สาปไอยรา บทที่ 44 : เจอคนใจร้าย ก็ต้องตะเกียกตะกายหนี

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

จารุมาสนั่งอยู่บนหลังพี่ช้างใหญ่ที่กำลังเล่นน้ำในลำธารอย่างสนุกสนาน น้ำเย็นชื่นใจและอากาศที่บริสุทธิ์ ทำให้เธอพอหายกังวลใจไปได้บ้าง หลังจากที่เธอรู้ความจริงว่าไอยรากับพี่ช้างใหญ่นั้นเป็นเหมือนคนเดียวกัน เขาก็พาเธอมาเล่นน้ำที่ลำธารในตอนกลางคืนบ่อยครั้ง บางทีก็พาเธอเดินไปตามลำธารจนถึงบ้านพักครูที่เธอเคยอยู่เพื่อรำลึกความหลังกันก็มี

เมื่อลมเปลี่ยนทิศพัดจากป่ามาทางด้านปางช้าง พี่ช้างใหญ่ชูงวงขึ้นสูดดม เมื่อได้กลิ่นแปลกปลอมก็ชะงักนิ่งไปจนจารุมาสรู้สึกได้

“เป็นอะไรคะพี่ช้าง”

“…”

พี่ช้างใหญ่เดินขึ้นฝั่งทันทีที่จับสัญญาณอันตรายได้ จารุมาสหันซ้ายหันขวาก็ไม่เห็นอะไร ช้างตกมันที่ไอยราล่ามไว้ตอนนี้เธอก็มองไม่เห็น มันคงอยู่ในป่าลึกเข้าไปก็เป็นได้ เธอจึงไม่ทักท้วง ยอมให้พี่ช้างใหญ่พาเดินกลับปางฯ แต่โดยดี

“เฮ้ย! มันจะไปแล้ว”

อู๊ดที่หันมาเห็นช้างตัวที่เคยเล่นน้ำ กำลังจะเดินขึ้นบนบกก็ร้องบอกเพื่อน มานะจึงรีบหยิบปืนยิงยาซึมขึ้นมาถือ แล้วเดินไปหาที่เหมาะๆ ในการยิง

“ไปทางนั้นเดี๋ยวช้างตกมันก็เหยียบเอาหรอก”

อู๊ดเอ่ยเตือนอย่างหวังดี เพราะเห็นว่าทางที่เพื่อนจะเดินไปนั้นอยู่ในรัศมีที่ช้างตกมันจะมาถึงตัวได้

“มันอยู่ตรงนู้น กูยิงเสร็จก่อนที่มันจะมาทันแน่นอน”

มานะเห็นว่าช้างตกมันกำลังยืนหลับอยู่ในป่า จึงกล้าเสี่ยงเข้ามาในรัศมีของมัน อย่างไรเสียเขาจะปล่อยให้ช้างอีกตัวหลุดมือไปไม่ได้ เท่ากับว่าเขาจะชวดเงินอีกหลายหมื่นเลยทีเดียว

อู๊ดเลยเงียบเสีย แล้วยืนดูเพื่อนอยู่ที่เดิมไม่กล้าเสี่ยงตามเพื่อนไป เพราะเขายังอยากมีชีวิตรอด

จารุมาสได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาจากอีกฝั่งของลำธารก็เริ่มใจไม่ดี ในขณะที่พี่ช้างใหญ่เดินขึ้นฝั่งได้แล้วเธอก็หันไปมองทางด้านหลัง เธอก็เห็นผู้ชายกำลังเล็งปืนยาวมาทางเธอ จึงก้มหมอบลงไปกับหัวของพี่ช้างใหญ่ พลางกอดคอเขาไว้แน่น ก่อนจะร้องบอกอย่างลนลาน

“หนีเร็ว! พี่ช้าง”

ในระหว่างที่มานะกำลังยืนเล็งปืนไปที่ก้นของช้างตัวที่กำลังเดินขึ้นฝั่งอยู่นั้น ช้างตกมันที่ได้กลิ่นมนุษย์แปลกปลอมก็วิ่งโร่เข้าใส่อย่างดุร้ายทันที ในจังหวะที่ปืนปล่อยลูกดอกออกไปเช่นกัน แล้วปักเข้าที่สะโพกของช้างตัวที่เพิ่งเดินขึ้นฝั่งอย่างแม่นยำ

ช้างที่มีอาการตกมันใช้งวงจับมานะเหวี่ยงลงพื้นแล้วกระทืบซ้ำจนกระอัก อู๊ดที่มัวแต่มองตามการเล็งปืนของเพื่อนหันมาอีกทีก็เห็นช้างตกมันวิ่งเข้าใส่มานะแล้ว กำลังจะอ้าปากร้องบอกก็ไม่ทัน จะเข้าไปช่วยก็กลัวจะโดนกระทืบแบบเดียวกัน จึงเอาตัวรอดด้วยการวิ่งหนี ทิ้งเพื่อนที่ร่างเละจนจำแทบไม่ได้ไว้ตรงนั้น ไม่สนใจแล้วกับเงินค่าจ้าง เอาชีวิตให้รอดก่อนเป็นดีที่สุด

พี่ช้างใหญ่รีบวิ่งหนีเข้าพื้นที่ของปาง จนถึงคอกส่วนตัวก็ปล่อยให้หญิงสาวลงจากหลังเมื่ออยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว จารุมาสเดินสำรวจรอบตัวของพี่ช้างใหญ่ว่าโดนยิงหรือไม่ เธอจำได้ว่าไม่ได้ยินเสียงปืนจากพวกนั้น ได้ยินแต่เสียงบางอย่างแหวกอากาศมา เมื่อเดินมาถึงบริเวณหางของพี่ช้างใหญ่ หญิงสาวก็เห็นลูกดอกปักอยู่ที่ก้น พี่ช้างใหญ่ใช้หางปัดป่ายไปมาแต่ก็ยังไม่หลุด เธอเลยรีบดึงลูกดอกออกให้ ก่อนจะวิ่งไปตามควาญปั้นอย่างร้อนรน เพราะไม่รู้ว่าลูกดอกที่เธอถืออยู่นั้นมันคืออะไร

