
‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ กับช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านของชีวิต
![]()
หลังจากพูดคุยถึงที่มาและความน่าสนใจของนวนิยายเรื่อง ‘ชาติกนก’ ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักอ่านในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ ๓๑ ที่ผ่านมาแล้ว ยังมีนิยายอีกเรื่องหนึ่งที่มียอดขายสูสีกัน นั่นคือ ‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ ผลงานอีกเรื่องจากปลายปากกาของ ‘พงศกร’
ครั้งนี้เราจึงขยับมาพูดคุยถึงผลงานเล่มนี้กันบ้าง เพราะเป็นนวนิยายแนวชีวิตครอบครัวที่ไม่ค่อยได้เห็นคุณหมอเขียนบ่อยนัก อีกทั้งยังหยิบยกประเด็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ทั้งการนอกใจและการเป็นมือที่สาม มาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวอีกด้วย
นวนิยายแนวครอบครัว คือนวนิยายที่อยู่เหนือกาลเวลา
“ผลงานก่อนหน้านี้ที่เขียนลงในเพจข้าวพนมรุ้งเป็นแนวโรแมนติกคอเมดี เรื่อง ‘เสน่ห์ปลายจวัก’ ที่เขียนโดยพี่ปุ้ย กิ่งฉัตร ครับ ดังนั้น ผลงานเรื่องถัดมาทางเพจจึงอยากได้งานที่เปลี่ยนไปเป็นอีกแนวหนึ่ง ช่วงเวลานั้นผมมองว่าแนวชีวิตครอบครัวเป็นแนวที่อยู่เหนือกาลเวลาและยังคงน่าสนใจเสมอ อีกทั้งเรื่องราวเหล่านี้ยังเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเราทุกคน
เมื่อเราตั้งโจทย์ไว้แล้วว่าครั้งนี้จะเขียนเรื่องที่มีร้านอาหารเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมก็ต้องกลับมาคิดว่าจะออกแบบเรื่องราวอย่างไรดี จึงเริ่มจากแนวคิดที่ว่า หากผู้หญิงคนหนึ่งมีความฝันและความมุ่งมั่นที่จะสร้างร้านอาหารให้มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยม แต่วันหนึ่งความฝันที่เธอทุ่มเทสร้างมากำลังจะถูกแย่งชิงไป เธอจะทำอย่างไร จะลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อปกป้องสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้น หรือจะเลือกยอมแพ้
จากจุดเริ่มต้นนี้ ผมจึงออกแบบให้ตัวละครนางเอกมีครอบครัวที่ดูสวยงามราวกับชีวิตในฝัน มีสามีที่ดี มีฐานะร่ำรวย และมีธุรกิจที่กำลังประสบความสำเร็จ แต่แล้ววันหนึ่งทุกอย่างกลับพลิกผัน สิ่งที่เธอเคยเชื่อมั่นมาตลอดอาจเป็นเพียงภาพลวงตา
เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมาอย่างสุขสบายต้องเผชิญกับปัญหาครั้งใหญ่ในชีวิต เธอจะรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร นี่คือจุดเริ่มต้นที่ผมใช้ในการออกแบบเรื่องราวและตัวละคร จนกลายมาเป็นนวนิยายเรื่อง ‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ ในที่สุดครับ โดยที่มาของการตั้งชื่อนี้เพราะผมอยากสื่อถึงช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นในชีวิต เพราะบางครั้งการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของเราอาจไม่ได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่หรือเป็นเหตุการณ์ใหญ่โตอะไรเลย แต่อาจเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะที่ฝนตกโปรยปรายลงมาแค่แวบเดียว
ถ้าสังเกตจะเห็นว่าชื่อบทแต่ละบทในเรื่องนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับฝนปรากฏอยู่ตลอด หรือจังหวะที่ฝนตกลงมาเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ อาจเป็นช่วงเวลาที่เกิดเหตุการณ์บางอย่าง ซึ่งส่งผลให้ชีวิตของตัวละครเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
อย่างฉากแรกที่พระเอกกับนางเอกพบกัน ก็เป็นฉากที่รถของนางเอกเสียในช่วงที่ฝนกำลังตก หรือเหตุการณ์สำคัญที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตของนางเอกหลายครั้ง ก็มักจะเกิดขึ้นพร้อมกับสายฝน ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่นักเขียนออกแบบไว้ครับ”

ตัวละครสีเทาที่ทุกคนต่างเอาใจช่วย
ตัวละครในเรื่องนี้ค่อนข้างมีความเป็นสีเทา เราจึงชวนคุณหมอโอ๊ตพูดถึงแนวคิดในการออกแบบตัวละคร โดยเฉพาะพระเอกและนางเอก ว่าทำอย่างไรให้ผู้อ่านเข้าใจและรู้สึกผูกพันกับตัวละครเหล่านี้ แม้บางครั้งอาจไม่เห็นด้วยกับการกระทำของพวกเขา แต่ก็ยังอดเอาใจช่วยไม่ได้
“ถ้าเรามองชีวิตคนจริงๆ จะเห็นว่าไม่มีใครดีไปทั้งหมด และก็ไม่มีใครเลวไปทั้งหมดเช่นกันครับ อย่างตัวเราเองหรือใคร ๆ ก็ตาม ย่อมมีทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไม่ดีอยู่ในตัว การที่คนคนหนึ่งจะมีทั้งด้านดีและด้านไม่ดี ตัดสินใจถูกบ้างผิดบ้าง หรือเลือกทำสิ่งที่เหมาะสมบ้างไม่เหมาะสมบ้าง ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องธรรมดามากในชีวิตคน
เพราะฉะนั้น การออกแบบให้ตัวละครทุกตัวในเรื่องมีความเป็นสีเทา จะทำให้เรารู้สึกว่าพวกเขาเป็นมนุษย์จริง ๆ นางเอกเองก็สามารถทำผิดพลาดได้ ส่วนพระเอกที่ตอนแรกเราอาจคิดว่าเป็นคนดี ก็อาจมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลัง
สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม่ต่างจากคนทั่วไปหรือคนรอบตัวเราที่พบเห็นกันอยู่ทุกวัน ถ้าออกแบบให้นางเอกเป็นคนดีสมบูรณ์แบบไปเสียทั้งหมด ก็อาจทำให้ตัวละครดูไม่สมจริงครับ ซึ่งผมคิดว่าเมื่อเป็นนิยายแนวชีวิตครอบครัว สิ่งสำคัญที่จะช่วยขับเคลื่อนเรื่องราวได้ดีก็คือตัวละครต้องมีความสมจริง มีทั้งด้านดีและด้านไม่ดี
