Love Disruption คลื่นฝันใกล้ฝั่ง : บทนำ

Love Disruption คลื่นฝันใกล้ฝั่ง : บทนำ

โดย : ภีมรดา

Loading

เมื่อโลกหมุนไวเกินกว่าใจจะวิ่งตาม… ‘เชิงชาญ’ อดีตตัวพ่อวงการโฆษณาเจน X ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดจากการถูกกลืนกินในยุค Digital Disruption ท่ามกลางวิกฤตวัยใกล้เกษียณที่ถาโถม เขายังจะเหลือ ‘เซฟโซน’ ให้เริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้งหรือไม่? ร่วมหาคำตอบใน LOVE DISRUPTION คลื่นฝัน ใกล้ฝั่ง โดย ภีมรดา

พักชมโฆษณาก่อนสักครู่…

เสียงพ่อ (เชิงชาญ) อ่านข้อความจากสมุดโน้ตคู่ใจขนาดเอ 5 ปกสีดำ เสียงอ่านฟังดูตั้งใจ ชัดถ้อยชัดคำ ขณะที่ภาพค่อยๆ Tilt up จากรองเท้าแตะโรงพยาบาล และเรื่อยมาถึงผ้าห่มบนเตียง เห็นบรรยากาศห้องคนไข้ตกแต่งปานกลางไม่หรูมาก มีโซฟาทรงแข็งๆ สำหรับคนเฝ้าใกล้ๆ กัน ทีวีจอแบนแขวนผนังเปิดทิ้งไว้ ลูกชายวัย 17 ไว้ผมไม่เรียบร้อย เสื้อผ้าโอเวอร์ไซซ์แต่สะอาดสะอ้านยืนเกาะข้างเตียง  พ่ออยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนตั้งใจอ่าน พออ่านจบคุยกัน กล้องรับหน้าสลับไปมาตามบทพูดโทนอบอุ่น

(VO. เสียงพ่อ)        

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไหร่

โลกแห่งความเป็นจริงไม่เป็นอย่างใจ

วันและคืนเปลี่ยนหมุน

ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป

โตแล้วทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย*

เพชร                 โอ้โห…พ่อ เพลงยุคเจนวายเลยเนี่ย รู้จักด้วย

เชิงชาญ            อืม…รู้สิ เพิ่งรู้ไม่นานนี่เอง เนื้อหาเค้าใช้ได้ แต่พ่อแก่ไป เลยไม่ได้จดท่อนหลังๆ ไว้ด้วย

เพชร                 เอ…เพชรก็ไม่รู้นะท่อนหลังร้องยังไง พ่ออยากเปิดฟังออริมั้ยล่ะ เปิดให้

เชิงชาญ            ไม่เป็นไรลูก จำได้มันร้องว่าขอพื้นที่เล็กๆ ที่ยังเป็นเด็กหน่อยได้มั้ย

เพชร                 ฮ่าๆ คนร้องไม่เด็กแน่ๆ (จริงจังขึ้น) เพชรไม่เห็นชอบตอนเป็นเด็ก เพชรอยากโตไวๆ กว่านี้

เชิงชาญ            (ได้แต่ยิ้ม อยากขยับมือสัมผัสเพชร แต่มือยกไม่ขึ้น)

เพชร                 เพชรเคยดูหนังโฆษณาพ่อเรื่องนั้นนะ…บอกเลยว่าเพชรชอบมาก

เชิงชาญ            เรื่องไหนล่ะ มีตั้งหลายเรื่อง

เพชร                 เรื่องที่พ่อบอกว่า คนเราใช้เวลาทำงานไปแล้ว 1 ใน 7 ของชีวิต

เดี๋ยวนะ! เพชรลืมบทละ เดี๋ยวเปิด YT ให้ดู

เชิงชาญ            อ๋อไม่ต้อง พ่อจำได้… (พ่อกุลีกุจอคลี่หน้าสมุดจด หาประโยคนั้นที่ตนจดไว้ด้วย)

