ยาใจด้วยรัก บทที่ 18 : อยากปกป้องเธอ

ยาใจด้วยรัก โดย ลิลนิล เรื่องราวฟีลกู้ดของสาวไทป์แมวดำและเด็กหนุ่มไทป์หมาโกลเด้นที่จะช่วยให้คุณเข้าใจความหมายของการใช้ชีวิตให้มีความสุขมากขึ้น นวนิยายโรแมนติก คอมเมดี้ อบอุ่นหัวใจ ดราม่า ที่อ่านเอาเชื่อว่าจะเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่จะมอบความสุขให้กับทุกคนได้อย่างแน่นอน

ช่วงหัวค่ำของวันถัดมา ณ ร้านอาหารเปิดโล่งแห่งหนึ่งที่ให้บรรยากาศสบายๆ ภพขึ้นไปเล่นดนตรีตามที่ได้นัดหมายเอาไว้และเบสต์ก็อยู่ที่นี่ด้วย การที่ได้ตามไปดูภพเล่นดนตรีกลายเป็นเป้าหมายเล็กๆ ของเบสต์ในแต่ละวันไปแล้ว ถึงวันนี้จะรู้สึกเหงาอยู่บ้างเพราะอลิซกับคิณณ์ไม่มาก็ตามที

ตั้งแต่ไปผับวันนั้น ดูเหมือนเบสต์จะมีความสุขขึ้น กระปรี้กระเปร่ามากขึ้น จนภพสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่

เขาอยากให้เธอยิ้มเยอะๆ มันก็ใช่ แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นมันดูล้นๆ ออกมาจนเกินพอดี และจากที่ลองสังเกตมา เหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ตัว…

ขณะที่ภพเล่นดนตรีอยู่นั้นเอง เบสต์สังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงคนอื่นๆ ที่หลงใหลได้ปลื้มในเสียงและหน้าตาของเด็กหนุ่มเยอะมาก ทำให้เธอรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจที่ได้เป็นคนสนิทของเขา แต่แล้วไม่วายเธอกลับได้ยินเสียงนกเสียงกาแว่วมาทำให้ไม่สบอารมณ์

“โอ๊ย นักร้องคนนี้เพิ่งมาใหม่เหรอ ชอบอ้ะ” หญิงสาวโต๊ะข้างเคียงกล่าวแสดงความเสน่หาอย่างไม่เกรงใจแฟนหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ

“เหอะ ก็แค่หน้าตาดีละว้า ร้องไม่เห็นจะได้เรื่องเลย” ชายหนุ่มหน้าโหดที่มีแฟนสาวเจ้าชู้กล่าวด้วยความอิจฉา

“พี่ก็…น้องเขาร้องเพลงออกจะเพราะ ไม่งั้นร้านเค้าจะจ้างเหรอ” หญิงสาวพยายามปกป้องนักร้องหนุ่มพร้อมส่งสายตาหวานเชื่อมไปยังเวทีหวังให้เขาสนใจ

“ไม่เคยได้ยินเหรอ ถ้าหน้าตาดี โลกจะใจดีกับเราขึ้นร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ ไอ้หมอนี่ก็แค่ใช้หน้าตาในการทำมาหากินเท่านั้นแหละ” ชายหนุ่มหัวเราะเยาะพร้อมกับเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ ร่วมโต๊ะที่เฮลั่น

“รู้จักเขาเหรอถึงได้วิจารณ์เอาวิจารณ์เอาอะ” เบสต์โพล่งขึ้นจากด้านหลังของชายหนุ่มผู้กำลังนินทาอย่างออกรสสร้างความตกใจให้กับวงสนทนานั้นไม่ใช่น้อย แม้ชายตรงหน้าเธอจะมีรูปร่างใหญ่และหน้าตาดุร้ายที่ใครเห็นเป็นต้องหวาดกลัวแต่หญิงสาวกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย ไม่รู้ว่าความกล้าหาญมันผุดขึ้นมาจากไหน เบสต์พร้อมประจันหน้ากับทุกคนที่เข้ามาดูถูกเหยียดหยามคนที่เธอให้ความสำคัญ

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าจึงเหมือนกับหมาชิวาวาที่กำลังเห่าใส่พิตบูล…

“แล้วเธอเป็นใคร แฟนมันรึไง”

“จะแฟนหรือไม่แฟนแล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยวะ ภพเขามีความสามารถ เขาซ้อมมาเท่าไหร่ เขาพยายามมาตั้งเท่าไหร่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ อย่ามาดูถูกความฝันของคนอื่นนะ!”