เรื่องนี้จึงแตกต่างจาก ‘ชาติกนก’ ที่ขับเคลื่อนด้วยความตื่นเต้นและความลึกลับของคดี รวมถึงรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เป็นหลักฐานหรือเบาะแสให้คนอ่านติดตาม แต่สำหรับนิยายแนวชีวิตครอบครัว เรื่องราวจะขับเคลื่อนด้วยตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิต เพราะฉะนั้นตัวละครจึงต้องมีความกลมและมีมิติ ซึ่งผมคิดว่านี่เป็นเหตุผลที่ทำให้คนอ่านมีปฏิกิริยากับตัวละครค่อนข้างมาก
อย่างตอนที่เพจข้าวพนมรุ้งนำเรื่องนี้ไปเผยแพร่ ก็มีคนอ่านแสดงความคิดเห็นและรู้สึกหงุดหงิดกับนางเอกว่า ทำไมถึงคิดแบบนี้ ทำไมถึงตัดสินใจทำแบบนั้น
แต่เราก็ต้องเข้าใจว่านางเอกเติบโตมาแบบนี้ มีประสบการณ์ชีวิตแบบนี้ เธอจึงมีวิธีคิดและตัดสินใจในแบบของตัวเอง เช่นเดียวกับพระเอกที่ตอนแรกดูเหมือนจะเป็นคนดี แต่เมื่ออ่านไปสักพักกลับพบว่ามีบางอย่างไม่โปร่งใส การทำให้ตัวละครมีความเป็นสีเทาจึงช่วยให้คนอ่านคาดเดาได้ยากขึ้น เราอาจรู้สึกไม่พอใจ หัวเราะไปกับตัวละครและเรื่องราวที่เกิดขึ้น และนี่คือความสนุกของนิยายแนวนี้ครับ”
ก้าวข้ามเส้นศีลธรรม ในวันที่ชีวิตมาถึงทางตัน
ในนวนิยายเรื่องนี้ คุณหมอโอ๊ตออกแบบให้นางเอกเป็นตัวละครที่ก้าวข้ามเส้นศีลธรรม และตัดสินใจทำในสิ่งที่อาจไม่เคยคิดว่าจะทำมาก่อน ซึ่งคุณหมอได้อธิบายเพิ่มเติมถึงเบื้องหลังการสร้างตัวละครและเหตุผลที่ทำให้เธอตัดสินใจเช่นนั้นว่า
“ผมรู้สึกว่าคนเราพอถึงจุดหนึ่งก็อาจตัดสินใจทำบางอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะทำมาก่อนครับ ถ้าอ่านเรื่องนี้จะเห็นว่านางเอกไม่ได้จู่ ๆ ก็กระโดดข้ามเส้นศีลธรรมไปเลย แต่มีเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมายที่เข้ามาบีบคั้น จนทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า สิ่งที่ฉันทำมาตลอด เช่น การเป็นคนดีมาตลอด มันดีจริงๆ หรือมันถูกต้องแล้วใช่ไหม แล้วถ้าฉันจะลองทำผิดพลาดบ้างล่ะ ในเมื่อคนอื่นก็ยังทำผิดพลาดได้ ทำไมฉันจะต้องเป็นคนดีอยู่คนเดียว
นี่อาจเป็นช่วงเวลาที่นางเอกถูกกดดันอย่างหนัก จนทำให้ผู้หญิงคนนี้ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะทำมาก่อนครับ ซึ่งผมคิดว่าความผิดพลาดบางอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตคนเรา หรือตัวละครในเรื่อง อาจเกิดจากความอ่อนวัย ประสบการณ์ชีวิตที่ยังน้อย หรือการหลงผิดไปกับบางสิ่งบางอย่าง ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไรครับ
ในชีวิตจริงหลายคนก็เป็นแบบนั้น บางครั้งเราอาจทำผิดพลาดไป ไม่ใช่เพราะเราเติบโตมาเป็นคนไม่ดี แต่เป็นเพราะสถานการณ์บางอย่างทำให้เราตัดสินใจเช่นนั้น หรืออาจเป็นเพราะประสบการณ์ชีวิต วุฒิภาวะ และความคิดของเรายังไม่ตกผลึกมากพอ การตัดสินใจบางอย่างจึงอาจพาเราไปในทิศทางที่ไม่ถูกต้อง หรือทำให้คนอื่นมองว่า คนดีไม่น่าจะทำแบบนี้
