
ชาติกนก บทที่ 11 : ข้อมูลใหม่
โดย : พงศกร
![]()
ราสีแดงปริศนา… สู่คดีฆาตกรรมและหายนะจาก ‘เชื้อราปรสิต’! ร่วมลุ้นไปกับ ‘คุณชายชาติกนก’ และ ‘เอมมาลิน’ ในการไขความจริงจากงานวิจัยลับสุดอันตราย อ่านต่อได้ใน “ชาติกนก” นวนิยายเรื่องแรกจากซีรีส์ “สุภาพบุรุษนักสืบ” โดย พงศกร
กลิ่นของน้ำยาทางการแพทย์ลอยอวลในอณูอากาศอุณหภูมิในห้องยะเยือกเย็น มีศพนอนอยู่ตรงหน้าทั้งหมดสามศพ
นายต่วน นายโชติ และดอกเตอร์วิภาส
สภาพศพทั้งสามแห้งเป็นมัมมี่เหมือนๆ กัน
แม้จะเคยเห็นศพคนตายมาบ้าง ทว่าเมื่อมายืนอยู่ตรงนั้นชายหนุ่มก็อดจะตื่นเต้นมิได้ ด้วยร่างไร้วิญญาณทั้งสามที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตจิตใจ
เขาเอื้อมมือไปจับมือเอมมาลินและบีบเบาๆ ชาติกนกพบว่ามือของเอมมาลินเย็นราวกับน้ำแข็ง มีร่องรอยปริวิตกปรากฏบนดวงหน้าสวยหวานของหญิงสาว
“พร้อมจะดูหรือยังว่าน้าตรวจพบอะไร” นายแพทย์พีริยพงศ์ถาม ก่อนจะเดินนำทั้งสองไปยังศพซึ่งเขาเพิ่งชันสูตรเสร็จล่าสุดโดยไม่รอฟังคำตอบ
ดร.วิภาสเป็นคนรูปร่างผอมสูง บัดนี้ทุกส่วนของร่างกายแห้งเหี่ยว แข็งเกร็ง หดกระชับราวกับมัมมี่ ถ้าไม่มีรูปถ่ายวางเทียบอยู่ใกล้ๆ ก็ยากจะบอกได้ว่าผู้ตายเป็นใคร ด้วยสภาพที่เห็นมีการเปลี่ยนแปลงไปราวคนละคน
เขานอนหงายอยู่บนเตียงโลหะเยียบเย็น มีนายแพทย์วัยกลางคนยืนถือคีม มีด และปากคีบอยู่ใกล้ๆ บริเวณทรวงอกถูกผ่าเปิดออกเป็นทางยาว และแหวกให้เห็นหลอดอาหารที่ถูกกรีดเปิดกว้าง
เขาหันไปทางคนรัก
เอมมาลินก็คงจะหวาดๆ ไม่แพ้กัน ด้วยดวงตาของหญิงสาวที่ทอดมอง ดร.วิภาสนั้นเบิกกว้าง ดวงหน้าของเอมมาลินเผือดซีดเมื่ออยู่ใต้แสงไฟโคมที่ส่องลงมาบนเตียงตรวจศพ ผิวที่ขาวอยู่แล้วของเธอจึงยิ่งขาวจัด
นายแพทย์พีริยพงศ์กวักมือเรียกชายหนุ่มหญิงสาวทั้งสองมายืนจนชิดขอบเตียง ชี้ให้ดูร่องรอยที่ปรากฏในหลอดอาหารของศพ
“เห็นอะไรไหม” เขาถาม และเอมมาลินก็พึมพำเสียงแผ่วดวงตาจ้องมองแผ่นของเชื้อราสีแดงที่จับผนังหลอดอาหารของคนตายอยู่เป็นแนวยาว
“Red Fungus…ราสีแดง”
ไม่ได้มีแค่ที่ลิ้นของศพ ทว่าขึ้นติดต่อกันเป็นแนวอยู่ในหลอดอาหารด้วย
“และที่นี่…ก็มี”
นายแพทย์พีริยพงศ์ใช้คีมในมือแหวกหลอดอาหารไล่ลงไปจนถึงกระเพาะอาหาร ซึ่งในผนังกระเพาะอาหารก็ปรากฏแผ่นราสีแดงเช่นกัน
ชาติกนกหันไปสบตากับเอมมาลิน และพบร่องรอยประหลาดใจฉายชัด
“แปลก…” เอมมาลินพึมพำ “เป็นไปได้อย่างไร”
“ยังมีแปลกกว่านี้อีก”
นายแพทย์พีริยพงศ์ใช้มือข้างที่ว่างขยับแว่นตา ก่อนจะหยิบปากคีบเพื่อเปิดอวัยวะภายใน ไล่จากกระเพาะอาหารต่อไปยังลำไส้ส่วนต้น ให้ชาติกนกและเอมมาลินดู