หญิงสาวตะเบ็งเสียงดังสร้างความน่ารำคาญให้กับอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก กลับกันนั้นมันกลับสร้างความประทับใจอย่างสุดซึ้งให้กับนักร้องหนุ่มผู้จ้องมองพฤติกรรมห้าวหาญของเธอจากระยะไกล

เป็นครั้งแรกที่ภพรู้สึกว่ามีคนยืนหยัดเพื่อปกป้องความฝันของเขา…

ชายร่างใหญ่ลุกขึ้นยืนอย่างไม่พอใจ ร่างสูงน่าเกรงขามที่เงานั้นทอดยาวจนกลบร่างเล็กซะมิดชิด แต่ถึงกระนั้นเบสต์กลับไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อยเพราะเธอเองก็สู้คนเป็นเหมือนกัน!

พรึ่บ!

ทันนั้นเอง แสงไฟสปอตไลต์จากบนเวทีสาดส่องลงมายังชายร่างกำยำแบบไม่ทันตั้งตัว เขาตกใจสะดุ้งเฮือกหันรีหันขวางด้วยความที่เป็นคนขี้อายอยู่ไม่ใช่น้อย

“ในค่ำคืนนี้ ผมอยากจะเชิญแขกพิเศษด้านล่างมาร้องเพลงบนเวทีด้วยกัน ขอทุกปรบมือต้อนรับพี่เขาหน่อยครับ”

ภพกล่าวออกไมค์ด้วยท่าทียิ้มแย้ม เสียงปรบมือเกรียวกราวและเสียงเชียร์ ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังอารมณ์บูดแปรเปลี่ยนเป็นเขินหน้าแดงในพริบตา แฟนสาวลุกขึ้นกระโดดดีใจสุดแรงเกินจนเขาต้องเดินเข้าเวทีอย่างเก้ๆ กังๆ อย่างเสียไม่ได้

“พี่เลือกเพลงเลยครับ” ภพหันมาพูดคุยเพื่อไม่ให้นักร้องรับเชิญรู้สึกเกร็งเวที ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่นานด้วยความที่เขาเป็นคนไม่ค่อยกล้าแสดงออก แฟนสาวด้านล่างเห็นดังนั้นจึงตะโกนเลือกเพลงให้แทน

“เพลงไอดอลเลยน้อง” หญิงสาวว่าพร้อมยิ้มหัวเราะร่า ทำให้แฟนของเจ้าหล่อนตกใจหน้าเหวอ พยายามปฏิเสธ เพราะเพลงนั้นออกแนวแบ๊วๆ และน่ารัก ขัดกับลุคแบดๆ ที่เจ้าตัวพยายามแสดงออกมากเหลือเกิน

ภพได้ยินดังนั้นเขาทดสอบคอร์ดกีตาร์อยู่ 4-5 ครั้งจึงเริ่มจับทางได้ พร้อมเริ่มบรรเลงดนตรี และบิลต์ให้นักร้องจำเป็นข้างๆ เริ่มขับร้องไปพร้อมๆ กัน

ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่มีใจชื่นชอบสาวน้อย ร้องเพลงเพี้ยนแต่เต้นตามได้ทุกจังหวะ ภพต้องใช้สมาธิอย่างมากในการเล่นกีตาร์ตามคีย์ที่ขึ้นลงอย่างคาดเดาไม่ได้ของคู่ดูโอ้ ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความตลกโปกฮา ความตึงเครียดของอารมณ์มลายหายไปสิ้น เสียงหัวเราะครื้นเครงของแขกเหรื่อดังกึกก้องออกมาจากร้านอาหาร หนึ่งในนั้นคือเสียงของเบสต์ที่หัวเราะออกมาดังยิ่งกว่าใครๆ

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง อลิซเดินลงมากจากตึกสำนักงานสูงยามค่ำคืนด้วยความเหนื่อยล้า เธอใช้มือข้างหนึ่งทุบไหล่ตัวเองเบาๆ เนื่องด้วยนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์มาตั้งแต่เช้า ไม่คิดว่าจบจากการเรียนที่หนักแล้ว ยังต้องมาเจอชีวิตการทำงานที่หนักหนาไม่แพ้กันต่ออีก

