พรางพัสตรา บทที่ 21 : พายุลูกใหม่

พรางพัสตรา บทที่ 21 : พายุลูกใหม่

โดย : พงศกร

พรางพัสตรา นวนิยายออนไลน์เรื่องล่าสุดโดย พงศกร ที่อ่านเอาอยากให้คุณได้อ่านออนไลน์ เมื่อผ้าคลุมผมเจ้าสาวไม่ได้เป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งในชุดเจ้าสาว แต่คือสิ่งที่นำ ‘ลดานิดา’ ไปเห็นบางสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิม ความรักของเขาคือความจริงหรือความลวง ผ้าคลุมผมเจ้าสาวนี้มีคำตอบ

*************************** 

ลดานิดาอยากคิดว่าเป็นเพียงความบังเอิญที่สถานที่ซึ่งบทจรตั้งใจจะแวะไปดูเพื่อเช่าทำร้านอาหาร อยู่ในศูนย์การค้าที่อยู่ติดกับคลินิกของภารดี

ยังมีเวลาหลายชั่วโมงก่อนเริ่มงาน หญิงสาวจึงเดินไปดูทำเลของร้านพร้อมกับชายหนุ่ม

ด้วยเป็นช่วงที่เศรษฐกิจถดถอย จึงมีห้องว่างให้เช่าหลายห้อง

บทจรสนใจห้องแรกบนชั้นสอง เพราะทำเลดีที่สุด หน้าร้านหันออกไปทางด้านหน้าของห้าง เมื่อเดินขึ้นบันไดเลื่อนมาก็จะพบเป็นร้านแรก เจ้าหน้าที่ที่พาเดินชมบอกว่าเดิมทีร้านนี้เป็นร้านอาหารไทย แต่ราคาค่อนข้างสูง ลูกค้าเลยน้อย รายได้จึงไม่เพียงพอกับรายจ่าย หลังจากทนขาดทุนอยู่นานนับปี เจ้าของจึงตัดสินใจปิดกิจการไปในที่สุด

ขนาดของร้านกว้างขวางอย่างที่บทจรอยากได้พอดี ดวงตาคู่คร้ามคมของเขากวาดมองไปรอบๆ ด้วยความพึงพอใจ ประสบการณ์เป็นเชฟมานานหลายปี ทำให้บทจรมองทะลุปรุโปร่ง ชายหนุ่มคำนวณในใจอย่างรวดเร็วว่าหลังจากกั้นครัวเรียบร้อย น่าจะเหลือพื้นที่สำหรับตั้งโต๊ะอาหารได้ราวๆ สิบโต๊ะ ทางห้างอนุญาตให้สามารถตั้งโต๊ะอยู่ที่ระเบียงได้อีกด้วย รวมทั้งสิ้นแล้วทั้งร้านน่าจะมีโต๊ะได้ไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าโต๊ะ บทจรยิ้มด้วยความพึงพอใจ เขาบอกกับเจ้าหน้าที่ของห้างว่าจะให้คำตอบสัปดาห์หน้า

“อยากไปดูที่อื่นอีกไหมเบน”

ลดานิดาถามขณะเดินกลับออกมาด้วยกัน ในตอนนั้นสมาธิของเธอไม่ได้อยู่ที่ชายหนุ่มแล้ว หญิงสาวมองแลเลยไปทางคลินิกของภารดีที่เห็นอยู่ลิบๆ จากระเบียงชั้นสองของห้าง เห็นวันนี้มีผู้คนยืนออกันอยู่ทางด้านหน้า เหมือนกับว่าที่คลินิกกำลังมีกิจกรรมอะไรบางอย่าง

“ผมคิดว่าไม่จำเป็นละครับ” บทจรว่า “ที่นี่ตอบโจทย์ที่ผมต้องการทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของทำเล ขนาดของห้องกว้างอย่างที่ต้องการ ขอแค่เวลาตัดสินใจครั้งสุดท้ายอีกครั้ง”

“ตัดสินใจครั้งสุดท้าย…” ลดานิดานิ่วหน้า เธอหันกลับมาถามเขาด้วยสุ้มเสียงประหลาดใจ “ตกลงนี่เบนยังไม่แน่ใจอีกหรือ”