“ลุงปั้นคะ ลุงปั้น”

จารุมาสร้องเรียกควาญปั้นที่กำลังเดินมาหาไอยราที่บ้านพอดี เพราะเขาต้องเป็นคนมาดูแลชายหนุ่มตอนเป็นช้างทุกคืน

“เป็นอะไรครับครูมาส”

ควาญปั้นเอ่ยถามเมื่อเห็นหญิงสาวดูมีอาการร้อนรนและตื่นกลัวผิดปกติ

“เมื่อกี้มาสกับพี่ช้างไปเล่นน้ำที่ลำธารกันมา แล้วเจอใครก็ไม่รู้ยิงลูกดอกนี่ใส่พี่ช้างค่ะ”

จารุมาสเอ่ยเล่าพลางยื่นลูกดอกให้ควาญปั้นดู

“นี่มันลูกดอกยาซึมนี่”

ชายชราอุทานออกมา เมื่อเห็นว่าภายในลูกดอกนั้นยังเหลือยาอยู่ที่ก้นหลอดนิดหน่อย ก่อนจะวิ่งไปดูไอยราในคอก โดยมีจารุมาสวิ่งตามไม่ห่าง

“ครูมาสไปเอากระเป๋ายาหมอช้างให้ลุงหน่อย อ้อ…เอามือถือมาด้วยนะครับ”

“ค่ะ”

จารุมาสรีบวิ่งเข้าไปในบ้านแล้วหยิบของตามที่ควาญปั้นต้องการทันที โชคดีที่ไอยราเก็บกระเป๋ายาไว้ที่บ้านพักของเขาพอดี เมื่อได้สิ่งที่ต้องการเธอก็รีบออกไปหาควาญปั้นที่กำลังยืนดูพี่ช้างใหญ่ของเธออยู่ พี่ช้างใหญ่นั้นยืนนิ่ง งวงตก หางห้อย แต่หูยังสะบัดโบกไปมาแต่ก็ช้าลงกว่าปกติ ไม่ได้คึกเหมือนก่อนหน้านี้

“นี่ค่ะลุงปั้น”

“ครูมาสโทรบอกคุณคชาได้ไหมครับ ลุงคิดว่าน่าจะมีคนมาขโมยช้าง ตอนนี้อาจจะยังป้วนเปี้ยนอยู่หลังปาง ส่วนลุงจะโทรหาหมอกฤศเพื่อนหมอช้าง ตอนนี้หมอช้างต้องได้รับยาแก้ฤทธิ์ยาซึมก่อน”

ถ้าเกิดว่าแพ้ยาซึมขึ้นมาอาจจะช็อกได้ จึงควรที่จะได้รับยาแก้ฤทธิ์ยาซึมโดยเร็วที่สุด ชายชราจึงต่อสายหาเพื่อนสนิทของไอยราที่เป็นสัตวแพทย์เหมือนกัน เพื่อปรึกษาเรื่องการใช้ยาแก้ ซึ่งเขานั้นก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องนี้มากมายนัก อาศัยว่าไอยราเคยสอนไว้บ้างเท่านั้น โดยโกหกหมอกฤศว่าไอยราไม่ได้อยู่ที่ปางในตอนนี้ และก็ติดต่อไม่ได้ พอดีมีคนจะขโมยช้างป่าไป ด้วยการใช้ยาซึมในการเคลื่อนย้าย จึงต้องรีบช่วยด้วยการใช้ยาแก้ฤทธิ์ยาซึม

“ได้ค่ะ”

จารุมาสรีบทำตามคำสั่งของชายชราทันที หันมาอีกทีเธอก็เห็นควาญปั้นใช้หลอดฉีดยาเข้าที่คอของพี่ช้างใหญ่แล้ว

“ลุงฉีดยาแก้ฤทธิ์ยาซึมให้หมอช้างแล้ว เดี๋ยวสักพักก็จะกลับมาเป็นปกติ แต่ลุงไม่รู้ว่าตอนเช้ามาจะมีผลข้างเคียงอะไรหรือเปล่านะครับ ต้องรอดูตอนกลับมาเป็นคนปกติอีกที”

ควาญปั้นเอ่ยบอกจารุมาสที่ยืนอยู่ไม่ห่างเพื่อให้เธอคลายกังวล

“ขอบคุณค่ะลุงปั้น”

“ครูมาสอยู่กับหมอช้างที่นี่นะครับ ถ้าเห็นอาการไม่ดีก็โทรหาหมอกฤศได้เลย เดี๋ยวลุงจะออกไปช่วยคุณคชาสักหน่อย”

“ได้ค่ะ ได้เรื่องยังไงมาบอกมาสบ้างนะคะ”

“ครับ”

หลังจากควาญปั้นออกไปแล้ว จารุมาสก็เข้าไปกอดงวงของพี่ช้างใหญ่อย่างรักใคร่และเป็นห่วงเป็นใย เธอเห็นพี่ช้างใหญ่ยังยืนซึมอยู่ก็คอยอยู่เป็นเพื่อนและดูแลไม่ห่าง และรอฟังข่าวจากพวกควาญและบิดาของไอยราที่ออกไปดูเหตุการณ์ด้านหลังปางไปด้วย