สาปไอยรา บทที่ 28 : เมื่อหัวใจมีความรู้สึกตรงกัน มันจึงมีความสุขมากมาย

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

ช่วงเวลาบ่ายแก่ๆ จารุมาสคิดถึงพี่ช้างใหญ่มาก เพราะไม่ได้เจอกันหลายวันมากแล้ว และยิ่งช่วงนี้หมางเมินกับไอยรา เธอยิ่งอยากคุยเพื่อปรับทุกข์กับพี่ช้างใหญ่ จึงแอบเดินไปทางด้านหลังปางคนเดียว ผ่านทางเขตหวงห้าม ทางเดียวกับที่เธอเคยขี่ช้างไปเล่นน้ำที่ลำธาร เผื่อว่าจะได้เจอพี่ช้างใหญ่บ้าง อีกสักครั้งก็ยังดี

เมื่อเดินไปถึงลำธารด้านหลังปางหญิงสาวนั่งลงบนโขดหิน พลางห้อยขาลงน้ำแล้วแกว่งเล่นไปมา นั่งคิดอะไรเพลินๆ ไปเรื่อยเปื่อย จริงๆ แล้วเธอนั้นไม่ได้โกรธหรือน้อยใจอะไรในตัวของไอยรามากนักหรอก แต่ที่เธอต้องทำตัวห่างเหินกับเขา ก็เพราะอยากให้ชายหนุ่มทำตัวให้ชัดเจนกับเธอมากกว่านี้ อยากให้เขาทำให้เธอรู้ว่าจริงๆ แล้วนั้นเขาคิดอย่างไรกับเธอกันแน่ และตัวเธอเองก็อยากมีเวลาคิดด้วย ว่าหัวใจของเธอนั้นต้องการอะไร เธอชอบไอยราจริงไหม และถ้าเกิดว่าเธอต้องอกหักจากเขาจริงๆ จะทำอย่างไรต่อไปหลังจากนี้

“มานั่งทำอะไรคนเดียวเงียบๆ ตรงนี้ครับ”

ไอยราที่ตามหาจารุมาส โดยการสอบถามจากควาญช้างในปางว่ามีใครเห็นคุณครูสาวบ้างหรือไม่ หลังจากที่ไปหาเธอที่บ้านแล้วไม่เจอ ก็ได้ความจากควาญบางคนที่เห็นหญิงสาวเดินมาทางนี้ เขาเลยรีบเดินตามมา แล้วก็เจอเธอจริงๆ กำลังนั่งเหม่อมองสายน้ำไหลไปเรื่อยๆ จึงเอ่ยทัก ก็ไม่คิดว่าเธอจะสะดุ้งตกใจขนาดนี้

“อุ้ย!”

จารุมาสตกใจแทบจะร่วงตกจากโขดหิน ดีที่ว่าเธอตั้งสติไว้ได้ทัน เกือบไปแล้ว เกือบขายหน้าแล้ว เธอมาที่นี่เพราะอยากจะเจอกับพี่ช้างใหญ่ ไม่ได้อยากจะมาเจอไอยราที่นี่เลยนะ

ชายหนุ่มนั่งลงที่โขดหินข้างๆ หญิงสาว ก่อนจะเอ่ยถามยิ้มๆ อีกครั้ง

“มานั่งทำอะไรตรงนี้ครับ”

จารุมาสที่เหลือบไปเห็นสร้อยคอของชายหนุ่มตอนช่วงที่เขากำลังโน้มตัวเพื่อหย่อนก้นลงนั่งนั้น ถึงกับย่นคิ้วคิดอย่างแปลกใจ ทำไมมันเหมือนเชือกที่เธอคล้องพระเป็นสร้อยคอให้กับพี่ช้างใหญ่เลย แต่คิดอีกทีมันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะเชือกที่เธอทำให้พี่ช้างใหญ่นั้นมันยาวกว่านี้ จะหดลงเหลือแค่คนใส่ได้พอดีคงเป็นไปไม่ได้ เมื่อคิดได้ว่าคงไม่ใช่เส้นเดียวกัน เธอก็เอ่ยตอบคำถามของเขา

“เอ่อ…มานั่งเล่นเฉยๆ ค่ะ”

“งั้นผมขอนั่งด้วยคนนะ จะได้หรือเปล่า”

“ได้สิคะ”

ก็เขานั่งลงไปแล้ว จะตอบว่าไม่ได้ก็ดูจะใจร้ายเกินไป

“ช่วงนี้เหมือนเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย ครูมาสเป็นอะไรหรือไม่พอใจอะไรผมหรือเปล่า”

ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยถาม ถ้าเธอมีอะไรอยู่ในใจ จะได้คุยได้เคลียร์ไปเลยให้ชัดเจน

“เปล่าค่ะ แค่กลัวคุณนิเธอเข้าใจผิด”

เขากล้าถามเธอก็กล้าตอบ

“หืม…เกี่ยวอะไรกับนิครับ”

ชายหนุ่มแปลกใจว่านิศากรมาเกี่ยวกับเรื่องของเขาและเธอตรงไหน ทั้งๆ ที่เขาก็แนะนำนิศากรกับเธอว่าเป็นแค่เพื่อนกัน

“ก็…คุณนิเธอไม่พอใจมาสนี่คะ ตอนเห็นมาสอยู่ใกล้ชิดกับคุณช้างที่ถนนคนเดิน”

จารุมาสเอ่ยอ้างถึงวันนั้น วันที่ชายหนุ่มพาเธอไปเดินเที่ยวเล่นที่ถนนคนเดินเชียงคาน

