สาปไอยรา บทที่ 45 : ไม่มีใครกล้าเสี่ยงตาย เพราะพ่อพลายเตะศพเล่น

สาปไอยรา เรื่องราวของ สัตวแพทย์หนุ่มผู้ต้องคำสาปได้ใช้วิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมาช่วยเหลือรักษาสัตว์ โดยหวังว่าผลบุญจะลบล้างคำสาปไปได้บ้าง แต่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ได้ใจดี เพราะต้องมีความรักที่จริงใจเท่านั้นถึงจะช่วยได้! นวนิยายน่าอ่านโดย ต้นไผ่กวนอิมสีทอง ที่อ่านเอานำมาให้ทุกท่านได้อ่านใน anowl.co และเพจอ่านเอา

ทางด้านของนิศากร ที่รอการติดต่อกลับจากมานะและอู๊ดจนถึงเช้ามืด ก็ไม่มีวี่แววว่าทั้งคู่จะติดต่อกลับมา ว่างานที่เธอสั่งให้ทำนั้นสำเร็จหรือเปล่า เธอจึงรีบแต่งตัวแล้วขับรถไปที่ปางช้างจันทร์ส่องทันที เผื่อจะได้ข่าวคราวอะไรบ้าง แต่พอมาถึงทางเข้าปาง ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นรถตำรวจจอดอยู่ตรงพื้นที่ด้านข้างปางช้างหลายคันรวมทั้งรถกู้ภัยที่มีห่อผ้าขาวอยู่หลังรถด้วย ไม่แน่ใจว่าในห่อนั้นเป็นอะไร แต่เธอก็กลัวไปแล้ว

นิศากรถึงกับมือไม้สั่นอย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อมาเจอเหตุการณ์ไม่คาดคิด เธอทำใจกล้าแอบลงไปถามคนงานในปางที่ออกมามุงดูจนได้ความว่า เมื่อคืนมีขโมยจะลักตัวช้างตกมันไป แต่กลับโดนมันทำร้ายจนตายเสียก่อน ตายหนึ่งคน

เมื่อได้ยินอย่างนั้น นิศากรก็รีบขับรถหนีกลับขอนแก่นอย่างกลัวความผิด พลางคิดว่าต้องกลับไปให้บิดาช่วยเสียแล้ว ท่านมีเส้นสายมากมายคงทำให้เรื่องเงียบและไม่เป็นเรื่องราวใหญ่โตได้ พร้อมกับหวังว่าคนงานสองคนนั้นจะไม่ทิ้งหลักฐานอะไรไว้ให้สาวมาถึงตัวเธอและบิดาได้ คนกลัวความผิดคิดปลอบใจตัวเองไปตลอดทาง

พอพระอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้า แสงแห่งวันใหม่เรื่อเรือง ไอยราก็กลับกลายเป็นคนปกติ โดยมีจารุมาสฟุบหลับอยู่ที่กองฟางบนพื้นคอกข้างกัน เธออยู่เฝ้าเขาทั้งคืนไม่ห่างด้วยความเป็นห่วง แต่พอเขาได้รับยาแก้ฤทธิ์ยาซึมเข้าไป เขาก็กลับมาเป็นปกติ แต่เธอก็ยังไม่ยอมกลับเข้าไปนอนในบ้านดีๆ เขาชันเข่าลงนั่งข้างหญิงสาวก่อนจะใช้มือช้อนอุ้มตัวเธอขึ้นมาอย่างอ่อนโยน เพราะจะพาเธอเข้าไปนอนต่อในบ้าน นอนตรงนี้มันไม่สะดวกสบายเหมือนนอนบนเตียงนุ่มๆ

จารุมาสรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตอนที่อยู่ในอ้อมแขนของไอยราแล้ว เธอจึงยกมือทั้งสองข้างคล้องคอของเขาไว้กันตก เมื่อเห็นเขากลับมาเป็นคนปกติแล้วไม่ได้มีอาการอะไรแปลกไป เธอก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ก่อนจะเอ่ยถาม

“พี่ช้างไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ”

“ไม่ครับ”

ไอยรายิ้มตอบ แต่ยังคงอุ้มเธอพาเดินเข้าบ้านเหมือนเดิม

“งั้นปล่อยมาสลงเถอะค่ะ แล้วเราออกไปข้างนอกกัน ยังไม่มีใครมาส่งข่าวเลย”

เธออยากรู้เรื่องราวเมื่อคืนจะแย่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ควาญปั้นก็เงียบหายไปเลยตั้งแต่เมื่อคืน โชคดีที่ไอยราไม่ได้เป็นอะไรมาก ถึงแม้จะโดนยาซึมตอนเป็นช้างและมีอาการซึมลงจนเห็นได้ชัด แต่ก็ได้ยาแก้ฤทธิ์ยาซึมได้ทันท่วงที แถมตอนกลับมาเป็นคนปกติในตอนเช้ายังไม่มีอาการอะไรแทรกซ้อนอีก ดังนั้นจึงไม่ควรที่จะเก็บตัวเงียบอยู่ที่นี่

“ก็ได้ครับ”

ไอยราวางหญิงสาวให้ยืนบนพื้นได้อย่างมั่นคง ก่อนจะจูงมือเธอแล้วพาเดินออกจากบ้านไปตามทางมุ่งสู่ด้านหน้าปางช้าง พอเดินไปถึงส่วนประชาสัมพันธ์ด้านหน้าปางก็เจอกับบิดาและควาญปั้น พร้อมทั้งควาญคนอื่นยืนคุยกันอยู่ พอบิดาเห็นเขากับหญิงสาวก็กวักมือเรียกให้เข้าไปคุยด้วย เมื่อเดินไปถึงเขาจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“เป็นยังไงบ้างครับพ่อ”