“ไอ้พี่เวร เห็นว่าทำงานเร็ว โยนงานใหม่มาเรื่อยๆ เลยนะ” เธอบ่นเสียงดังอย่างไม่เกรงกลัวใคร ตอนแรกเด็กสาวตั้งใจรีบทำงานให้เสร็จจะได้ไปดูภพเล่นดนตรี แต่พอเสร็จงานหนึ่งก็มีงานใหม่งอกมาเพิ่มอย่างไม่หยุดหย่อน ยิ่งจินตนาการว่าตอนนี้มีผู้หญิงคนอื่นคอยไปนั่งเชียร์ภพแทนเธอ อลิซยิ่งไม่สบอารมณ์

“โถ่เว้ย คนยิ่งกลุ้มๆ อยู่” เด็กสาวยังคงสบถไม่เลิก ทันใดนั้นเอง สายตาของเธอเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งนั่งรอเธออยู่ที่ด้านล่างตึกบริเวณที่นั่งประจำ

“เอ้า ไอ้คิณณ์ ไลน์ไปบอกแล้วหนิว่าวันนี้เลิกดึกไม่ต้องรอ”

เมื่อได้ยินเสียงเรียกทัก เด็กหนุ่มผมเกรียนที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ละสายตาจากหน้าจอก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วลุกขึ้นเดินตรงมาหาเธอ

“ฉันก็เลิกดึกเหมือนกัน เพิ่งมาถึง” เขาพลิกข้อมือมองนาฬิกา

“ไปดูไอ้ภพตอนนี้คงไม่ทันแล้วละ เอาไง กินข้าวยัง”

“ไม่อะ อยากรีบกลับ” เด็กสาวตัดบทด้วยรู้สึกเหนื่อยเกินทน

“งั้นเดี๋ยวไปส่ง” เพื่อนหนุ่มอาสาเสียงเรียบเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขาไปเสียแล้ว

“เห้ย ไม่ต้อง ดึกแล้ว แยกย้ายกันแค่นี้แหละ”

อลิซกล่าวพร้อมกับแยกเดินไปเรียกแท็กซี่กลับบ้าน ทันทีที่รถจอดเทียบและเธอตกลงจุดหมายปลายทางกับคนขับเรียบร้อย หญิงสาวจึงขึ้นไปนั่งที่เบาะหลัง แต่แล้วทันใดนั้นร่างเล็กของเธอก็โดนเบียดให้เขยิบไปอีกฝั่งด้วยร่างที่สูงใหญ่กว่า

“นี่…บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาส่ง” หญิงสาวบ่นอุบเมื่อจู่ๆ คิณณ์ก็ติดรถมาด้วย

“ก็ไม่ได้ไปส่ง เราแยกกันแล้ว ฉันจะไปไหนก็ได้” เขาตอบด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย…   นิ่งเฉย ไร้อารมณ์ความรู้สึก เห็นดังนั้นอลิซได้แต่ถอนหายใจด้วยยอมจำนน

เช้าวันรุ่งขึ้น เบสต์มาเคาะที่หน้าประตูห้องของภพตั้งแต่ 8 โมง หญิงสาวมีท่าทีลุกลี้ลุกลน รอคอยด้วยใจจดจ่อ ทันทีที่ประตูเปิดออก ภพยังคงอยู่ในชุดนอนสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง มองดูก็รู้ว่าเด็กหนุ่มเพิ่งถูกปลุกให้ลุกจากเตียง

“ภพ ไปเที่ยวกัน!” เบสต์เอ่ยด้วยรอยยิ้มและน้ำเสียงสดใส

“ทำไมช่วงอาทิตย์นี้พี่คึกจัง” ภพตอบด้วยความงัวเงีย ตายังลืมไม่เต็มที่ดี

“ไม่รู้สิ ก็แค่รู้สึกว่าอยากออกไปข้างนอก เราไปเล่นเกมด้วยกันอีกนะ”

“ก็ได้…แต่ก่อนหน้านั้นผมมีที่ที่นึงที่อยากพาพี่ไปก่อนนะ”

“ที่ไหน” เบสต์ถามด้วยความตื่นเต้น เธอใช้เวลาครุ่นคิดเดาใจเด็กหนุ่มอยู่ครู่หนึ่งก่อนว่าต่อ

“แต่จะเป็นที่ไหนก็ได้ขอแค่ได้ไปกับเธอ”

เมื่อได้ยินเบสต์ว่าดังนั้นภพวางมือบนศีรษะของหญิงสาวก่อนจะขยี้มันจนยุ่งเหยิงด้วยความเอ็นดู