สาปไอยรา บทที่ 40 : พอโดนยิงยาสลบ เดี๋ยวมันก็สงบขึ้น

สาปไอยรา บทที่ 40 : พอโดนยิงยาสลบ เดี๋ยวมันก็สงบขึ้น

โดย : ต้นไผ่กวนอิมสีทอง

Loading

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

จารุมาสไปสอนเด็กนักเรียนที่โรงเรียนบ้านด่านแก้วตามปกติ ชีวิตของเธอช่วงนี้ยังคงอาศัยอยู่ที่บ้านบิดามารดาของไอยรา ส่วนชายหนุ่มนั้นยังคงพักอาศัยอยู่ในเขตหวงห้ามตามปกติเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย ตอนใกล้พักทานอาหารกลางวันของเด็กๆ ลุงสนผู้เป็นภารโรงของโรงเรียนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาที่ห้องเรียนของหญิงสาว เธอจึงละมือจากการสอนแล้วหันมาสนใจผู้เข้ามาใหม่

“มีอะไรหรือเปล่าคะลุงสน”

“มีช้างป่าตกมันอาละวาดอยู่แถวๆ ป่าหลังโรงเรียน ไม่รู้ว่ามันจะข้ามลำธารมาฝั่งนี้หรือเปล่า ยังไงครูมาสอย่าให้เด็กๆ ออกไปนอกโรงเรียนนะครับ ควรอยู่แต่ในอาคารเรียนจะดีกว่า”

คนเป็นภารโรงเอ่ยเตือนอย่างรีบร้อน เพราะเขาต้องไปแจ้งกับคุณครูท่านอื่นๆ อีก โชคดีที่เขาไปตัดหญ้าแถวๆ หลังโรงเรียนพอดี จึงเห็นช้างป่ามีอาการตกมัน เอางวงงัดต้นไม้เพื่อบรรเทาความปวดหัวของมัน บ้างก็วิ่งวนชนต้นไม้ไปมา เขากลัวว่ามันจะข้ามลำธารมาฝั่งโรงเรียน จึงรีบโทร.ไปแจ้งกับทางปางช้างจันทร์ส่องให้ช่วยส่งควาญช้างมาดูหน่อย แล้วจึงรีบมาเตือนกับคุณครูในโรงเรียนเพื่อให้ดูแลเด็กให้อยู่แต่ในอาคารเรียน

“ได้ค่ะลุงสน”

จารุมาสรับปากอย่างแข็งขัน เพราะการตกมันของช้างตามที่ไอยราเคยเล่าให้ฟังนั้น เป็นสภาวะชั่วครั้งชั่วคราวในช้างพลาย อันมีลักษณะของพฤติกรรมก้าวร้าวอย่างสูง และการหลั่งฮอร์โมนสืบพันธุ์มากผิดปกติ จะทำให้ช้างรู้สึกหงุดหงิดและอาจจะอาละวาดทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ชีวิตได้

หลังจากที่ลุงสนจากไปแล้ว เธอก็ดูแลเด็กนักเรียนในความรับผิดชอบของตน ว่ายังนั่งอยู่ในห้องกันครบหรือเปล่า เมื่อเห็นว่ายังนั่งกันอยู่ครบตามจำนวนเธอก็ยิ้มอย่างพอใจ แต่ภายในใจนั้นกลับเป็นห่วงไอยราอย่างที่สุด เพราะกลัวว่าช้างตกมันตัวนั้นจะเป็นเขา ที่อาจกลายเป็นช้างก่อนถึงวันพระจันทร์เต็มดวงหรือเปล่า

หรือนี่จะเป็นเรื่องที่พระบุญเคยเตือนเขาไว้กันแน่!

เธอให้เด็กๆ นั่งทำงานที่สั่งอยู่กับที่ ก่อนจะรีบร้อนโทร.หาไอยรา แต่เขาก็ไม่รับสายเธอเสียที ทำให้ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงและกังวลไปต่างๆ นานา กลัวจะมีอะไรผิดพลาดจนทำให้เขากลับกลายเป็นช้างก่อนเวลาอันควรหรือไม่ เธอจะออกไปหาเขาตอนนี้ก็ไม่ได้ เพราะเธอยังมีหน้าที่ต้องดูแลเด็กๆ จึงได้แต่นั่งกระสับกระส่ายโทร.หาเขา ถ้าเขารับสายเธอสักนิดจะไม่เป็นกังวลขนาดนี้เลย

ลุงสนวิ่งกลับมาหาจารุมาสอีกครั้ง จนเธอตกใจว่าจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นหรือเปล่า แต่พอได้เห็นรอยยิ้มให้กำลังใจบนใบหน้าของลุงสนเธอก็สบายใจขึ้นนิดหนึ่ง แล้วตั้งใจฟังในสิ่งที่คนเป็นภารโรงของโรงเรียนจะบอก

“คุณช้างกับพวกควาญในปางมาช่วยดูช้างตกมันกันแล้วนะครับ”

“ลุงเห็นกับตาใช่ไหมคะ ว่าพี่ช้างมาเอง”

จารุมาสรีบถามด้วยความอยากรู้ ในน้ำเสียงมีความดีใจอย่างปิดไม่มิด ถ้าเขามาเองในร่างที่เป็นมนุษย์เหมือนคนปกติเธอจะได้หายห่วง

“ใช่ครับ ลุงยังเข้าไปคุยด้วยเลย อ้อ…คุณช้างฝากมาบอกครูมาสด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง”

