เมียอันดับห้า บทที่ 26 : สับสน

เมียอันดับห้า บทที่ 26 : สับสน

โดย : โสภี พรรณราย

เมียอันดับห้า นวนิยายออนไลน์แนวชีวิตผสมโรแมนติกคอมเมดี้ใน อ่านเอา ของ โสภี พรรณราย เรื่องราวของ ‘ภีม’ หนุ่มสังคมรูปหล่อที่มีชีวิตรักแบบรักๆ เลิกๆ จนถึงขั้นเจ็ดปีเปลี่ยนเมียไปสี่คน กับ ‘ไหมแพร’ นักข่าวสายสังคมที่ไม่อาจจะปล่อยให้เรื่องแซ่บๆ นี้ผ่านไปได้ และตอนนี้เธอคือคนที่เขาสนใจ หรือเธอจะกลายเป็นเมียอันดับห้าของเขา!!

****************************

– 26 –

สนับสนุนอ่านเอาด้วยการสั่งซื้อหนังสือ “ในสวนอักษร” คลิกที่นี่

ไหมแพรเพิ่งคุยกับหมอที่รักษายายสายบัว

หมอเร่งให้รีบทำการผ่าตัด ก่อนจะสายเกินแก้

หล่อนเดินเข้ามาในห้องพยาบาลอย่างไม่เข้าใจนัก เพราะเงื่อนไขการผ่าตัดขึ้นอยู่กับคุณฉวี ท่านรับปากจะมาพบยาย แล้วท่านมาหรือยังล่ะ วันนี้ไหมแพรทำงานทั้งวัน เหนื่อยทั้งกายและใจ

ทันทีที่พบหน้ายาย ไหมแพรก็ถามประโยคสำคัญ

“ยายยอมผ่าตัดหรือยังจ๊ะ”

“แกมานี่…มานี่…มานั่งใกล้ๆ ยาย”

“แพรยืนก็ได้”

“มา…มา” ใกล้จนติดเตียงแล้ว ยายจึงเอื้อมมือมาจับมือหล่อน มือของยายเย็น เพราะแอร์ในห้องนี้หรือเปล่า

“อะไรจ๊ะ ยาย”

“ฉวีมาหายายแล้วละ”

หญิงสาวรู้สึกโล่งอก ไม่กล้าถามเรื่องคุณฉวีเพราะกลัวผิดหวัง ถึงท่านรับปากจะมาแต่หล่อนก็ไม่มั่นใจเลย

ระดับนั้น จะเปลี่ยนใจเมื่อไรก็ได้ เพราะไหมแพรไม่เคยรู้มาก่อนว่ายายจะรู้จักกับคุณฉวี ถ้าเป็นเพื่อนกัน ต้องเคยไปมาหาสู่กันบ้าง มีการพูดถึงกันบ้าง แต่นี่ไม่มีเลย ยายไม่เคยพูดถึงคุณฉวีสักคำ

“งั้นยายก็ยอมผ่าตัด” รีบถามอย่างดีใจ

“แกต้องรับปากยายอีกเรื่อง”

“แพรทำได้ แพรทำอยู่แล้ว”

“แกทำได้”

“งั้นบอกมาเลยจ้ะ”

“ที่ว่าแกทำได้ เพราะเกี่ยวกับแกโดยตรง”

“ถ้าเป็นแพร แพรทำได้ทุกอย่าง ขอให้ยายรีบๆ ผ่าตัดนะยายนะ”

“ผ่าแน่ เพราะยายมีเงินก้อนโตแล้ว พอให้วิทลงทุนเปิดร้านทำการค้าได้ แล้วแกก็สบายด้วย”

“ยายจะเอาเงินมาจากไหน”

“มีคนให้ยายยี่สิบล้าน”

ไหมแพรเบิกตากว้าง ตกใจ ชักไม่แน่ใจแล้ว เมื่อมองหน้าหญิงชรา กำลังสงสัยว่ายายฝันไปหรือ ยายพูดจาเลอะเทอะหรือ เลอะเลือนหรือ หรือละเมอกับจำนวนเงินตั้งยี่สิบล้าน

“ยายฝันไปหรือเปล่าจ๊ะ”

ยายสายบัวหน้าเข้มและเสียงแข็งทันที

“คนอย่างยายเคยพูดความฝันกับแกหรือ ยายไม่เคยมองโลกสวย ถ้าจะได้ก็ต้องได้ มันถึงจุดหนึ่งแล้วจริงๆ ช่วยพวกแกสองคนก่อนยายตาย ให้พวกแกสองคนสบาย”

“สองคน”

“ฉวีต้องทำให้ยายก่อนตาย”