“ใจผมอยากกลับมาดูแลพ่อกับแม่ ย้ายกลับมาอยู่ที่เมืองไทยครั้งนี้ ผมตั้งใจจะกลับมาอย่างถาวร ไม่เร่ร่อนไปไหนอีกแล้ว…มันเลยไม่ใช่แค่ซื้อตั๋วแล้วบินกลับมานะครับ…ทุกอย่างต้องวางแผนให้รอบคอบ” เขาพึมพำ “ผมยังต้องจัดการอะไรทางโน้นอีกหลายอย่าง และผมต้องแน่ใจแล้วว่ากลับมาอยู่ไทย จะต้องดูแลตัวเองและพ่อแม่ได้ ไม่เป็นภาระให้ใคร”

“มีอะไรให้นิดาช่วยก็บอกละกัน” ลดานิดาเอ่ยง่ายๆ น้ำเสียงจริงใจ

“ถ้ามีอะไรจะให้ช่วย รับรองว่าผมบอกนิดาอยู่แล้วละ” บทจรยิ้ม เขาเหลือบมองนาฬิกาแล้วชวนหญิงสาวว่า “ยังพอมีเวลานิดหน่อย ไปนั่งดื่มกาแฟกันไหม”

“ไม่ดีกว่า” ลดานิดาส่ายหน้า “นิดาดื่มกาแฟวันละแก้ว…วันนี้หมดโควตาละ”

“ถ้างั้นจะกลับเลยไหม” เขาเลิกคิ้ว

“ยังค่ะ นิดาอยากไปดูอะไรทางโน้นสักหน่อย” เธอไม่บอกว่าทางโน้นคือทางไหน หากชายหนุ่มเหมือนจะเดาได้

“อยากจะไปดูคลินิกหมอภารดีหรือ” คำถามของบทจรสร้างความประหลาดใจให้กับหญิงสาวไม่ใช่น้อย

“เบนรู้ได้ไง”

“กระรอกเล่าให้ผมฟังน่ะ” บทจรเฉลย

“ยัยกระรอก…มันน่าไหมเนี่ย มาทำงานวันเดียว ปากโป้งพูดมากเสียแล้ว” ลดานิดาโคลงศีรษะ ไม่นึกว่าผู้ช่วยที่หล่อนเพิ่งรับเข้ามาทำงานจะปากสว่างเล่าเรื่องนี้ให้บทจรฟัง

“อย่าว่ากระรอกเลยคุณ” บทจรหัวเราะเบาๆ “ผมบังคับให้เล่าเองนั่นละ ผมกำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมนิดาถึงต้องจ้างกระรอกให้เป็นผู้ช่วยส่วนตัว ทั้งๆ ที่นิดาเองก็มีเลขาอยู่แล้ว”

“อยากรู้ทำไมเบนไม่ถามนิดาเองล่ะ” ลดานิดาเลิกคิ้ว จ้องหน้าของอีกฝ่ายราวจะคาดคั้น

“ผมถามแล้วนิดาจะยอมบอกหรือเปล่าล่ะ”

“ไม่บอก” ลดานิดาส่ายหน้า

“นั่นไง” เขาหัวเราะอย่างคุ้นชิน “ผมเลยต้องไปไล่ถามเอากับกระรอกนี่ละ”

“แสดงว่าคุณรู้เรื่องหมดแล้ว” ลดานิดาถอนใจ

“พอรู้ แต่รู้ไม่ทั้งหมด” บทจรพลอยถอนใจไปด้วยอีกคน “เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง”

ดวงตาของเขาจ้องมองดวงหน้าที่มีร่องรอยเหนื่อยล้าของอีกฝ่ายแน่วนิ่ง ลดานิดาเดินนำหน้าบทจรไปนั่งที่เก้าอี้เหล็กดัดในสนามหญ้าหน้าห้าง เลือกตัวที่ตั้งอยู่ลับสายตาของผู้คนที่ผ่านไปมา ก่อนจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาให้ชายหนุ่มฟังโดยสรุป

ตั้งใจจะเล่าสั้นๆ หากทว่าพอได้เปิดปากเล่าความคับข้องใจให้บทจรฟัง เรื่องราวทั้งหมดก็พรั่งพรูออกมาราวเขื่อนแตก จากเดิมที่ลดานิดาคิดว่าจะเล่าเรื่องสั้นๆ ใช้เวลาไม่นาน กลายเป็นว่าเธอนั่งอยู่ตรงนั้นเกือบหนึ่งชั่วโมง

บทจรเป็นผู้ฟังที่ดี เขานิ่งฟังโดยไม่ขัด ครั้นพอลดานิดาเล่าทุกอย่างจบลง ชายหนุ่มก็เอื้อมมือไปแตะแขนของเธอ เอ่ยถามสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงห่วงใย

“เหนื่อยไหม”