แต่สุดท้ายผมเชื่อว่า เมื่อเราเติบโตขึ้น เราจะเรียนรู้และมองเห็นได้ว่าสิ่งที่เคยทำลงไปนั้นถูกหรือผิด ดีหรือไม่ดี และถ้ามีโอกาสให้เลือกใหม่ เราจะยังตัดสินใจแบบเดิมหรือเปล่า บางคนเมื่อรู้ตัวว่าทำผิดไปแล้ว หากยังมีจิตสำนึกที่ดี ก็อาจอยากแก้ไขสิ่งที่ตัวเองเคยทำครับ
สิ่งที่อยากบอกคนอ่านก็คือ ชีวิตคนเราสามารถผิดพลาดกันได้ แต่สิ่งสำคัญมีอยู่สองอย่างคือ หนึ่ง เราได้เรียนรู้อะไรจากความผิดพลาดนั้น และสอง เมื่อเรียนรู้แล้ว เราจะพยายามแก้ไขให้ทุกอย่างดีขึ้นหรือไม่ สุดท้ายแล้วทั้งพระเอกและนางเอกต่างก็ต้องเลือกทำบางอย่างเพื่อแก้ไขความผิดพลาดที่ตัวเองเคยก่อไว้ ซึ่งผมคิดว่าเมื่อคนเราเกิดการเรียนรู้และนำสิ่งที่ได้เรียนรู้นั้นกลับมาปรับเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้น มันก็จะกลายเป็นสิ่งที่ช่วยเยียวยาจิตใจคนอ่านได้ครับ”

ดรามาเข้มข้น ปนรสชาติและเมนูอาหาร
แม้ ‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ จะเป็นนิยายที่มีเนื้อหาดรามาเข้มข้น แต่คุณหมอโอ๊ตก็ไม่ลืมเติมสีสันด้วยเรื่องอาหารให้ผู้อ่านได้เพลิดเพลินไปกับเรื่องราวด้วย โดยเฉพาะเมื่อนางเอกเป็นเจ้าของร้านอาหาร จึงมีโอกาสให้สอดแทรกเมนูอาหารและกิจกรรมเกี่ยวกับการทำอาหารเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องได้อย่างเป็นธรรมชาติ
“ตรงนี้ทำให้เรามีจังหวะที่จะใส่เรื่องอาหารหรือกิจกรรมเกี่ยวกับการทำอาหารเข้ามาได้ เช่น การทำขนมปัง ซึ่งเรื่องการทำขนมปังนี้ได้ประสบการณ์มาจากตัวเองด้วยครับ ช่วงโควิด-19 เป็นช่วงที่สังคมค่อนข้างตึงเครียด ทำอะไรก็ไม่ได้ ออกไปไหนก็ไม่ได้ ผมก็เลยลองทำขนมปังดู แล้วรู้สึกว่ามันเป็นกิจกรรมที่ดีมาก เป็นเหมือนการบำบัดอย่างหนึ่ง เพราะทั้งการนวดแป้ง การออกแรง และการใช้มือของเราทำอะไรบางอย่าง ได้ช่วยให้ความเครียดค่อย ๆ คลายลงได้
ผมจึงตั้งใจใส่ฉากนี้เข้ามาในช่วงที่นางเอกกำลังเครียดมากๆ และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร พระเอกก็ชวนเธอว่า มาทำขนมปังกันเถอะ ทำให้นางเอกเริ่มรู้สึกว่าความจริงแล้วยังมีอะไรอีกตั้งมากมายให้ทำ จะมานั่งจมอยู่กับความเครียดไปทำไม
ผมพยายามใส่อาหารเข้ามาในจังหวะที่ช่วยขับเคลื่อนเรื่องราวครับ ถ้าสังเกตตลอดทั้งเรื่องจะเห็นว่าอาหารไม่ได้ปรากฏขึ้นมาโดยบังเอิญ หรือถูกยัดเยียดเข้ามา แต่จะอยู่ในช่วงเวลาที่มีบทเรียน มีเหตุการณ์ หรือมีบางอย่างที่ต้องการบอกกับตัวละครเสมอครับ”
นอกจากจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยขับเคลื่อนเรื่องราวแล้ว อาหารบางจานยังมีความหมายเชื่อมโยงกับตัวละคร โดยเฉพาะเมนูหนึ่งที่สะท้อนความรู้สึกภายในของนางเอกได้อย่างน่าสนใจ