“จ่ายตั้งยี่สิบล้านหรือจ๊ะ” ไหมแพรงงไปหมดแล้ว ใครจะยอมจ่ายเงินก้อนโตเช่นนั้น เป็นหนี้สินกันแต่ชาติปางไหน

สำหรับยายสายบัว ถ้าฉวีไม่ทำร้ายตน ไม่วางแผนร้าย สมบัติทั้งหมดของตระกูลสุททินพงษ์ต้องเป็นของตนด้วยซ้ำ

ยี่สิบล้าน…ขนหน้าแข้งเส้นเดียวเอง

“เรื่องเงินยายจะจัดการเอง แต่เรื่องของแก แกต้องร่วมมือด้วย แกต้องแต่งงานกับหลานชายของฉวี”

อารมณ์หลากหลายพุ่งทันที

วันนี้…เป็นวันที่แปลกประหลาดที่สุดในชีวิต

ดีใจที่ยายยอมผ่าตัด

แปลกใจกับเงินยี่สิบล้าน จะจริงหรือเท็จก็ต้องพิสูจน์กัน

แต่…แต่งงานน่ะสิ โลกแตกแน่

สับสน ตกใจจนพูดไม่ออก ทั้งที่อีกใจคิดว่ายายพูดไปเองฝ่ายเดียว ไม่มีทางจะเป็นไปได้ ไม่ได้เด็ดขาด

กับ…นายภีม สุททินพงษ์!

ที่สำคัญ ใจของหล่อนมีคมกริช!

ยายสายบัวทำท่าจะหายใจไม่สะดวก ยกมือกุมหน้าอก และหายใจแรงมาก

“ยายจ๋า…ยาย”

หญิงชราโบกมือ

“ไม่เป็นไร…ไม่เป็นไร คนอย่างยายไม่ตายง่ายๆ หรอก แกตอบยอมรับแต่งงานคำเดียว ยายจะยอมทำตามใจแก ตามใจหมอ ให้ผ่าก็ผ่า ให้ทำอะไรก็ทำ มียี่สิบล้านแล้ว ไม่ต้องกลัวไม่มีเงินจ่ายหมอ”

ไหมแพรกลืนน้ำลายยากเย็น ใจยังบอกกับตัวเองตลอดว่าเป็นไปไม่ได้ ยายเพ้อ ยายคิดไปเองฝ่ายเดียว ยายหวังไปเอง ยายกำลังฝันกระมัง

หญิงสาวโคลงศีรษะ

“ยายจะพูดเพราะอะไรก็ตามนะจ๊ะ แต่มันไม่ใช่เลย คุณภีมเป็นนักธุรกิจ เมียสี่คนที่ผ่านมา คนหนึ่งก็นักเรียนนอก อีกคนก็ผู้ใหญ่หาให้ อีกคนก็ดาราแสนสวย อีกคนก็เลขาใกล้ชิด แล้วแพรเป็นอะไร แพรกับเขาเคยมีปัญหากันแทบจะขึ้นโรงพัก แพรเกลียดเขา เขาก็เกลียดแพร โอ๊ย…ยาย…ยาย ขอให้ยายผ่าตัดก่อน แล้วเรื่องอื่นๆ ค่อยมาคุยกันทีหลังนะจ๊ะ”

“แกจะแต่งหรือเปล่า”

“แล้วยายจะผ่าตัดใช่ไหมจ๊ะ”

“ใช่”

“งั้นแพรก็แต่ง” หล่อนพูดไปอย่างงั้นๆ พูดเพราะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ยายจะอยู่ในความฝันอย่างไรก็ตาม หล่อนเล่นตามน้ำดีกว่า ดีกว่าเถียงกับยายว่าเป็นไปไม่ได้ พูดไปก็ไม่จบสิ้น

ตอนนี้เร่งเอาชีวิตยายไว้ก่อน

“ผ่าตัดยายได้เลย วันพรุ่งนี้ก็ได้”

หญิงสาวโล่งอก

“จ้ะ…ยาย”

“แล้วส่งข่าวบอกพี่ชายแกด้วย ไม่ต้องหลบซ่อนแล้ว ให้มาเอาเงินกับยายได้ หรือยายจะให้โอนเข้าบัญชีแก แกเป็นคนเบิกให้พี่ชายแก”

หล่อนยิ้มแห้งๆ

“ยี่สิบล้านนะยาย” อีกครั้งที่ประโยคนี้ ไหมแพรก็แค่พูดอย่างไม่แน่ใจออกไป ให้ยายสบายใจ

ไม่มีทางหรอก ไม่มีเงินยี่สิบล้านในบัญชีหรอก

ต่อให้เกิดชาติหน้า จะมีหรือเปล่า

“ใช่…ยี่สิบล้านจะเปลี่ยนอนาคตแกกับวิท และถึงยายต้องตาย ก็ตายตาหลับแล้ว”