แค่คำพูดคำนั้นเพียงคำเดียว หยาดน้ำอุ่นๆ ก็ไหลพรูลงมาจากหน่วยตาของลดานิดาอย่างรวดเร็ว หญิงสาวไม่สามารถสะกดกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ได้อีกต่อไป

มืออบอุ่นดึงร่างบอบบางมาอิงอกแข็งแรงของเขาเอาไว้อย่างทะนุถนอม เขาตบหลังของลดานิดาเบาๆ เหมือนที่เคยปลอบโยนหล่อนยามเป็นเด็ก

“เหนื่อยไหม…ไม่รู้” ลดานิดาเสียงสั่น “รู้แต่ว่านิดา…เจ็บใจ”

“แล้วนิดาจะทำอย่างไรต่อ” เขาถามอย่างจะชวนให้ลดานิดาคิด มากกว่าจะถามเพราะอยากรู้

“นิดาจะต้องรู้ให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ทำไมเขาถึงอยากทำลายคลินิกของเรา เขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร” ลดานิดาแค่นเสียง

“ถ้านิดารู้แล้วจะทำอะไรอีก” เขาถามต่อ

“นิดายังนึกไม่ออก คงต้องรอให้ถึงตอนนั้นก่อน” หล่อนตอบตรงๆ ตามความรู้สึก

“ถ้างั้น” ดึงมือให้หญิงสาวลุกขึ้น “ไปครับ…ไปด้วยกัน ไปดูว่าเช้าวันนี้คลินิกหมอภารดีมีอะไร ทำไมคนถึงมามุงกันเยอะ”

“เดี๋ยวก่อน” ลดานิดานึกอะไรขึ้นมาได้ วันนี้หล่อนไม่ได้ล่องหน ขืนเดินไปที่หน้าคลินิก คนที่นั่นจะต้องจำได้แน่ “เบนไปคนเดียวได้ไหม”

“ได้สิ” บทจรพยักหน้า เขาพอนึกเดาได้ว่าลดานิดากังวลอะไร “นิดารออยู่ที่นี่ดีแล้ว ผมไปสังเกตการณ์ให้เองว่าเขาทำอะไรกัน แล้วจะรีบกลับมารายงานให้เร็วที่สุด”

“ขอบคุณนะคะ” หล่อนพึมพำไล่หลังร่างสูงใหญ่ที่เดินห่างออกไป รู้สึกสบายใจขึ้นนิดหนึ่ง แม้ปัญหาที่เกิดจะยังไม่ได้รับการแก้ไข หากเมื่อได้ระบายให้ใครสักคนฟัง…โดยเฉพาะใครคนนั้นคือบทจรที่หล่อนสามารถไว้ใจได้

…ลดานิดาก็รู้สึกไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป…

 

แม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าคลินิกพาดีของแพทย์หญิงภารดี น่าจะมีโปรโมชันพิเศษอะไรบางอย่าง จึงทำให้มีผู้คนหลั่งไหลมากันอย่างคับคั่งในวันนี้

หากเมื่อเห็นแผ่นพับในมือของบทจรด้วยตาตัวเอง ลดานิดาก็แทบจะกรีดร้องดังๆออกมาด้วยความเจ็บใจ

มีภาพครอบครัวพ่อแม่ลูกยิ้มแย้มแจ่มใส และมีภารดีสวมเสื้อกาวน์ยืนอยู่ข้างๆ ถือหูฟังอยู่ในมือ ข้างใต้มีรายละเอียดพิมพ์ไว้ว่า

 

…ลดพิเศษ โปรโมชันตรวจสุขภาพแบบ Exclusive ครบวงจร

ซื้อแพ็กเกจวันนี้ ถึงวันอาทิตย์ ราคาแค่ ๒๙๙ บาท

หลังจากวันอาทิตย์ ขายแพ็กเกจราคาปกติ ๓๙๙ บาท

ถึงสิ้นเดือนเท่านั้น…

 

“ผมรู้แล้วว่าทำไมคนถึงมาที่คลินิกพาดีเยอะ ก็วันนี้ที่คลินิกเขามีโปรโมชันตรวจสุขภาพพิเศษ ซื้อแพ็กเกจวันนี้ นัดมาตรวจวันไหนก็ได้ ราคาแค่ ๒๙๙ บาทเท่านั้น แต่ถ้ามาซื้อวันหลังราคาจะปรับขึ้นเป็น ๓๙๙ บาท”

บทจรอธิบาย หากหูของลดานิดาอื้ออึงไปหมดแล้วในตอนนั้น ลมหายใจขัดจนรู้สึกแน่นหน้าอก แข้งขาอ่อนจนต้องถอยกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม

“นิดา” บทจรสะกิด เมื่อเห็นหญิงสาวหน้าซีด “เป็นอะไรไป โอเคหรือเปล่า”

“ไม่…ไม่โอเค” ลดานิดาตั้งสติและพึมพำออกมาได้ในที่สุด เธอรู้สึกมือไม้เยียบเย็น กล้ามเนื้อทุกส่วนตึงไปหมด โดยเฉพาะที่สองข้างขมับ

“กลับบ้านไหม” เขาถาม

“ไม่เป็นไร ขอนั่งทำใจสักครู่” ลดานิดายกมือปฏิเสธ ชายหนุ่มส่งขวดน้ำเปล่าให้หญิงสาวดื่ม หากเธอรับไปถือไว้เฉยๆ

“เบน…” ลดานิดาเม้มริมฝีปากแน่ “ยัยภารดีลอกโปรโมชันของนิดา โปรโมชันตรวจสุขภาพที่เบนเห็นเหมือนของนิดาทุกอย่าง นิดาเพิ่งคิดเมื่อวานนี้เอง…ตั้งใจว่าบ่ายวันนี้จะเรียกประชุมพยาบาลในคลินิกและเตรียมสั่งทำโบรชัวร์ แต่โปรโมชันของคลินิกพาดีกลับออกมาก่อน เป็นแบบนี้ได้ยังไง”

“อาจจะบังเอิญหรือเปล่า” บทจรนิ่วหน้า

“ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” ลดานิดาแค่นเสียง อาการแน่นในอกยังไม่หายไปง่ายๆ “แต่เป็นเจตนาดับเครื่องชน โปรโมชันของนิดาตรวจสุขภาพราคา ๔๙๙ บาท ลดถูกที่สุด แบบไม่เอากำไรเลยนะ แต่ยัยภารดีกลับปาดหน้า…ลดเหลือแค่ ๓๙๙ บาท ถูกกว่าคลินิกของนิดาหนึ่งร้อยบาท แถมยังตรวจเหมือนกันหมดทุกรายการ…แบบนี้ถ้าไม่ใช่ตั้งใจแย่งลูกค้า จะอธิบายว่าอย่างไร”

“เขาลดราคาให้ถูกกว่านิดาได้ยังไง ๓๙๙ นี่เหมือนแจกฟรีเลยนะ” บทจรสงสัย

“คนแบบภารดีทำได้ทุกอย่าง” ลดานิดาหายใจแรง “แม้แต่จะเฉือนเนื้อตัวเอง เพื่อเอาชนะ นางก็ยอม”

“ทำไมต้องทำขนาดนี้” หัวคิ้วเข้มของชายหนุ่มขมวดมุ่น “ทำไมเขาถึงจงเกลียดจงชังนิดาจนต้องลุกขึ้นมาทำอะไรแบบนี้”

“ตอบตรงๆ นะเบน” ลดานิดาจ้องดวงหน้าคมสันของอีกฝ่าย “นิดาก็ไม่รู้ว่าทำไม…ตอนแรกที่ทำงานด้วยกัน ภารดีก็เป็นรุ่นน้องที่น่ารัก จนออกมาทำคลินิกเองนี่ละ ถึงได้ออกลายให้เห็น…นิดาเลือกที่จะอดทน ปล่อยเด็กไป ถือว่าแข่งกันด้วยฝีมือ แข่งกันด้วยบริการ ถ้าเราดูแลคนไข้ดี คนไข้ก็คงไม่ไปไหน…แต่ที่ไหนได้ ยัยภารดีกลับเล่นไม่เลิก คงอยากถล่มให้นิดาจมดินไปเลยละมัง”

“ใจเย็นก่อนนะครับ ผมว่าจะรับมือกับคนแบบนั้น เราต้องใจเย็น” บทจรพลอยถอนใจไปด้วยอีกคน

“รู้แล้วใช่ไหม ว่าทำไมนิดาถึงต้องการให้กระรอกมาช่วย” เธอว่า

“เข้าใจละครับ…ว่าแต่มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง” เขาถามเสียงเคร่งขรึม “ผมหมายถึงเรื่องแพ็กเกจตรวจสุขภาพที่นิดาคิด”

“มีแค่เพชรกับณัฐ” ลดานิดาหมายถึงหุ้นส่วนของเธอ “แต่สองคนนั่นคงไม่ทำอะไรแบบนี้…คลินิกเป็นของเราสามคน…ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”

