
Groundhog ไม่ได้บอกรักในเดือนกุมภาพันธ์
โดย : เจริญขวัญ แพรกทอง บลาฮาสสกี้
![]()
“อเมริกันคัน” เรื่องราวเกี่ยวกับอเมริกาในบางแง่มุมในอเมริกาที่หลายคนไม่เคยรู้หรือเคยรับรู้มาบ้าง แต่อาจมองไม่เห็นภาพรวมชัดเจน เจริญขวัญ แพรกทอง บลาฮาสสกี้ เจ้าของคอลัมน์ที่เขียนลงในต่วยตูนมาถึง 10 ปี นำมาเขียนเล่าสู่กันฟังแบบสนุกๆ เหมือนการเล่าให้เพื่อนฟัง โดยคงบุคลิก “ต่วยตูน” ดั้งเดิมเอาไว้คือสาระและบันเทิง
ท่ามกลางอุณหภูมิติดลบในเมืองพังซูทาวนี่ย์ รัฐเพนซิลเวเนีย แม้อากาศหนาวเหน็บ แต่ผู้คนนับพันไม่ย่อท้อ ต่างถือแก้วกาแฟออกมารวมตัวกันที่ลานกลางเมืองเช้าวันที่ 2 กุมภาพันธ์
ผู้สื่อข่าวท้องถิ่นและส่วนกลางตระเตรียมเครื่องมือของตน รอวินาทีสำคัญเผยตัวอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า ใครบางคนตะโกนฝ่าหิมะยามเช้า ทุกคนในที่นั้นส่งเสียงเชียร์กระหึ่ม ทั้งโลกกำลังจับตามอง ฟิลด์…ตัวกราวด์ฮอกน้อยนักพยากรณ์อากาศ ขวัญใจอเมริกาชน โดยไม่แบ่งสีผิวหรือการเมืองใดๆ ทั้งสิ้น เพราะทุกคนที่มายืนทนหนาวเช้านี้ ต้องการเห็นสุดที่รักของตนอย่างใกล้ชิดนั่นเอง
นาทีที่ฟิลด์โผล่หน้าออกมาจากโพรงไม้ ฝูงชนโห่ร้องกึกก้อง ปรบมือให้กำลังใจล้นหลาม ท่ามกลางประกายแฟลชวูบวาบของกองทัพนักข่าว ฟิลด์นั้นยังงัวเงียอย่างเห็นได้ชัด แต่ด้วยความเป็นขวัญใจมหาชนมายาวนาน จึงนอนนิ่งในอ้อมกอดนายกเทศมนตรี ท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงรัวชัตเตอร์ถี่ยิบ
Groundhog Day จัดขึ้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ของทุกปี ทั้งในแคนาดาและรัฐทางเหนือของอเมริกา ตามความเชื่อเก่าแก่ที่เล่าสืบต่อมาว่า ถ้ากราวด์ฮอกโผล่ออกมาจากโพรงวันนี้ แล้วทิ้งโพรงไปหากินทันที หมายถึง ฤดูหนาวใกล้สิ้นสุดลงและฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงในไม่ช้า
แต่ถ้ากราวด์ฮอกโผล่ออกมาจากโพรงแล้วเห็นเงาของตัวเอง แสดงว่าฤดูหนาวจะยาวนานต่อไปอีก 6 อาทิตย์ ถึงจะเข้าสู่ใบไม้ผลิ คือไม่ว่ากราวด์ฮอกจะเห็นหรือไม่เห็นอะไร ถือเป็นเรื่องเล่นสนุกของผู้คนในเมืองหนาวอันแสนยาวนานนั่นเอง
การฉลอง Groundhog Day เริ่มครั้งแรกในอเมริกาที่รัฐเพนซิลเวเนีย มีจุดเริ่มต้นมาจากตำนานเก่าแก่ของเยอรมันในศตวรรษที่ 18 โดยมีนิทานพื้นบ้านเล่าต่อกันมาเรื่องตัวแบดเจอร์ที่สามารถพยากรณ์อากาศได้ แต่เล่าอีท่าไหนไม่รู้ พอตกทอดมาถึงอเมริกา สัตว์ที่สามารถพยากรณ์อากาศกลับกลายเป็นกราวด์ฮอกไปซะอย่างงั้น ไม่ยักใช่แบดเจอร์แต่อย่างใด
