สาปไอยรา บทที่ 23 : พระจันทร์สวย

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

เย็นวันหนึ่งหลังกลับจากการสอนที่โรงเรียน ขณะที่จารุมาสขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับมาที่ปางช้างนั้น เธอเห็นพวกควาญกำลังมุงกันอยู่ที่คอกช้างหลายคน รวมทั้งไอยราด้วย เธอจึงขับรถมอเตอร์ไซค์เข้าไปจอดใต้ร่มไม้ใกล้ๆ แล้วลงไปดู

“ทำอะไรกันนะโม”

เธอเอ่ยถามลูกศิษย์อย่างขันติธรรมที่กลับมาก่อนร่วมอยู่ตรงนั้นด้วย

“พังแพงพวยกำลังจะตกลูกครับ”

ได้ยินอย่างนั้นจารุมาสก็สนใจขึ้นมาทันที เพราะการตกลูกคือการที่ช้างกำลังจะคลอดลูก ไม่น่าสนใจตรงไหน เธอจึงมองเข้าไปในคอกอย่างอยากรู้อยากเห็น แล้วเห็นช้างพังเชือกหนึ่งโดนล่ามโซ่ทั้งสี่ขาไว้กับต้นเสา ยืนกระสับส่ายและร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ที่พื้นคอกมีกองฟางปูอยู่เต็ม บรรดาควาญมุงทั้งหลายก็ยืนอยู่บริเวณรอบนอกคอกกันเป็นระเบียบ เหมือนควาญเกือบทุกคนจะมาอยู่ที่นี่กันหมด

หญิงสาวเดินเข้าไปหาไอยราที่ยืนอยู่ไม่ห่างออกไปนัก เมื่อเขาหันมาเห็นเธอที่มีดอกจำปีติดผมเหมือนทุกวันก็ส่งยิ้มให้ ตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่เขาก็เก็บดอกจำปีมาให้เธอเองทุกเช้าก่อนไปโรงเรียน ก่อนจะเอ่ยทักทาย

“กลับมาถึงนานหรือยังครับ”

“ไม่นานค่ะ ขับรถผ่านมาเห็นคนมุงอยู่เต็มเลยจอดรถดู”

เธอถึงได้รู้ว่ามีช้างกำลังจะตกลูก

“ว่าแต่ทำไมต้องล่ามโซ่มันไว้ด้วยล่ะคะ”

จารุมาสเอ่ยถามด้วยความสงสัย มันจะเป็นการทรมานสัตว์เกินไปหรือเปล่า

“ที่ต้องล่ามโซ่มันไว้เพราะป้องกันมันทำร้ายคนอื่น และก็ลูกของมันเองด้วย มันเจ็บปวดทรมานจะมีอาการเครียดและหงุดหงิด เดี๋ยวพอมันคลอดเสร็จก็เอาโซ่ออกแล้วละครับ”

ไอยราเอ่ยอธิบายให้หญิงสาวได้เข้าใจ

“แล้วมันจะคลอดหรือยังคะ ดูมันทรมานมากเลยนะ”

เธอเห็นพังแพงพวยยืนโยกตัวไปข้างหน้า บ้างก็เดินหน้าถอยหลังไปมาอย่างกระสับกระส่าย พลางร้องครางอย่างเจ็บปวด น่าสงสารจัง

“ใกล้แล้วครับ พวกเราเฝ้าดูกันตั้งแต่ช่วงเช้า คิดว่าไม่น่าเกินครึ่งชั่วโมงก็คงคลอดออกมา”

จากประสบการณ์การทำคลอดช้างในปางของเขามาไม่กี่เชือก เขาสันนิษฐานได้ว่าอีกไม่นานหรอกมันจะคลอดลูกออกมาให้ได้เห็นอย่างปลอดภัย

“อ่อ”

“นั่นไง มันยืนนิ่งและเบ่งถุงน้ำคร่ำออกมาแล้ว เห็นไหม”

ไอยราเอ่ยบอกพลางชี้มือให้หญิงสาวดูอย่างตื่นเต้น เขาดีใจทุกครั้งที่ปางแห่งนี้จะได้มีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้น

“จริงด้วย”

