จระเข้คอยเธออยู่บนทางช้างเผือก บทที่ 31 : วิมานทราย

จระเข้คอยเธออยู่บนทางช้างเผือก บทที่ 31 : วิมานทราย

โดย : คีตาญชลี แสงสังข์

จระเข้คอยเธออยู่บนทางช้างเผือก โดย คีตาญชลี แสงสังข์ ผลงานจากโครงการช่องวันอ่านเอา เมื่อเจ๋งต้องกลับบ้านที่ไม่อยากกลับเพื่อเจอกบเพื่อนตุ๊ดที่เป็นรักแรกและการกลับไปครั้งนี้เจ๋งยังพบจดหมายที่อังศุมาลิน เพื่อนอีกคนทิ้งเอาไว้ก่อนตายไปในซ่อง มันจะนำพาเจ๋งและกบไปสู่จุดหมายปลายทางที่สุขสมหรือทุกข์ทนนั้น…ไม่มีใครจะล่วงรู้

ตอนที่ปฐมภพเพื่อนรุ่นพี่ของลูกสาวโทร.มาแจ้งข่าว เป็นเวลาสายแต่ทว่าท้องฟ้ากลับปกคลุมไปด้วยเมฆหนา จนน่ากลัวว่าจะมีฝนตกลงมาในไม่ช้า เขารู้ทันทีว่าเรื่องที่เขาหวังว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จะไม่มีทางเป็นจริงได้อีกแล้ว

สิ่งที่เกิดขึ้นครั้งนี้ มาจากความคาดหวังและการเร่งเร้าของตัวเขาเอง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวของตัวเองบ้าง เจ๋งไม่ใช่คนที่แสดงออกเก่งนัก และไม่ใช่คนที่ทำอะไรตามอำเภอใจ ถ้าไม่อึดอัดจริงๆ เจ๋งก็คงไม่หนีหายไปและทำให้ทุกคนวุ่นวายกันขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม ปฐมภพยืนยันว่า เจ๋งยังคงรับรับผิดชอบงาน คิดคำนวณสะระตะและเตรียมแก้ปัญหาเอาไว้หมดแล้ว

แล้วเขาล่ะทำอะไร นอกจากจะทำให้ลูกลำบากใจ เขาลืมไปแล้วหรือว่าเคยสัญญาอะไรกับตัวเองเอาไว้

ชลทิศหรือน่านกัดริมฝีปาก สั่นเทิ้มไปทั้งตัว เขาทำผิดอีกแล้วใช่ไหม เขาทำลูกเจ็บปวดอีกแล้วใช่ไหม…

 

@

แม้เผชิญทุกข์เกินรับจะรับไว้

บอกตัวเองมาแต่ไหนไม่แน่นหนัก

มากู่ขู่เข็ญให้เขารัก

เหมือนหาญหักข่มเขาเข้าตรึงตรวน

 

ได้คืบสืบเข้าจะเอาศอก

เขาช้ำชอกเช้าค่ำแสนกำสรวล

ระเหินระหกซัดเซจนเป๋ป่วน

เขาจะหวนมาง่ายง่ายอย่างไรกัน

 

หนีเตลิดเพลิดไปที่ไหนหนอ

รู้ไหมพ่อร้อนใจเพียงใดนั่น

ทำเจ้ามีปัญหาสารพัน

คงจะบั่นใจเจ้าร้าวอีกคราวแล้ว

@

 



Don`t copy text!