกของวิล…คือ…มี…มี…ตะเกียงแก้วในห้องนี้!

“ผมรู้ว่ามี!”

“เอ๊ะ! นายจะรู้ดีกว่าฉันที่เป็นเจ้าของห้องได้อย่างไร”

“ผมยืนยัน…มี!”

“ไม่มี!”

“ถ้าคุณยอมให้ผมค้น?”

“ความจริงฉันไม่มีเหตุผลจะให้นายมาค้นของฉัน นายเป็นใครก็ไม่รู้ โผล่มาเหมือนผี แต่เพื่อพิสูจน์ว่าฉันพูดจริง ฉันยอมให้นายค้น”

“ผมไม่ใช่ผี และคุณไม่ต้องระแวงสงสัยในตัวผมจะเป็นคนไม่ดี หลังจากพบกันคุณอาจจะมึนงง และมีความทรงจำอยู่บ้าง แต่คุณจะไม่สงสัยอะไรมาก คุณอาจคิดว่าเป็นความฝันด้วยซ้ำ” ตอนท้ายคือวิลใช้คาถาสะกดเรนี่ส่วนหนึ่ง

ไม่ได้สะกดหล่อนเต็มร้อย ให้สูญสิ้นความทรงจำทั้งมวล ให้มีส่วนหลงเหลือบ้าง เพื่อมิให้หล่อนตกใจและเกรงกลัวเขา

ดูจากสภาพภายนอก เรนี่ค่อนข้างมีจิตแข็งเกินคนปกติ พบเขาในห้องก็ไม่ได้กรีดร้องอย่างเสียสติ อย่างผู้หญิงปกติเป็นกัน

การค้นหาของวิลไม่ใช่รื้อค้น

เขาอยู่ในห้องเรนี่แล้ว และใกล้กับตะเกียงแก้วที่สุดแล้ว เขาเลือกจะใช้คาถาเพื่อค้นแทนและเพื่อให้รวดเร็วขึ้น

วิลร่ายคาถา ท่ามกลางความงุนงงของเรนี่

ตะเกียงแก้ว…เห็นอยู่…เห็นในดวงตาของเรนี่ ดวงตาที่เป็นประกายกลมโตมีปริศนา

เห็นตะเกียงแก้วในดวงตาหญิงสาว

แต่…ไม่เห็นที่แน่ชัด

พยายามแล้ว พยายามแล้ว…ที่สุดแล้วก็มีพลังลึกลับมากระแทกกลับพลังคาถาของวิล

อีกแล้ว…สัมผัสได้ว่าเป็นพวกมนต์ดำ!

มนต์ดำอยู่ใกล้กับเรนี่ พอๆ กับตะเกียงแก้วของยายทาฮิร่า

ใครๆ ในเมืองเวทมนตร์ต่างมีตะเกียงแก้วได้ แต่ของยายทาฮิร่าจะวิเศษกว่า เพราะความอาวุโสและพลังความดีที่สะสมมาของผู้เป็นเจ้าของ

มีมนต์ดำปกคลุมในห้องนี้ด้วย!

เรนี่…เธอเป็นใครกัน?

ตะเกียงแก้ววิเศษบริสุทธิ์ กับมนต์ดำปกคลุมต่อต้าน ทำไมมาอยู่รวมกันในห้องนี้ได้?

ขาวกับดำ…อยู่รวมกัน?

ความดีกับความชั่ว…อยู่รวมกัน!

ไม่น่าจะเป็นไปได้เลย…ไม่ควรเป็นเช่นนี้

คือ…อะไร?

คือ…ต้องสืบหาความจริงต่อไป

วิลโคลงศีรษะ หยุดคาถา ยอมรับ

“ผมมองไม่เห็นแล้ว มีบางอย่างปิดบังผมอยู่ เรนี่คุณเก่งมาก คุณมีพลัง…”

เรนี่อยากหัวเราะ หล่อนสมเพชตัวเองมากกว่า

“ฉันเป็นคนน่าสงสารที่สุดในบ้านแล้ว ถ้าฉันมีพลัง…ฉันคงไม่เป็นแบบนี้”

“มีพลังลึกลับคอยช่วยคุณอยู่!”

“นายประสาทหรือเปล่า พูดเหมือนฉันเป็นผู้วิเศษ”

“ผมต้องสู้กับมนต์ดำให้ได้ จึงจะพบกับตะเกียงแก้ว!” วิลกล่าวสุดท้าย

 

***

 

สั่งซื้อ Remember Wrinks

เซรั่มบำรุงผิวที่เป็นมาสก์ได้ในหนึ่งเดียว

ทุกยอดการสั่งซื้อจะมีส่วนแบ่งกลับมาเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์อ่านเอา

ชุมชนแห่งการอ่านของพวกเรา : )

สั่งซื้อ 1 หลอดราคา 2,090 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2UT2G40   

สั่งซื้อเซ็ตประหยัดสุดคุ้ม 3 หลอดราคา 2,940 บาท คลิกที่นี่  >>>>> https://bit.ly/2QFzcY9

อ่านเพิ่มเติม เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้ คลิกที่นี่ >>>>>>>>>>> http://anowl.co/anowlsabai/remember-wrinks

Don`t copy text!