“ผ่าตัดแล้วหายจ้ะยาย ยายจะได้เสียงดังกับแพรกับพี่วิท ถ้าวันไหนแพรไม่ได้ยินเสียงยาย แพรจะนอนไม่หลับ”

ครั้งนี้เสียงยายแหบแห้งกว่าเก่า

“ยายรู้ว่าคนอย่างแกไม่เคยผิดคำพูด แกรับปากเรื่องแต่งงานแล้ว แกต้องทำได้ บอกยายอีกครั้งว่าแกสัญญา”

“สัญญา…สัญญาจ้ะยาย” ตัดบทเพื่อความสบายใจทั้งสองฝ่าย แต่ยังแปลกใจว่า ทำไมยายดูมั่นใจเหลือเกิน

แล้วหญิงชราก็หลับตา ความรัก ความแค้น ความเจ็บในอดีตอาจบรรเทาลงได้ แต่ยังไม่หมด…ไม่มีทางหมด

“คุณแม่จะหาเมียให้ภีม”

คุณวรรณประหลาดใจ ที่คุณย่าฉวีบอกกับลูกสะใภ้ ปกติแล้วทั้งสองจะมีความคิดเห็นตรงกันทุกเรื่อง

ลูกสะใภ้จะคล้อยตามแม่สามีเสมอ แต่ครั้งนี้คุณวรรณจะขัดแย้งในใจ และประโยคต่อมายิ่งแสดงว่าไม่เห็นด้วย จากน้ำเสียงที่แปร่งๆ ต่างไปจากเดิม

“และผู้หญิงคนนั้นชื่อไหมแพร”

ท่านรู้สึกติดลบกับไหมแพร ทั้งที่ตอนแรกพบกันที่วัดก็ดูน่ารักดี แต่หลังจากผิดคำพูดกับท่าน ความรู้สึกดีๆ ก็หายไปสิ้น

“ใช่…ภีมต้องแต่งงานกับไหมแพร”

“ทำไมคะ”

“ก็บอกแล้วว่าอย่าถามอะไรมาก แม่ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดปีนี้ของแม่ และภีมก็ยอมแล้ว”

“แต่ว่าเป็นความสุขของภีมนะคะ ภรรยาของภีมควรจะเป็นคนที่ภีมเลือกเอง หรือถ้าเราเลือก ก็ควรจะเป็นลูกหลานของเพื่อนวรรณ มีตั้งหลายคนที่เขาอยากมาเป็นสะใภ้วรรณ อยากเป็นทองแผ่นเดียวกับวรรณ”

“แพรเป็นลูกหลานของคนที่แม่รู้จัก”

“รู้จักกันที่ไหน อย่างไรคะ ตลอดเวลาคุณแม่ไม่เคยพูดถึงเลย”

“เพราะแม่ไม่รู้”

“เจอกันที่วัดก็สองสามครั้ง”

“แม่ไม่รู้จริงๆ ว่าเด็กคนนั้นเป็นหลานสาวของสายบัว มาคิดตอนนี้ก็มีแววเหมือนกัน โดยเฉพาะที่ปากกับดวงตาที่มุ่งมั่น เอาจริง แพรก็เหมือนกับสายบัวอยู่บ้าง”

“แล้วคุณแม่จะแน่ใจได้อย่างไรว่า เด็กแพรนี่เหมาะจะเป็นเมียภีมคะ”

หญิงชราโบกมือ

“ไม่มีหลักประกัน”

“คุณแม่…เสี่ยงนะคะ”

“ใช่…แบบไม่มีคำอธิบาย”

“และไม่มีเหตุผล”

“ใช่จ้ะ ครั้งนี้แม่ไม่มีคำอธิบายอะไรกับเธอกับภีมทั้งสิ้น รู้แต่ว่าขอให้ทำตามใจแม่สักครั้ง”

“เสี่ยง”

“เสี่ยงเป็นเสี่ยง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด”

“คุณแม่”

แม่ขอใช้สิทธิ์ที่ว่าแม่อาวุโสที่สุดในบ้าน ภีมตกลงแล้ว แม่บอกวรรณให้รู้ รับรู้ก็พอ”

 

และภีมก็นั่งอยู่เบื้องหน้าคุณวรรณกับอรัญ

“โอ้โห…ผมเหมือนจำเลยถูกทนายซักถามสองคน” เขาพูดกลั้วหัวเราะ

คุณวรรณตีต้นแขนบุตรชายคนโตเบาๆ

“ยังมีอารมณ์ขันอีกนะ”

“จะให้ผมร้องไห้หรือครับ”

“ถึงขนาดจะร้องไห้เลยหรือ”

“ไม่ใช่ครับ คุณย่าหาเมียให้ผม ผมปฏิเสธท่านไม่ได้ครับ”