“เธอบอกแบบนั้นเหรอ”

ชายหนุ่มย่นคิ้วถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจนัก ไม่คิดว่าเพื่อนของเขาจะทำให้หญิงสาวเข้าใจผิดเขาได้

“ใช่ค่ะ เธอบอกกับมาสในร้านชุดพื้นเมืองว่า คุณช้างเป็นของเธอ ไม่ให้มาสเข้าไปยุ่ง”

ไม่รู้จะโกหกทำไม ก็บอกความจริงเขาไปเสียเลย ไม่ได้ฟ้องนะ เธอแค่บอกความจริงเฉยๆ

“ผมไม่ได้เป็นอะไรกับนินะ เป็นเพียงแค่เพื่อนกันเท่านั้น”

ไอยรารีบอธิบาย พลางตำหนินิศากรอยู่ในใจว่าจะสร้างเรื่องให้คนอื่นเข้าใจผิดไปทำไม ทั้งๆ ที่เขาก็ไม่เคยทำตัวเกินเพื่อน หรือแสดงออกว่าชอบเธอสักนิด

“แต่คุณนิเขาคงไม่ได้คิดแบบนั้น เพราะเธอชอบคุณ”

ผู้หญิงด้วยกันมองกันออก เธอที่มาทีหลังเลยขอหลีกทางให้ก่อน เพราะตัวผู้ชายเองก็ยังไม่ได้ชัดเจนกับเธอสักเท่าใดเลย แต่เมื่อไหร่ที่เขาชัดเจน เธอก็จะชัดเจนกับเขาเช่นกัน

“แต่ผมไม่ได้ชอบนิ ผมชอบคุณ”

ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างชัดถ้อยชัดคำ และเสียงดังฟังชัด

“…”

เมื่อความจริงกระแทกใจ จารุมาสก็เกือบพลัดตกจากโขดหินอีกครั้ง ดีที่ว่าไอยราช่วยจับตัวเธอไว้ก่อน จริงๆ แล้วเธอก็พอมองออกจากการกระทำของเขา แต่ที่ไม่แน่ใจก็เพราะเขาไม่เคยบอกความในใจให้เธอรู้เหมือนตอนนี้

“ผมนึกว่าเราสองคนจะเข้าใจตรงกันเสียอีก ว่าผมชอบคุณ และคุณก็ชอบผม”

ไอยราเอ่ยบอกพลางยิ้มล้อเลียนหญิงสาวที่ดูอึ้งไป เขาว่าเขาแสดงออกชัดเจนมาตลอดนะ ทำไมเธอถึงเข้าใจผิดไปได้

“เดี๋ยวๆ ค่ะ มาสยังไม่ได้บอกชอบคุณช้างเลยนะคะ”

จารุมาสรีบค้านเสียงหลง ทำไมเขาโมเมไปได้ขนาดนี้ ถึงแม้ว่าเธอจะชอบเขาจริงๆ ก็ตาม

“อ้าวเหรอ…แล้วตกลงว่าครูมาสชอบผมหรือเปล่า”

ไอยราเลิกคิ้วข้างหนึ่งแล้วถามยิ้มๆ พลางจ้องตาของหญิงสาวอย่างรอคอยคำตอบ

“เอ่อ…”

จารุมาสที่หลบไปไหนไม่ได้เลย เพราะเขาจับต้นแขนของเธอไว้ทั้งสองข้าง จะเดินหนีก็ไม่ได้ เธอเลยเสหลบตาไปทางอื่นก่อนอย่างเขินอาย แล้วค่อยเอ่ยตอบเสียงเบา

“ก็ชอบค่ะ”

ไอยราดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอดทันทีเมื่อได้ยินคำบอกชอบจากปากของเธอ โดยที่หญิงสาวเองก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือขัดขืนแต่อย่างใด ออกจะเต็มใจด้วยซ้ำที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของเขา เพราะมันรู้สึกทั้งอบอุ่น มั่นคง และปลอดภัยเหลือเกิน

“ครูมาสเข้าใจในตัวผมดีแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่ได้คิดอะไรกับนิ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้งว่าเธอจะไม่เข้าใจเขาแบบผิดๆ อีก

“ใช่ค่ะ”

หญิงสาวพยักหน้าหงึกๆ อยู่กับอกอุ่นของเขาอย่างจำนน เธอเข้าใจได้อย่างชัดเจนเลยทีเดียว

“งั้นต่อไปนี้เรียกผมว่าพี่ช้างนะ ไม่ต้องเรียกคุณแล้ว”

เวลาเธอเรียกเขาว่าคุณมันดูห่างเหินอย่างไรก็ไม่รู้ เขาต้องการเพิ่มความสนิทสนมเลยออกคำสั่งให้หญิงสาวทำตาม

“ค่ะ พี่ช้างก็ต้องเรียกมาสเฉยๆ ไม่ต้องมีครูนำหน้าแล้วเหมือนกันนะคะ”

สั่งมาสั่งกลับไม่โกง พลางยิ้มอย่างมีความสุขกับการได้กอดเขาไว้แบบนี้

“ได้ครับ”

เรื่องง่ายๆ ที่ผู้ชายอย่างเขายินดีทำตามความต้องการของเธอ พลางแสดงความรักที่มีต่อเธอด้วยการหอมหน้าผากของหญิงสาวเบาๆ พลางคิดว่าการที่หัวใจของเราสองคนมีความรู้สึกที่ตรงกัน มันมีความสุขมากมายแบบนี้นี่เอง