“นอกจากหมอเพชรและหมอณัฐแล้ว ไม่มีใครรู้เรื่องนี้อีกเลยหรือ” บทจรคิดด้วยความรอบคอบ

“นิดายังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง” หญิงสาวว่า “แต่นิดาก็ไม่รู้ว่าเพชรหรือณัฐเล่าให้ใครฟังบ้างหรือเปล่า…นิดาไม่ได้กำชับว่าเรื่องนี้เป็นความลับ”

“พูดตามตรงนะนิดา มีใครบางคนกำลังแทงข้างหลังคุณอยู่ จะด้วยเหตุผลอะไรเราก็ยังไม่รู้ และถึงตอนนี้…ใครเป็นใครเราก็ไม่รู้ ฉะนั้น ผมว่านิดายังแน่ใจอะไรไม่ได้ทั้งนั้น” บทจรส่ายหน้า “และยังมีอีกเรื่องที่ผมสงสัย…นิดาบอกว่าเพิ่งประชุมเรื่องแพ็กเกจตรวจสุขภาพเมื่อวานนี้เอง ทำไมหมอภารดีคว้ามาทำตัดหน้า แถมยังออกโบรชัวร์และประชาสัมพันธ์ได้เร็วขนาดนี้ เรื่องแบบนี้ต้องมีคนช่วยกันอยู่หลายคน ไม่ใช่ฝีมือของใครคนเดียวแน่ๆ”

“นิดาเห็นด้วย…เรื่องนี้ต้องทำกันเป็นขบวนการ อย่างแรกเลยคือมีคนส่งข่าวเรื่องที่นิดากำลังจะทำให้เด็กคนนี้รู้ เมื่อภารดีรู้ ก็เลยจงใจจะทำแพ็กเกจของตัวเองออกมาตัดหน้า” ลดานิดาพยายามตั้งสติ วิเคราะห์สถานการณ์ที่เกิดขึ้น

“ส่วนเรื่องประชาสัมพันธ์ ไม่ใช่เรื่องยาก สามารถทำได้หลายทาง เร็วที่สุดคือโปรโมตผ่านรายการวิทยุ…คลินิกของภารดีเข้ามาเป็นสปอนเซอร์สถานีวิทยุ….แทนคลินิกของนิดา”

ลดานิดาเอ่ยชื่อสถานีวิทยุที่มีชื่อเสียง ผู้คนนิยมติดตามรับฟัง

“เราเคยเป็นสปอนเซอร์สถานีนั้นมาก่อน แต่หลังๆ มานี้เขาขึ้นราคาแพงมาก เราเลยตัดสินใจเลิกไป พอภารดีรู้เลยเสียบเข้ามาแทน…การที่ภารดีมีสื่อวิทยุในมือ จะสามารถประชาสัมพันธ์ได้เร็วมาก นิดาจะไม่แปลกใจเลยที่รายการต่างๆ ของสถานี ช่วยภารดีโปรโมตขายโปรแกรมตรวจสุขภาพในแต่ละช่วงรายการ คนที่รู้ข่าวเรื่องนี้เลยมีเยอะมาก ส่วนเรื่องโบรชัวร์ไม่ใช่เรื่องยาก เดี๋ยวนี้มีร้านสั่งพิมพ์งานด่วน เสร็จภายในไม่กี่ชั่วโมง”

“แล้วนิดาจะทำอย่างไรต่อไป” บทจรเอื้อมมือไปแตะหลังมือของลดานิดาที่บีบกันแน่น สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่ใกล้ระเบิดของอีกฝ่าย

“นิดาจะต้องรู้ให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้กันแน่” ลดานิดาหมายมั่น

“นิดาจะทำอย่างไร” บทจรยังนึกไม่ออก

“นิดามีตัวช่วย” หญิงสาวกำลังนึกถึงผ้ามหัศจรรย์ผืนนั้น…อาจจะถึงเวลาที่เธอต้องหยิบมันมาใช้พรางตัวอีกครั้ง

“ตัวช่วย…กระรอกเหรอ” บทจรนึกไปถึงน้องสาวบุญธรรมของเขา

“ไม่ใช่ค่ะ” มีรอยยิ้มประหลาดปรากฏบนดวงหน้าสวยหวานของอีกฝ่าย “เบนอย่าเพิ่งถามเลยนะว่าเป็นใครหรืออะไร…นิดารับรองว่าตัวช่วยที่ว่า…จะทำให้เราสาวไปถึงตัวผู้บงการสุดท้าย ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน”



Don`t copy text!