“หลังจากที่มาสโทรบอกพ่อเมื่อคืน พ่อก็เรียกควาญบางส่วนพากันออกไปดู เจอช้างตกมันกำลังกระทืบคนตายอยู่ริมลำธารฝั่งนู้น”

“มันไม่ได้หลุดออกมาใช่ไหมครับ”

ไอยรารีบถามด้วยความเป็นห่วงคนอื่นๆ ถ้าช้างตกมันตัวนั้นหลุดจากหลักยึดออกมาได้ แล้วเตลิดเข้าป่าไปก็เป็นเรื่องดี แต่ถ้าหลุดออกมาแล้วไปอาละวาดที่อื่น ในชุมชนที่อยู่อาศัย อาจจะมีการสูญเสียมากกว่าหนึ่งคนที่เป็นศพอยู่ในตอนนี้

“ใช่ คนที่ตายเข้าไปอยู่ในบริเวณที่มันมาถึงได้เอง ก็เลยโดนมันทำร้ายไม่ทันตั้งตัว”

คชาเอ่ยตอบ พลางสำรวจลูกชายของตนเองไปด้วย เพราะเมื่อคืนควาญปั้นได้บอกกับเขาแล้วว่าไอยรานั้นเจออะไรบ้าง เมื่อเห็นคนเป็นลูกชายปลอดภัยดีเขาก็โล่งใจ

จารุมาสยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ ไม่นึกว่าจะต้องเกิดเหตุการณ์มีคนตายเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ

“ตอนนี้ยังเข้าไปเอาศพออกมาไม่ได้เลย มันวนเวียนอยู่ข้างศพไม่ห่าง”

คชาเล่าต่อ ไม่มีใครกล้าเสี่ยงตายเข้าไปใกล้ๆ ช้างตกมันทั้งนั้น ยิ่งเมื่อไปเห็นมันใช้ขาเตะศพกลิ้งไปมาเล่นก็สยองจนขนลุกขนพองกันทุกคน

“พ่อโทรแจ้งตำรวจแล้วแต่ก็ยังเข้าไปไม่ได้”

“เดี๋ยวผมไปช่วยเองครับ”

ไอยราตัดสินใจเอ่ยบอกออกมา ต้องรีบไปช่วยด้วยการย้ายช้างตกมันไปให้ห่างจากที่เกิดเหตุก่อน ด้วยการทำวิธีเดียวกับที่พามันมาล่ามไว้ที่หลักยึดหลังปาง เจ้าหน้าที่จะได้เข้าไปเอาศพออกมาได้อย่างปลอดภัย และหาพยานหลักฐานต่างๆ ว่าคนที่ตายนั้นมาทำอะไรตรงนั้นกันแน่

“ดีเลย เดี๋ยวพ่อไปด้วย”

คชาเอ่ยบอก เพราะอยากให้จัดการเรื่องที่เกิดขึ้นโดยเร็ว เดี๋ยวนักท่องเที่ยวที่จะมาเที่ยวในปางเจอรถตำรวจ รถกู้ภัย จอดกันเต็ม แล้วจะไม่กล้าเข้ามาเที่ยวกัน

“ลุงไปด้วย”

ควาญปั้นเอ่ยบอก เพราะการย้ายช้างตกมันนั้นไม่ง่าย ต้องช่วยกันหลายคนเลยทีเดียว

“พวกผมไปด้วยครับ”

พวกควาญเอ่ยอาสาอย่างพร้อมเพรียง จนจารุมาสต้องรีบบอกอีกคน

“มาสไป…”

แต่ก็โดนไอยราขัดไว้ก่อนที่จะทันได้พูดจบว่าเธอจะขอตามไปด้วย

“มาสไปอยู่เป็นเพื่อนแม่พี่ดีกว่าครับ ฝากไปแจ้งข่าวท่านด้วย พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงหน้าพะวงหลัง”

“ก็ได้ค่ะ พี่ช้างระวังตัวด้วยนะคะ”

เห็นแก่ที่เขาเป็นห่วงเธอหรอกนะ ยอมไปอยู่เป็นเพื่อนแขไขมารดาของเขาที่บ้านก็ได้

“ครับ พี่ไม่ยอมเป็นอะไรไปก่อนได้เข้าหอกับมาสแน่นอน”

ชายหนุ่มก้มลงกระซิบบอกข้างหูของหญิงสาว เพื่อให้ได้ยินกันแค่สองคน

“บ้า!”

จารุมาสตีแขนไอยราด้วยความเขินอาย เธอหรืออุตส่าห์เป็นห่วง มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นแบบนี้แล้วยังมีจิตใจมาล้อเธออีก พอประทุษร้ายเขาเสร็จแล้วเธอก็เดินกลับบ้านใหญ่ เพื่อไปอยู่เป็นเพื่อนและแจ้งข่าวเบื้องต้นให้มารดาของเขาทราบทันที

ไอยรากลับไปที่บ้านพักในเขตหวงห้ามเพื่อเอากระเป๋ายาประจำตัวสัตวแพทย์ พร้อมกับปืนและลูกดอกฉีดยาซึม ตรวจดูยาในกระเป๋าจนมั่นใจว่าพร้อมสำหรับการจัดการย้ายช้างตกมันอีกรอบ เขาก็รีบออกไปสมทบกับบิดาและพวกควาญที่รออยู่ด้านนอกทันที หลังจากนั้นก็ตรงไปที่ด้านหลังปางพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ หน่วยกู้ภัย และกองพิสูจน์หลักฐานหลายนายด้วยกัน