“ภีมน่าจะทำได้ ถ้าขัดใจขนาดนี้”

“ผมรักย่ามากนะครับ สิ่งที่คุณย่าต้องการผมให้ได้ทุกอย่าง” คือคำพูดที่หนักแน่น

เขาเคยสัญญากับบิดาก่อนท่านตาย เขาต้องรักษาครอบครัวนี้ ดูแลครอบครัวนี้ด้วยชีวิตของเขา โดยเฉพาะคุณย่าที่อายุมากแล้ว เขาจะไม่ขัดใจท่านเด็ดขาด

“ความสุขสบายของแกนะลูก”

“อย่างไรตอนนี้ ผมต้องทำตามย่าสั่งก่อนครับ”

อรัญถามบ้าง

“ผมเจอคุณแพรหลายครั้ง พี่ภีมก็เจอหลายครั้ง พี่ภีมรู้สึกอย่างไรกับเธอครับ”

“ไม่ชอบ”

“สั้นเกินไปครับ ควรมีคำอธิบายบ้าง”

“แกคิดว่าพี่จะชอบคนแบบแพรคนนี้หรือ”

“ผมว่าเธอออกน่ารัก สวยด้วย”

“แกต้องมองคนให้ลึกๆ”

“เธอน่ารักจริงๆ นะครับ”

“น่ารัก…แล้วไงล่ะ”

“ผมชักอิจฉาพี่ภีมแล้วสิครับ”

“แกพูดอะไรของแก พี่กำลังทำหน้าที่หลานชายคนโต ทำเพื่อคุณย่า”

อรัญเบ้ปาก

“ผมก็ไม่รู้อะไรนะครับ อยู่ๆ ก็นึกอิจฉาพี่ภีมขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล”

คุณวรรณหันมาตำหนิบุตรชายคนเล็ก

“พูดเป็นเล่นอีก แม่ซีเรียสจะตาย เห็นใจพี่ภีมจะตาย แกยังมาพูดอิจฉาอะไร” แล้วหันมาพูดกับภีม “ภีม…แม่เห็นใจแกนะ ครั้งนี้อาจเป็นครั้งแรกที่แม่ขัดแย้งกับคุณย่า แต่แม่ก็ต้องทำตามที่ท่านสั่ง ขนาดแกยังไม่แย้งเลย แม่จะทำอย่างไรได้”

“ยังไม่ถึงวันแต่ง อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ครับ”

“เฮ้อ” มารดาถอนใจยาว “เมียคนที่ห้า แม่ยังคาดหวังว่าจะเป็นคนสุดท้ายแล้วนะ นี่จะเป็นเมียอันดับห้าได้นานแค่ไหนกัน”

ส่วนอรัญก็รู้สึกแปลกๆ อย่างเขาไม่ควรอิจฉาพี่ชายเลย ชีวิตเขาสุขสบายกว่าพี่ชายตั้งเยอะ แต่ทำไมยังต้องอิจฉาอีก

 

เย็นแล้ว…ไหมแพรเดินออกจากโรงพยาบาล วันนี้หล่อนอาศัยรถประจำทาง ไม่ใช้จักรยานยนต์ จึงเดินออกมาและผ่านเลยป้ายรถประจำทาง เดินไปเรื่อยๆ

คำถามมากมายเกิดในสมอง และหล่อนอยากพบคมกริชจึงโทรศัพท์ถึงคนรัก ชวนทานอาหารเย็นเพื่อจะขอคำปรึกษา

คำตอบคือ ผมไม่ว่าง

หล่อนจึงนัดพรุ่งนี้ คำตอบยังไม่ว่างเช่นเดิม

หญิงสาวเข้าใจว่าคนรักไม่ว่างจริงๆ แล้วหล่อนควรปรึกษาใครเรื่องแต่งงานกับภีม

ถึงใจจะบอกกับตัวเองตลอดเวลาว่า…ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้

ไม่ใช่ความจริง…ไม่ใช่…

แต่…แต่แล้วอยู่ๆ ข้อความในมือถือก็ปรากฏขึ้น

ตอนแรกก็ยังไม่มีแรงหยิบขึ้นอ่าน…ยังเดินไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมาย

จนเดินมาหยุดพักอยู่บริเวณที่เงียบๆ จึงมีเวลาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่าน

ข้อความมาจากธนาคาร บัญชีที่หล่อนใช้อยู่เป็นประจำ ส่งข้อความบอกความเคลื่อนไหวของบัญชี ว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีหล่อน

ยี่สิบล้าน!

ตั้งยี่สิบล้าน ที่บอกกับตัวเองตลอดเวลาว่ายายสายบัวพูดเหลวไหล ตอนนี้เป็นเรื่องจริงแล้ว

 

Don`t copy text!