สาปไอยรา บทที่ 29 : เป็นทั้งแฟนขับ และแฟนครับให้เธอแล้ว

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

เช้าวันอังคารอันแสนสดใส ไอยราเดินตรวจสุขภาพของช้างทุกเชือกในปางเหมือนทุกวันที่ว่าง วันนี้พลายใบจาก จากที่เคยขาบวมเมื่อวันก่อน วันนี้อาการดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขายุบบวมลงเยอะแล้ว สามารถที่จะงอขาได้และการเดินก็เกือบหายเป็นปกติแล้ว พอใกล้หายดีก็เริ่มกลับมาซ่าเหมือนเดิม จากที่คุยกับควาญประจำตัวของมัน พอฝนตกก็ออกไปวิ่งเล่นน้ำฝนอีก แต่มันคงรู้ตัวเองดีเลยเล่นไม่นาน พอแค่หายอยากก็กลับเข้าคอกเหมือนเดิม ขาของมันจึงไม่ได้กลับมาระบมให้เขาต้องรักษาอีก

ส่วนพังจันทร์สวย ช้างเด็กที่เพิ่งคลอดได้ไม่นาน ตอนนี้ยังต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิดจากแม่ช้างและควาญ เพราะยังต้องกินนมแม่เป็นหลัก กินกับนอน สลับกับเล่นทั้งวัน จากที่ตัวผอมๆ ตอนแรกคลอด ตอนนี้เริ่มมีเนื้อมีหนังจนเกือบจะตัวกลมแล้ว

และช้างเชือกสุดท้ายที่เขาตรวจสุขภาพให้นานเป็นพิเศษ คือพังใบบัว ช้างที่มีอายุมากที่สุดในปางของเขา หลังจากที่แม่บัวหายจากอาการท้องอืดในตอนนั้น เขาก็คอยหมั่นมาดูแลให้มากกว่าเดิม ถึงแม้ว่าจะมีควาญปั้นคอยดูแลเป็นอย่างดีอยู่แล้วก็ตาม แม่บัวสุขภาพแข็งแรงตามอายุขัยเขาก็เบาใจ เพราะนั่นเป็นสัญญาณที่ดีว่าแม่บัวจะอยู่กับเขาไปได้อีกนาน

หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ไปตรวจงานที่ศูนย์ประชาสัมพันธ์ต่อ เพื่อดูว่าในแต่ละวันมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวในปางเป็นจำนวนเท่าไร จะได้ประเมินการทำงานของพนักงานได้ถูก พูดคุยกับหัวหน้าคนงานถึงปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น จะได้รีบแก้ไขได้ทันท่วงที และต้องตรวจดูว่าต้องจัดซื้ออะไรเพิ่มเติมเข้ามาในปางบ้าง

ระหว่างที่เขายืนดูเอกสารอยู่นั้น ไอยราก็เห็นจารุมาสรีบขับรถมอเตอร์ไซค์ของเธอเองกลับเข้ามาในปาง มุ่งหน้าตรงกลับไปทางบ้านหลังใหญ่ สีหน้าของเธอนั้นดูไม่ค่อยดีนัก ดูซีดเซียวยามต้องลมพัด ทั้งๆ ที่เมื่อเช้าก่อนเธอออกไปที่โรงเรียน ยังหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เลย เธอจะเป็นอะไรหรือเปล่า เขาเห็นแล้วรู้สึกเป็นห่วงจึงเลิกทำงานที่กำลังทำอยู่ แล้วรีบขับรถกอล์ฟตามหญิงสาวกลับไปที่บ้านทันที

ตอนไอยรามาถึงที่บ้านนั้น เขาเห็นจารุมาสกระหืดกระหอบวิ่งลงมาจากชั้นบน พร้อมกับกระเป๋าสัมภาระใบเล็กสะพายอยู่บนไหล่ เธอไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ขนาดเขายืนเด่นอยู่ตรงนี้ก็ยังไม่เห็น จึงรีบเอ่ยทักถามทันที ก่อนที่หญิงสาวจะเดินผ่านไป

“มาสจะรีบไปไหนครับ”

จารุมาสชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นเคย

“ยายเป็นลมในห้องน้ำค่ะพี่ช้าง ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง มาสเลยจะรีบกลับบ้านไปดู”

หญิงสาวเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงร้อนรน พลางหยุดคุยกับเขาโดยที่สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไร ยิ่งเมื่อเจอหน้าเขา เธอก็อยากจะร้องไห้ออกมาเพราะเป็นห่วงยายมาก น้องสาวของเธอโทร.มาบอกในขณะที่เธอกำลังดูแลเด็กนักเรียนให้เข้าแถวเคารพธงชาติอยู่ จึงรีบไปลางานกับผู้อำนวยการโรงเรียนสองวันเพื่อกลับไปดูแลยาย โชคดีที่ผู้อำนวยการว่างสองวันนี้พอดี จึงทำหน้าที่สอนนักเรียนแทนเธอได้ เธอจึงกลับบ้านได้สบายใจขึ้น ไม่ต้องห่วงเรื่องการสอนเด็กนักเรียนมากนัก