จารุมาสร้องบอกอย่างตื่นเต้นไม่ต่างกัน เพราะเธอเพิ่งเคยเห็นช้างตกลูกครั้งนี้เป็นครั้งแรก จึงช่วยลุ้นให้พังแพงพวยเบ่งลูกออกมาได้เร็วๆ

“ถ้าลูกของมันตกลงมา ผมกับควาญต้องรีบเข้าไปดึงตัวลูกมันออกมา ไม่เช่นนั้นแม่มันจะเตะและเหยียบ ครูมาสยืนอยู่ตรงนี้อย่าตามเข้าไปนะครับ มันอันตราย”

ชายหนุ่มเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะพังแพงพวยเป็นช้างสาวที่เพิ่งตกลูกครั้งแรก ยังไม่เคยผ่านการมีลูกมาก่อน มันอาจตกใจกับสิ่งแปลกปลอมที่ไหลออกมาจากตัว แล้วจะทำร้ายสิ่งนั้นไปตามสัญชาตญาณ มันเป็นธรรมชาติก็จริง แต่มันอาจพลาดไปเตะหรือเหยียบจนตายได้ จึงลดความเสี่ยงด้วยการดึงตัวลูกมันออกมาดูแลให้ก่อน แต่ถ้าเป็นแม่ช้างที่เคยมีลูกมาบ้างแล้ว เมื่อคลอดลูกออกมา แม่ช้างจะเตะลูกช้างเพื่อกระตุ้นให้ลูกช้างลุกและเดิน แต่อาจจะทำอย่างรุนแรงจนถึงแก่ชีวิตของลูกช้างได้เช่นกัน

“ได้ค่ะ”

จารุมาสรับปาก แล้วหลังจากนั้นเธอก็เห็นความชุลมุนวุ่นวาย ทันทีที่พังแพงพวยตกลูกออกมา ถุงน้ำคร่ำก็แตกโดยมีน้ำคร่ำจำนวนมากไหลออกมา จากนั้นจะเห็นส่วนของลูกช้างโผล่มาบริเวณช่องคลอด มันย่อตัวลง กางขาออก และเบ่ง พร้อมกับที่ลูกช้างร่วงมาบนกองฟางโดยมีส่วนของเยื่อหุ้มติดออกมาด้วย แล้วไอยรากับพวกควาญอีกสองคนรีบเข้าไปช่วยกันดึงตัวลูกช้างออกมาให้พ้นรัศมีขาของพังแพงพวย เธอเห็นมันขยับตัวไปมาอย่างหงุดหงิด มันคงเจ็บมากนั่นแหละ

เมื่อไอยราเอาตัวลูกช้างออกมาได้อย่างปลอดภัยแล้วนั้น เขาก็เช็ดทำความสะอาด และก็ตรวจการหายใจว่ามันหายใจทางปอดได้เองหรือไม่ เมื่อไม่มีอะไรผิดปกติ และลูกช้างหายใจได้เองก็พยุงมันให้ยืน เพื่อที่เมื่อแม่มันสงบลงจะได้พาลูกช้างเข้าไปหัดกินนม

จารุมาสเดินเข้าไปดูลูกช้างใกล้ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ลูกช้างเกิดมาก็เดินได้เลยเหรอคะ”

จารุมาสเอ่ยถามอยากแปลกใจเมื่อเห็นมันยืนได้นิ่ง และเริ่มขยับขาเดินไปมา คลอดออกมายังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดีเลย

“ใช่ครับ มันอยู่ในท้องแม่ตั้งสองปี เลยได้สิทธิเศษมากหน่อย”

ไอยราเอ่ยบอกอย่างติดตลก พลางจดบันทึกการคลอดลูกของพังแพงพวยไปด้วย ก่อนจะพาลูกช้างขึ้นชั่งน้ำหนักและวัดส่วนสูงเพื่อเก็บประวัติ

“โห”

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่อย่างช้างระยะเวลาตั้งท้องถึงสองปี ก็สมควรแล้วละที่ลูกออกมาแล้วจะเดินได้เลย จารุมาสเห็นควาญให้ลูกช้างเข้าไปกินนมแม่ของมันเมื่อพังแพงพวยสงบลงจากอาการหงุดหงิด ช่วงแรกก็ทุลักทุเลนิดหนึ่ง เพราะลูกช้างเพิ่งหัดดูดเป็นครั้งแรก เธอเห็นเต้านมเต่งตึงของช้างสองเต้าอยู่บริเวณขาคู่หน้า ลูกช้างดูดยากนิดหนึ่งเพราะตัวเล็ก จนแม่ของมันต้องย่อขาช่วยเหลือ ลูกช้างจึงดูดนมได้เป็นครั้งแรก