“เรื่องนี้ร้านอาหารของนางเอกเป็นร้านแนว Thai Cuisine เพราะครอบครัวของนางเอกเป็นครอบครัวผู้ดีเก่า จึงมีอาหารแปลกๆ หรืออาหารโบราณหลายชนิดที่เราอาจเคยได้ยินชื่อผ่านวรรณคดีหรือบทประพันธ์ต่างๆ แต่ไม่เคยเห็นของจริง ซึ่งสุดท้ายผมเลือกแกงเหงาหงอด เพราะรู้สึกว่าชื่อของอาหารจานนี้สะท้อนความรู้สึกภายในของนางเอกได้ดี
ถ้าอ่านช่วงแรกๆ เราอาจรู้สึกว่านางเอกเป็นคนที่น่าหมั่นไส้มาก แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆ ก็จะเริ่มรู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้น่าสงสารนะ เธอเหมือนมีทุกอย่างพร้อม แต่ลึกๆ แล้วกลับเป็นคนที่มีความเหงาอยู่ข้างในครับ ผมจึงเลือกอาหารจานนี้มาใช้ เพื่อสะท้อนสิ่งที่อยู่ในใจของนางเอกออกมาผ่านเรื่องอาหาร”
นอกจากเรื่องราวความสัมพันธ์และการใช้ชีวิตแล้ว ‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ ยังสอดแทรกแนวคิดเรื่องพลังหญิง ผ่านการต่อสู้ของตัวละครนางเอกที่ต้องลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับปัญหาและทวงคืนสิ่งที่เธอรักอีกครั้ง
“อยากบอกคนอ่านว่า อุปสรรคและปัญหาเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ แต่สิ่งสำคัญคือเราจะเลือกเผชิญหน้ากับมันอย่างไร เวลาคนเราเจอปัญหา แต่ละคนก็มีวิธีรับมือไม่เหมือนกัน บางคนอาจเลือกยอมแพ้ บอกว่าไม่เอาแล้ว ไม่ทำแล้ว บางคนอาจเลือกปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไป จะเกิดอะไรขึ้นก็ช่างมัน ขณะที่บางคนอาจตัดสินใจลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับปัญหาและต่อสู้กับมันครับ
ผมคิดว่าประเด็นนี้เป็นเหมือนกำลังใจให้กับคนที่กำลังเผชิญปัญหาอยู่เหมือนกัน เพราะในช่วงแรกของเรื่อง นางเอกเองก็แทบจะถอดใจแล้ว โดยเฉพาะตอนที่ถูกสามียึดร้านอาหารไปให้ภรรยาน้อย
แต่สุดท้ายเธอก็กลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่าจริงๆ แล้วสิ่งที่เธอรักที่สุดในชีวิตคืออะไร และคำตอบก็คือการทำอาหารกับการทำร้านอาหาร เมื่อเธอค้นพบว่านี่คือสิ่งที่ตัวเองรัก เธอก็เลือกที่จะไม่ปล่อยมันไป แต่จะลุกขึ้นมาต่อสู้และนำสิ่งที่รักกลับคืนมาให้ได้ครับ”
เล่ากันมาถึงตรงนี้ ใครที่ยังไม่มีนิยายรสเข้มข้นอย่าง ‘ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย’ อยู่ในมือ คงต้องหาโอกาสไปอ่านกันแล้วนะคะ นอกจากนี้ พงศกรยังมีผลงานที่นำกลับมาพิมพ์ซ้ำอีกสองเรื่อง ได้แก่ ‘มายาเงา’ และ ‘ลิขิตชีวิต’ ซึ่งต่างได้รับการตอบรับที่ดีจากนักอ่านมาอย่างต่อเนื่อง ผู้สนใจสามารถติดตามรายละเอียดและข่าวสารเพิ่มเติมได้ทางช่องทางต่างๆ ของสำนักพิมพ์ กรู๊ฟ พับลิชชิ่งค่ะ