ลุงสนเอ่ยบอกยิ้มๆ พลางนึกเอ็นดูหญิงสาวที่โชคดีได้คนอย่างไอยราเป็นคนรัก เพราะชายหนุ่มนั้นทั้งเป็นคนดี ชอบช่วยเหลือผู้อื่นทั้งคนและสัตว์ แถมยังมีฐานะร่ำรวยอีก ดีเลิศประเสริฐศรีขนาดนี้อย่าปล่อยให้หลุดมือไปเชียว

“ขอบคุณค่ะลุง แล้วพวกพี่ช้างจะไม่เป็นอันตรายอะไรใช่ไหมคะ”

หญิงสาวยิ้มตอบเขินๆ พลางเอ่ยถามถึงความปลอดภัยของพวกที่ไปจัดการกับช้างตกมัน

“ไม่หรอกครับ พอโดนยิงยาสลบเดี๋ยวมันก็สงบขึ้น”

คนเป็นภารโรงเอ่ยบอกตามความเข้าใจของตนเอง เพื่อให้ครูสาวสบายใจและไม่ต้องเป็นกังวลมากนัก

 

ทางด้านไอยราและพวกควาญช้างราวยี่สิบคน รีบข้ามฝั่งลำธารเข้าไปในป่าเพื่อแกะรอยช้างตกมันว่ามันไปทางไหนแล้ว เขาต้องช่วยทำให้มันสงบลงโดยเร็ว ไม่เช่นนั้นอาจก่อให้เกิดอันตรายกับคนอื่นได้ ถ้ามันตกมันแล้ววิ่งมาอาละวาดฝั่งโรงเรียนที่มีเด็กนักเรียนเกือบร้อยชีวิตหรือที่อยู่อาศัยของชาวบ้าน เหตุการณ์มันจะร้ายแรงจนเกินควบคุม ดังนั้นเขาต้องควบคุมช้างตกมันให้ได้เสียก่อน

พวกเขาต้องดูทิศทางลมด้วยว่าเดินอยู่ทางเหนือลมของมันหรือเปล่า ไม่เช่นนั้นถ้ามันได้กลิ่นแปลกปลอมของพวกเขา จะวิ่งเข้ามาทำร้ายได้ และเมื่อเห็นตัวมันในระยะไกล ไอยราก็ประเมินได้ว่า เป็นช้างพลายวัยประมาณยี่สิบต้นๆ ดูคึกคะนองและดุร้าย มันกำลังใช้งางัดต้นไม้ บ้างก็เดินวนไปมาพร้อมกับส่ายหัว สะบัดหูสะบัดหาง มีน้ำมันไหลออกจากขมับ เขาจึงสั่งให้พวกควาญอยู่ให้ห่างมันเอาไว้ก่อน

เขาประเมินน้ำหนักและประเมินความสมบูรณ์ของมัน เพื่อใช้คำนวณยาซึมได้ถูกต้องและแม่นยำ ซึ่งดูจากสภาพร่างกายแล้วยังมีความคึกคะนอง เมื่อประเมินเสร็จแล้วเขาก็มาเตรียมลูกดอกยาซึม พร้อมกับปืนยิงลูกดอก โดยบรรจุยาซึมเข้าไปในลูกดอก เข็มแรกจะใส่ปริมาณยาที่เยอะสักหน่อย เพราะช้างตกมันตัวนั้นน้ำหนักเกือบสี่ตัน และต้องคำนวณปริมาณยาซึมให้พอดี ไม่ให้ช้างซึมมากเกินไป ไม่เช่นนั้นมันจะเดินไม่ไหว เพราะเขาต้องพามันออกไปให้ไกลจากแหล่งชุมชนมากที่สุด แต่ถ้าช้างซึมน้อยเกินไปก็อาจจะอันตรายต่อคนที่เข้าไปควบคุมได้เช่นกัน

เมื่อเตรียมลูกดอกเสร็จแล้ว เขาก็เดินไปหาจุดยิง ซึ่งเลือกตำแหน่งที่สูงกว่าช้างเพื่อความปลอดภัย และต้องเลือกจุดที่ไม่มีกิ่งไม้ขวางด้วย โดยตัวยาที่ใช้มีความเข้มข้นสูงเพราะฉะนั้นจะโดนคนไม่ได้เด็ดขาด เขาจึงให้พวกควาญอยู่ด้านหลังไม่ให้อยู่ในรัศมีของปืนเลย เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วเขาก็ปล่อยลูกดอกยาซึมออกจากปืนยิงยา ที่จริงเขาเล็งที่บริเวณสะโพกของมัน แต่มันขยับตัวพอดีลูกดอกยาซึมเลยปักที่ตำแหน่งสูงขึ้นมาอีกนิด มันมีอาการตกใจแล้วย่อตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปมาอย่างหงุดหงิด หางของมันพยายามสะบัดลูกดอกให้ออกจากตัวแต่ก็ไม่สำเร็จ และยาคงถูกฉีดเข้าตัวมันไปเรียบร้อยแล้ว

ต้องรอเวลาประมาณสามสิบนาทีกว่ายาจะออกฤทธิ์ ไอยราและพวกควาญบ้างก็นั่งรอ บางคนก็ยืน แต่ยังคงอยู่เหนือลมของมัน เมื่อเวลาผ่านไปประมาณยี่สิบนาที มันมีอาการซึมลงอย่างชัดเจน ลึงค์หรือองคชาติเริ่มหย่อนตัวลง แต่งวงและหูยังขยับไปมาได้ดี พร้อมทั้งสะบัดหัวไปมา เขาเลยรอต่อไปอีกสักหน่อย



Don`t copy text!