เทศกาลนี้มีความคล้ายคลึงกับอีกหลายเทศกาลที่มีการพยากรณ์อากาศในเดือนกุมภาพันธ์ เช่น เทศกาลของชาวคาทอลิกที่เรียกว่า Candlemas หรือ เทศกาลของชาว Celtic ที่เรียกว่า Imbolc ซึ่งฉลองกันในวันแรกของเดือนกุมภาพันธ์
เมื่อชาวยุโรปโดยเฉพาะชาวเยอรมันและไอร์แลนด์อพยพสู่โลกใหม่ ก็นำประเพณีเก่าแก่มาด้วย เริ่มต้นฉลองเป็นครั้งแรกในรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งไม่น่าแปลกใจแต่อย่างใด เพราะรัฐนี้ถือเป็นชุมชนชาวเยอรมันอพยพที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาเมื่อครั้งอดีตกาล
การฉลองในโลกใหม่เริ่มต้นด้วยการเฝ้ามองกราวด์ฮอกในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ว่าจะโผล่ออกมาจากโพรงและพยากรณ์อากาศปีนั้นอย่างไร
นายกเทศมนตรีของเมืองแต่งตัวแบบโบราณ รวมทั้งกล่าวสุนทรพจน์ด้วยภาษาโบราณ หลังจากนั้น ผู้คนฉลองและดื่มกินที่ร้านอาหารหรือบาร์ บางแห่งบังคับให้คุยกันด้วยภาษาเยอรมันโบราณ ห้ามพูดภาษาอังกฤษ หากใครหลุดภาษาอังกฤษออกมา จะถูกปรับคำละ 25 เซนต์ แต่จะโดนปรับมากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับจำนวนคำที่หลุดปากออกมา
อย่าทำเป็นขำไป การใช้สัตว์เสี่ยงทายฤดูกาลและความสมบูรณ์ของพืชพรรณธัญญาหารนั้นเป็นเรื่องมีมานานแล้ว คู่กับมวลมมนุษย์ทุกยุคสมัยตั้งแต่ยุคโบราณ อย่างบ้านเรามีพระโคเสี่ยงทายที่จัดงานกันเป็นพิธีใหญ่โตทุกวันพืชมงคลนั่นไง
เรื่องราวพื้นบ้านน่ารักแบบนี้แหละ บ่งบอกว่าสมัยก่อนเราใกล้ชิดกับธรรมชาติและพยายามหาทางอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างผสานผสมกลมกลืน โดยเชื่อว่าทุกสรรพชีวิตในโลกใบนี้ ล้วนเกี่ยวพันเป็นพี่น้องกันทั้งสิ้น

เทศกาลฉลอง Groundhog Day ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกอยู่ที่พังซูทาวนี่ย์ เมืองเล็กๆ ในรัฐเพนซิลเวเนีย เมืองนี้ฉลอง Groundhog Day มาตั้งแต่ปี 1886 หลักฐานเก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับการฉลองกราวด์ฮอกเดย์ในอเมริกาเป็นเอกสารบันทึกแห่งรัฐเพนซิลเวเนียโดย James Morris ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ปี 1841
หลายคนคงเคยดูภาพยนตร์เรื่อง Groundhog Day ซึ่งสร้างในปี 1993 นำแสดงโดย Bill Murray คงจำได้ว่า ฉากในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นฉากในเมืองพังซูทาวนี่ย์ ในวันฉลอง Groundhog Day ฉันดูเรื่องนี้หลายรอบ เพราะชอบเพลงประกอบ I got you, babe ของ Sonny & Cher คู่ Duo จากยุคฮิปปี้เฟื่องฟู ตอนนั้นนึกสงสัยว่าวันแบบนี้มีอยู่จริง หรือเป็นฉากที่ฮอลลีวู้ดจัดขึ้นมาเพื่อถ่ายหนัง จนมาได้คำตอบก็ตอนย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ในเมืองหิมะนี่แหละ