“ไม่เป็นไรนะครับ เดี๋ยวพี่ขับรถไปส่ง มาสจะได้ไม่ต้องนั่งรถโดยสารไปคนเดียว มันช้าด้วย ใจเย็นๆ รอพี่แป๊บนึงได้ไหม ขอไปเอากุญแจรถแป๊บเดียว”

ชายหนุ่มเอ่ยปลอบ และตัดสินใจได้ในวินาทีนั้นเลยว่า เขาต้องขับรถไปส่งเธอเอง สภาพใจลอยแบบนี้เขาคงปล่อยให้เธอไปคนเดียวไม่ได้ ยิ่งเธอเป็นคนสำคัญ เขาก็ควรที่จะดูแลและทะนุถนอมเธอให้ดี

จารุมาสพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย พลางเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจนเปียกแก้มไปด้วย แล้วยืนรอเขาอยู่หน้าบ้านอย่างกระวนกระวาย พลางคิดว่าก็ดีเหมือนกันที่ไอยราไปกับเธอด้วย จะได้ย่นระยะเวลาการเดินทาง ถ้าเธอนั่งรถโดยสารไปเองกว่าจะถึงวังน้ำเขียวก็คงจะเย็น มีรถไปเองแบบนี้ถ้าขับเร็วๆ ไม่เกินบ่ายก็น่าจะถึง ด้วยใจของเธอตอนนี้ที่รู้สึกเป็นห่วงยายมากนั้น ได้บินไปถึงวังน้ำเขียวเรียบร้อยแล้ว

ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นรถกระบะสี่ประตูของไอยราก็มาจอดเทียบหน้าบ้านเพื่อรับเธอขึ้นรถ หลังจากนั้นชายหนุ่มก็รีบบึ่งออกจากปางไปทันที

“แล้วตอนนี้ยายของมาสอยู่ที่ไหนครับ มีใครพาไปส่งโรงพยาบาลหรือยัง”

พอเดินทางออกจากปางมาได้ระยะหนึ่ง ไอยราก็เอ่ยถามคนที่นั่งเงียบคิดอะไรอยู่คนเดียวเพื่อชวนหญิงสาวคุยระหว่างเดินทาง เผื่อเขาจะช่วยอะไรเธอได้อีกบ้าง และไม่ให้เธอต้องเป็นกังวลมากจนเกินไปนัก

“ตอนคุยกับน้อง กำลังพายายไปโรงพยาบาลค่ะ”

หญิงสาวเอ่ยตอบ ภายในใจยังรู้สึกเป็นห่วงผู้เป็นยาย ถึงแม้ว่าจะมีภาณุมาศน้องสาวของเธอคอยดูแลอยู่ และบ้านกับโรงพยาบาลจะอยู่ไม่ไกลกันมากก็ตาม

“งั้นตอนนี้ก็น่าจะถึงมือหมอแล้วหรือเปล่า มาสลองโทรหาน้องดูดีไหม”

ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำ เพราะถ้าเกิดว่ายายของเธอไม่ได้เป็นอะไรมาก จารุมาสจะได้ไม่ต้องกังวลใจมากนัก จะได้ตัดความกังวลใจที่ยายจะอาการหนักออกไปก่อนได้เลย

จารุมาสจึงกดโทรศัพท์มือถือกลับไปหาน้องสาวของเธอตามที่ชายหนุ่มแนะนำ คุยกันสักพักเธอก็วางสายด้วยความรู้สึกที่ดีขึ้น โชคดีจังที่มีเขาอยู่กับเธอด้วยในตอนนี้ ถ้าไม่มีเขาเธอคงทำอะไรไม่ถูก

“เป็นยังไงบ้างครับ”

เมื่อเห็นหญิงสาวไม่ได้คุยโทรศัพท์แล้ว ไอยราจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“เบื้องต้นหมอบอกว่ายายความดันต่ำเลยเป็นลมค่ะ ตอนนี้ยายรู้สึกตัวแล้ว และกำลังตรวจอย่างละเอียดอีกครั้งค่ะ”

จารุมาสเอ่ยตอบ พลางส่งยิ้มให้เขาอย่างบางเบา หลังจากที่ได้คุยกับน้องสาวเธอก็สบายใจขึ้นที่ยายไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เธอก็ยังอยากไปดูท่านให้เห็นกับตาอยู่ดี จะได้หายห่วง

“ก็ไม่ต้องคิดมากแล้วนะครับ อีกไม่นานก็จะถึงโคราชแล้ว”

ไอยราหันมายิ้มตอบ พลางเอ่ยปลอบเธอไปด้วย แล้วตั้งใจขับรถต่อไปอย่างระมัดระวัง ถึงแม้ว่าจะต้องขับรถเร็วก็ตาม ความปลอดภัยของเธอ คือความปลอดภัยของเขาด้วย

“ค่ะ ขอบคุณพี่ช้างนะคะที่มาเป็นเพื่อน”

“มาเป็นแฟนครับ พร้อมเป็นแฟนขับให้ด้วย”

ไอยราแก้คำพูดของเธอใหม่ให้ถูกต้อง จนหญิงสาวที่จากหน้าซีดๆ ก็กลับมามีสีเลือดทันที!