เพชร                 โอ้โห…พ่อจดทุกอย่างไว้ในนี้จริงๆ ด้วย สมุดเทพฯ มาก

เชิงชาญ            (ยิ้มภูมิใจ เจอหน้านั้นแล้ว) นี่ไง คนเราทำงาน 1 ใน 7 ของชีวิต นอน 1 ใน 3 ของชีวิต

ที่เหลือก็ทำอย่างอื่น ถ้าเทียบเปอร์เซ็นต์

(พูดช้าลง กลั้นของเหลว) จะเหลือเวลาให้ครอบครัว 3.3%

เพชร                 (พยักหน้าแรง) ใช่ๆ อันนั้นแหละ หนังโฆษณาโรงบาลใช่มั้ย

เพชรนะ…อย่างชอบ ที่พ่อบอก 3.3

มันน้อยมากเลยนะพ่อ แต่บ้านเราน่าจะเหลือไม่ถึง 3.3 นะพ่อว่ามั้ย

เชิงชาญ            (อาการเดิม จุกอก พูดไม่ออก)

เพชร                 แต่เพชรว่ามันดีแล้ว เพราะว่าเพชรก็อยากมีเวลาเป็นของตัวเองมากกว่า

แต่เอาจริงๆ นะ…เพชรว่าวีกนี้ เพชรเฝ้าพ่อที่โรงบาล บวกเวลารวมกันนานกว่า

เพชรเจอพ่อทั้งชีวิตอีก (ยิ้มใสซื่อ) สงสัยตอนนี้เราน่าจะทำลายสถิติ 3.3 แล้วมั้ง

เชิงชาญ            (จุกกว่าเดิม ตาแดง มีน้ำตาซึม กล้องจับใกล้)

เพชร                 พ่อ…เป็นอะไร ซึ้งกับเพลงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

เชิงชาญ            (มือปาดหน้า) อืม…ก็มีบ้าง

เพชร                 ลืมไป แม่เตือนแล้วว่าพ่อเป็นแนวอ่อนไหวง่าย โอ๋พ่อ…ไม่เอานะอย่าร้องไห้

เชิงชาญ            (กลั้นไม่อยู่ปล่อยโฮ)

เพชร                 งั้นๆ เอาอย่างนี้มั้ย งั้นเพชรยอมให้พ่อวันนึง ให้พ่อกลับไปเป็นเด็ก

เดี๋ยวเพชรเรียกพ่อว่าน้อง ดีมั้ย โอ๋ๆ น้องชาญอย่าร้องนะค้าบบบ

เชิงชาญ            (ขำทั้งน้ำตา) หึ…พ่อไม่อยากเป็นเด็ก…ไม่ได้อยากเป็นน้อง

เพชร                 อ่า…งั้นพ่ออยากเป็นอะไร เพชรตามใจพ่อวันนึง บอกมาเลย

เชิงชาญ            (ฝืนพูดทั้งที่จุกอก) พ่อ…พ่ออยากเป็นพ่อ…อยากเป็นพ่อให้มากกว่านี้

ภาพตัดไปรับใบหน้าของเพชร นิ่งงัน จ้องพ่ออย่างเห็นใจ แตะไหล่พ่อเบาๆ

ภาพ Tilt up จากสองพ่อลูก สูงขึ้นไปที่สายน้ำเกลือ ติดโลโก้โรงพยาบาล

เสียงโฆษก ชาย ทุ้มนุ่มนวล

Announcer       มากกว่าคำว่าบ้าน โรงพยาบาลแสนสายชล สำหรับผู้ป่วยระยะพักฟื้น สะดวก อบอุ่น

เหมือนอยู่บ้าน สนใจติดต่อ สแกน QR หน้าจอ LINE FB IG และ TT

 

*หมายเหตุ ขอบคุณบทเพลงพื้นที่เล็กๆ ศิลปิน บอย ตรัย และเพลง เรือ ศิลปิน ธเนศ วรากุลนุเคราะห์

 

 



Don`t copy text!