แม้ว่าหลายรัฐในอเมริกาและแคนาดาจะฉลองเทศกาลนี้ แต่กราวด์ฮอกนักพยากรณ์อากาศที่โด่งดังที่สุดในโลกมีชื่อว่าฟิลด์ หรือรู้จักกันในนาม Phill of Punxsutawney ในรัฐเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้มีกราวด์ฮอกชื่อ Wiarton Wilie ใน Wiarton ออนตาริโอ แคนาดา โดยเฉพาะที่ออนตาริโอมีรูปปั้นขนาดใหญ่ของกราวด์ฮอกเป็นสัญลักษณ์ของเมืองเลยทีเดียว
ส่วนฟิลด์เป็นกราวด์ฮอกสัญชาติอเมริกันที่โด่งดังกลายเป็นขวัญใจคนอเมริกันมายาวนาน โดยเฉพาะเมื่อภาพยนตร์เรื่อง Groundhog Day ออกฉายเมื่อปี 1993 ชื่อเสียงของฟิลด์ดังทะลุฟ้ามาแรงยิ่งกว่าดาราฮอลลีวู้ดเสียอีก
ความที่ทุกคนเอ็นดูฟิลด์กันถ้วนหน้า พอทุกวันที่ 2 กุมภาพันธ์ของทุกปี ผู้คนจากทั่วอเมริกาจะแห่ไปดูฟิลด์พยากรณ์อากาศที่เมืองพังซูทาวนี่ย์ โดยนายกเทศมนตรีและคนสำคัญๆ ในเมืองแต่งตัวแบบโบราณ ใส่เสื้อสูทแบบหางนกกางเขนและใส่หมวกทรงสูงไปปลุกฟิลด์ออกมาจากบ้านโพรงไม้ท่ามกลางสายตาแฟนๆ แล้วอุ้มฟิลด์ออกมาให้คนถ่ายรูป เพื่อถ่ายทอดสดทั่วประเทศ
ดูๆ ไปก็น่าสงสารฟิลด์ โดนควักตัวออกมาจากโพรงแต่ไก่โห่ หนาวก็หนาว บางปีเห็นฟิลด์หนาวจนขี้มูกยืด หน้าตาง่วงงุน พอแถลงเสร็จ นายกเทศมนตรีก็ชูฟิลด์ขึ้นไปกลางอากาศ
ขณะที่ฝูงชนโห่ร้องเชียร์กราวด์ฮอกตัวโปรดกันเสียงขรมถมเถ ภาพนายกเทศมนตรีเมืองที่ชูฟิลด์ขึ้นไปสุดแขนท่ามกลางเสียงอื้ออึงของฝูงชน เป็นภาพที่อเมริกันชนวาดหวังว่าจะได้เห็นในวันนี้ น่าเวทนาฟิลด์ผู้กำลังเป็นหวัดขี้มูกเยิ้ม หน้าตาเบื่อโลก เพราะถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า
หลังจากนายกเทศมนตรีเมืองพังซูทาวนี่ย์ ลากฟิลด์ออกมาจากโพรง จ้องหน้าอยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า “ฟิลด์เอ๊ย..คิดยังไงกับอากาศปีนี้” ยังไม่ทันที่ฟิลด์จะตอบอะไร นายกเทศมนตรีผู้สามารถอ่านใจกราวด์ฮอกได้ก็ประกาศลั่น สรุปได้ว่า อากาศจะยังหนาวต่อไปอีก 6 อาทิตย์ เพราะฟิลด์เห็นเงาตัวเองในวันนี้ เพราะฉะนั้น จงทนหนาวกันต่อไป อเมริกันเอ๋ย

- READ Groundhog ไม่ได้บอกรักในเดือนกุมภาพันธ์
- READ ปาร์ตี้โคตรชีส
- READ สามอเมริกันผู้อยู่เหนือกาลเวลา
- READ จัดอันดับความหนาว
- READ ต้นฉบับของอับดุล
- READ อเมริกันเจนเทิลแมน
- READ เมื่อลูกค้าไม่ใช่พระเจ้า 3
- READ เมื่อลูกค้าไม่ใช่พระเจ้า 2
- READ เมื่อลูกค้าไม่ใช่พระเจ้า 1
- READ ศพใครในผนัง..?