“ครูมาสตั้งชื่อให้หน่อยสิครับ”

ไอยราหันมาเอ่ยร้องขอกับจารุมาสที่ยืนอยู่ข้างตัว ไหนๆ เธอก็ร่วมอยู่ในเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วยแล้ว เขาก็ให้เธอตั้งชื่อให้ลูกช้างเกิดใหม่เชือกนี้เสียเลย

“หญิงหรือชายคะเนี่ย”

“หญิงครับ น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สูง 93 เซนติเมตร”

“อืม…แม่มันชื่อแพงพวย ลูกชื่อจันทร์สวยก็แล้วกันค่ะ เพราะไหมคะ”

จารุมาสเอ่ยบอกชื่อที่คิดได้ออกมา พลางส่งยิ้มหวานให้เขาอย่างเอาใจ เพื่อที่เขาจะได้เห็นดีเห็นงามกับชื่อที่เธอตั้งขึ้น

“เพราะครับ ทำไมถึงให้ชื่อนี้ล่ะ”

ไอยรายิ้มตอบ แล้วถามหาเหตุผลที่หญิงสาวเลือกชื่อนี้อย่างอยากรู้

“ก็ชื่อเหมือนมาสไงคะ ชื่อของมาสแปลว่า พระจันทร์สวย”

เธอตอบออกมาอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่กลับทำให้คนฟังนั้นต้องเออออตามไปด้วย

“ก็สวยจริงๆ แหละครับ”

เพราะจารุมาสสวยจริงๆ สวยและน่ารักจนโดนใจเขา

“อะไรนะคะ”

อะไรซวยๆ นะ เธอฟังไม่ถนัด เขาก็พูดเสียงเบาเกิน

“พระจันทร์สวยครับ ใครตั้งให้เหรอ”

ไอยรารีบเลี่ยงไปเสีย แล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่ก็รอฟังคำตอบของเธออย่างใจจดใจจ่อเช่นกัน

“ยายตั้งให้ค่ะ ยายบอกว่ามาสเกิดวันไหว้พระจันทร์ เป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวงและก็เป็นวันที่พระจันทร์สวยที่สุดด้วยค่ะ ยายเลยตั้งชื่อมาสว่าจารุมาส”

จารุมาสเอ่ยตอบ พลางเล่าถึงการตั้งชื่อตามที่ยายอัมพรของเธอเคยเล่าให้ฟังตั้งแต่เด็กด้วยสีหน้ามีความสุข เธอสัมผัสได้ถึงความรักความห่วงใยที่ยายมีให้เธอมาตั้งแต่เด็ก แทนมารดาที่พอคลอดเธอออกมาก็ทิ้งให้ยายเลี้ยงอยู่คนเดียว

ไอยราแทบเก็บความดีใจไว้ไม่ไหว เมื่อรู้ว่าเธอเกิดวันที่พระจันทร์เต็มดวง ความหวังที่มันริบหรี่อยู่กลับเรืองรองขึ้นมาทันใด บนใบหน้าจึงมีรอยยิ้มสว่างไสว จนจารุมาสที่หันมาเห็นเกิดสงสัยขึ้นว่าเขาจะดีใจอะไรขนาดนั้น!

แต่พอบรรยากาศเริ่มจะหมดแสงพระอาทิตย์ ไอยราก็ฝากงานการดูแลลูกช้างเกิดใหม่ไว้กับควาญที่ดูแลพังแพงพวย แล้วรีบไล่ให้จารุมาสกลับบ้านไปพักผ่อน ส่วนเขาก็รีบกลับเข้าไปในเขตหวงห้ามเช่นกันโดยที่ยังไม่ได้ทานอาหารเย็น จารุมาสเลยต้องกลับไปทานเพียงคนเดียวเพราะวันนี้บิดามารดาของชายหนุ่มไม่อยู่