“ลำไส้เล็ก…ไม่มีรา”
“หมายความว่า…” ชาติกนกนิ่วหน้า ยังนึกตามคุณน้าหมอไม่ทัน
“หมายความว่า…เชื้อราอาจจะลุกลามจากลิ้น ลงมาที่หลอดอาหารและกระเพาะ แต่ยังไม่ทันจะลงไปถึงลำไส้เล็กส่วนต้น” พีริยพงศ์พยายามอธิบายให้คนที่ไม่ใช่หมอเห็นภาพทางเดินอาหาร
“หรือ…”
“หรือ…ที่จริงราอยู่ในกระเพาะ แล้วค่อยๆ ไล่ลามขึ้นไปที่หลอดอาหารและลิ้น” เอมมาลินเริ่มเข้าใจสิ่งที่น้าเขยของชาติกนกพยายามจะสื่อ “ฉันคิดว่าน่าจะเป็นแบบหลังนี่มากกว่านะคะของเหลวในกระเพาะอาหารและลำไส้มีสภาวะเป็นกรดสูง เชื้อราหลายชนิดที่ฉันเคยพบในห้องทดลอง…พวกมันไม่ชอบสิ่งแวดล้อม
ที่เป็นกรด จึงเป็นไปได้ว่าพวกมันเลยพยายามที่จะแผ่ตัวเองขึ้นไปทางหลอดอาหาร…และลิ้น เราถึงไม่เห็นพวกมันลงไปในลำไส้ยังไงล่ะคะ”
“คุณกำลังจะบอกว่า…” ชาติกนกเริ่มเข้าใจในตอนนั้น
“ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด…ดอกเตอร์วิภาสน่าจะได้รับเชื้อราจากการกินเข้าไปค่ะ” เอมมาลินวิเคราะห์ “เขากินอะไรบางอย่างที่มีปอร์ของราเข้าไป จากนั้นราก็เริ่มเจริญงอกงามในตัวของเขา ดูดเอาน้ำที่อยู่ในร่างกายไปจนเซลล์แห้งเหี่ยว…ขณะเดียวกันมันก็ไม่ชอบสภาวะแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความเป็นกรด ราพวกนี้เลยแผ่ตัวเองขึ้นมาข้างบน แทนที่จะแผ่ลงไปทางด้านล่าง”
“และอีกสองศพ…” นายแพทย์พีริยพงศ์ขยับถอยหลัง เผยให้เห็นศพของนายโชติและนายต่วนที่นอนอยู่บนเตียงโลหะถัดไป “ก็มีสภาพเหมือนกับศพนี้…น้าพบเชื้อราสีแดงในช่องปาก หลอดอาหาร และกระเพาะ…แต่ไม่พบในลำไส้…และจากการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ พบไมซีเลียม…เส้นใยรากรา ที่กระจายไปแทบจะ
ทุกส่วนของร่างกาย”
“แบบนี้เราพอจะสรุปสาเหตุการตายของคนทั้งสามได้หรือยังครับคุณน้าหมอ” ชาติกนกถาม
“ได้” นายแพทย์วัยกลางคนพยักหน้า และถอนใจยาวด้วยความแปลกใจ “สาเหตุเกิดจากพวกเขาได้รับเชื้อรา จากนั้นเชื้อราก็ดูดของเหลวในร่างกายของคนทั้งสามจนระบบต่างๆ ในร่างกายล้มเหลว ทั้งสามเลยเสียชีวิตเพราะเหตุนี้ สภาพศพที่เราเห็นมีลักษณะแห้งคล้ายมัมมี่ เกิดจากการขาดน้ำอย่างรุนแรงในระดับเซลล์…นี่คือสาเหตุการตาย…แต่…”
“แต่พวกเขาติดเชื้อราได้อย่างไร” เอมมาลินหันไปทางนายแพทย์พีริยพงศ์ “เชื้อรามาจากไหน…ใช่ไหมคะ”
“นั่นสิ” น้าเขยของชาติกนกพึมพำ “ปกติราเป็นเชื้อก่อโรคที่ใช้เวลาเพาะบ่มตัวเองนานมาก บางชนิดใช้เวลาเป็นเดือน แต่จากประวัติของผู้ตายทั้งสาม ดูเหมือนกับว่าพวกเขาเพิ่งหายตัวไปจากบ้านแค่ไม่กี่วัน โดยเฉพาะนายโชติ เช้าวันที่เสียชีวิต เขายังออกไปทำงานอยู่…ดังนั้นการที่ศพกลายสภาพเป็นมัมมี่ จึงเป็นเรื่องน่าแปลกมาก”