- READ วิญญาณหลอนกลางสนามรบ
- READ คำสาปทิปปิคคานู
- READ เรื่องสยองของทำเนียบขาว
- READ ความเชื่อประหลาดของอเมริกัน
- READ มิใช่เพียงสบตา..แต่คือการมองไปข้างหน้าในทิศทางเดียวกัน
- READ เมื่อชีวิตติดหิมะ
- READ วิวาห์ฮาเฮ
- READ ไปโบสถ์แบบคนบาป
- READ ไอแอมฟอร์มไทยแลนด์..ไม่ใช่ไต้หวัน
- READ โลกสองใบในความต่าง
- READ อินเดียนแดงเผ่าใดล่ะ สู
- READ เรื่องหลอนของเพื่อนบ้านฝรั่ง
- READ ฮอทดอกของฉัน..วันชาติของเธอ
- READ พาววาว..เหลือเพียงรูปเงาบรรพชนอินเดียนแดง
- READ คุณนายไปจ่ายตลาดแต่ไม่มีกระจาดปิดตูด
- READ สั่งอาหารยังไงให้ฝรั่งงง
- READ เมื่อตะวันตกพบตะวันออก..สนุกอย่าบอกใคร
- READ สะใภ้ผีบ้า-แม่ย่า (ฝรั่ง) งก
- READ เพื่อนบ้านแสนบันเทิง
- READ ความตายสีขาว
- READ ชีวิตแสนเศร้าของเจ้าหญิงอินเดียนแดง
- READ ผีบ้านฝรั่ง
- READ เมื่อบางใครโบยบินข้ามสะพานรุ้ง
- READ พี่เจนนี่แอนด์ขี้คันคาก
- READ เรื่องของคนคอแดง
- READ หมาขี้ย้อน
- READ วันที่แม่น้ำกลายเป็นสีเขียว
- READ ผู้ชอบดูการละเล่นเป็นนิสัย
- READ ประธานาธิบดีแสนรักและแสนชัง
- READ เทศกาลคลำไข่
- READ เรื่องของเฮียดำลง (ที่ไม่ใช่พุตตาล)
- READ อย่าลืมทัดดอกไม้ก่อนหอน
- READ พลาดท่าเสียของดี
- READ เมื่ออเมริกันฝันหาคุก
- READ กำแพงขาวดำในเมืองสนธยา
- READ บ้านหลอกผีที่ไม่มีวันสร้างเสร็จ
- READ ขี้หมาพารวย
- READ อาหารสันหลังยาว
- READ โลกนี้ยังมีมนุษย์ถ้ำ
- READ ฮาร์ดไซเดอร์..หอมผลไม้ในฟองเบียร์
- READ อาณานิคมล่องหน
- READ ผู้ปรีชาชาญนั้นผลิตเบียร์
- READ ฤดูหนาวอันยาวนานในเทศกาลแห่งความสุข
- READ อุรังอุตังเฒ่า..เราจะคิดถึงเธอ
- READ มลรัฐวูล์ฟเวอรีน
- READ ประโยชน์ของเบียร์ที่เมียไม่รู้
- READ โลกทับซ้อนของคนสองแผ่นดิน
- READ เมียบังเกิดเกล้า
- READ จับงูบูชาพระเจ้า
- READ ภาษามหาระทวย
- READ อินเดียนแดงที่โลกลืม