“พฤติกรรมของราสีแดงพวกนี้คือคำอธิบายค่ะ” เอมมาลินส่ายหน้า “พวกมันเป็นเชื้อราที่แปลกมาก พฤติกรรมการดูดน้ำรวดเร็วอย่างที่คุณน้าหมอเห็น ไม่ใช่พฤติกรรมปกติของรา…ฉันคิดว่ามันจะต้องมีอะไรมากกว่านี้ ฉันกำลังคิดว่า…”
เอมมาลินลังเลนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ฉันกำลังคิดว่า…พวกมันคือเชื้อราที่พบได้ในธรรมชาติ หรือที่จริง พวกมันเป็นเชื้อราที่ถูกสร้างขึ้นมาในห้องทดลองด้วยซ้ำ”
“อาวุธชีวภาพหรือครับ” ชาติกนกพึมพำ คำนี้เป็นคำใหม่มาก ตอนเรียนหนังสือที่อังกฤษ เพิ่งมีการพูดถึงการนำเอาเชื้อโรคที่มีในธรรมชาติมาดัดแปลงสายพันธุ์ ให้มีอานุภาพทำลายล้างร้ายแรงเพื่อใช้ในการทำสงคราม
“ทำนองนั้น” เอมมาลินพยักหน้า หัวคิ้วของเธอยังขมวดมุ่น
“แล้วพวกหลานคิดจะทำยังไงกันต่อ” นายแพทย์พีริยพงศ์
ถาม
“เอาจริง ผมคิดว่ามันไม่ใช่หน้าที่ของผมและคุณเอมแล้ว จากนี้ไปควรเป็นเรื่องของตำรวจที่จะต้องสืบต่อว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ” หม่อมราชวงศ์หนุ่มตอบด้วยหลักการ “แต่ในทางปฏิบัติผมคิดว่าเป็นเรื่องยากสำหรับตำรวจอยู่ไม่น้อย คดีที่เกิดขึ้นไม่ปกติสามศพนี่เกินคำว่าบังเอิญ และยังตายแบบเดียวกันด้วยนะครับ”
“คุณชายคิดว่า ฆาตกรที่สังหารผู้ชายสามคนนี้ คือคนเดียวกันอย่างนั้นใช่ไหม” นายแพทย์พีริยพงศ์พยักหน้า
“อาจจะเป็นคนเดียว หรือร่วมมือกันหลายคนครับ” ชาติกนกตอบด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด “แต่ที่แน่ๆ คนร้ายจะต้องรู้จักกับเชื้อราสีแดงเป็นอย่างดี และนำมันมาใช้เป็นอาวุธสังหารนายโชติ นายต่วนและดอกเตอร์วิภาส”
“เรื่องนี้เกินความสามารถของตำรวจ” นายแพทย์วัยกลางคนถอนใจเบาๆ เขากวาดสายตามาทางเอมมาลินแล้วเอ่ยเสียงหนักแน่นว่า “ถ้าจะสืบหาตัวคนร้าย เราก็ต้องรู้จักกับเชื้อราสีแดงให้ดีพอและทั้งหมดนี้ก็ต้องเป็นเอมมาลินนี่ละ ที่จะช่วยไขปริศนาเบื้องหลังการตายของคนทั้งสามได้”

- READ ชาติกนก บทที่ 11 : ข้อมูลใหม่
- READ ชาติกนก บทที่ 10 : กระบวนการ Dehydration
- READ ชาติกนก บทที่ 9 : ห้องทดลองของเอมมาลิน
- READ ชาติกนก บทที่ 8 : น้ำเต้าหู้
- READ ชาติกนก บทที่ 7 : ศพที่สาม
- READ ชาติกนก บทที่ 6 : พร้อมหน้า
- READ ชาติกนก บทที่ 5 : ศพที่สอง
- READ ชาติกนก บทที่ 4 : ในโรงเรือน
- READ ชาติกนก บทที่ 3 : ราสีแดง
- READ ชาติกนก บทที่ 2 : ศพประหลาด
- READ ชาติกนก บทที่ 1 : Mimic ลอกเลียนแบบ







