กานต์ปรียา บทที่ 18 : รสจูบอาบยาพิษ

กานต์ปรียา นิยายสืบสวนดราม่า โดย ดารัช กับเรื่องราวที่ว่าด้วยเส้นบางๆ ระหว่างความรัก ความหลงใหล และการล้ำเส้นสู่ Cyberstalking ที่อาจบานปลายเป็นอาชญากรรม เรื่องราวของความสัมพันธ์ซ่อนเร้น การหายตัวไปอย่างปริศนา และเบาะแสที่อาจเปิดเผยความจริงอันมืดดำในโลกออนไลน์ อ่านได้แล้วที่ อ่านเอา www.anowl.co

ร้านอาหารเรือนดอกบัวที่ปรียาจองไว้อยู่ใกล้ที่ทำงานของกานต์ เพื่อความสะดวกของคนที่เธอนัดพบ

ตัวร้านเป็นเรือนไม้ยกสูง อาณาบริเวณล้อมรอบเป็นสนามหญ้า มีโซนคาเฟ่กรุกระจกสำหรับไอศกรัมโฮมเมด มีโซนสำหรับทานอาหารแยกตัวออกมา ล้อมรอบบึงน้ำแบบประดิษฐ์ มีดอกบัวและเรือพายสำหรับให้นักท่องเที่ยวถ่ายรูป เหนือบึงน้ำฝั่งหนึ่งมีเวทียื่นสำหรับดนตรีสดยามค่ำคืน

ปรียาเอามือกุมกระเป๋าสะพายไหล่สีขาวมุกที่เบญญาภาซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเพื่อรวบรวมความกล้า…เป็นความกล้าเพื่อที่จะรู้ความจริง สายฟ้าและเบญญาภาตายไปแล้ว เธอจะปล่อยทุกอย่างผ่านไปเฉยๆ ไม่ได้ ที่สำคัญ หญิงสาวอยู่กับกานต์โดยที่เอาแต่สงสัยในตัวเขาไม่ได้

เธอเอื้อมมือสั่นระริกไปเปิดประตูกระจกของร้านส่วนที่เป็นคาเฟ่ บริกรหนุ่มหน้าตายิ้มแย้มกล่าวทักทาย เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวมีเสื้อกั๊กสีเดียวกันคลุมทับ ชายเสื้อเชิ้ตยัดไว้ในกางเกงสกินนี่สีดำ เดินนำเธอไปยังโต๊ะที่จองไว้ในชื่อปรียา

บริกรกระวีกระวาดหยิบเมนูเครื่องดื่มและขนมมาให้ ปรียาทรุดตัวนั่งฝั่งริมกระจก ข้างกระถางต้นมอนสเตอร่าใบสวย มองออกไปจะเห็นทิวทัศน์เป็นบึงบัว น้ำในสระทอประกายจากแสงแดดยามสาย เป็นแสงสีระยิบระยับราวอัญมณี ปรียาคิดจะทักแช็ตหาเบญญาภาเพื่อบอกว่าเจอร้านอาหารเด็ดๆ แต่ก็ต้องชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์

เพื่อนสนิทจากเธอไปตลอดกาล…

หญิงสาวหรี่ตาเซื่องซึม หันมากล่าวกับบริกรหนุ่ม “งั้นขอสั่งเครื่องดื่มก่อนนะคะ”

ระหว่างรอคนที่เธอนัดพบ ปรียาหยิบโทรศัพท์มือถือมาไล่อ่านข้อมูลที่เปิดค้างไว้

‘Stalk’ หมายถึง การติดตามหรือเฝ้าดูบุคคลอื่นในช่วงเวลาหนึ่งอันเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย การสะกดรอยหรือเฝ้าติดตามบุคคล มีทั้งการติดตามและสะกดรอยทางกายภาพ เป็นการสอดส่อง สะกดรอยตามไปยังสถานที่ต่างๆ และการเฝ้าติดตามสอดส่อง ค้นหา ติดตามบุคคลผ่านทางช่องทางออนไลน์ หรือที่เรียกว่า ‘Cyberstalking’ ทั้งสองลักษณะนี้ มีสิ่งที่เหมือนกันคือการติดตาม เฝ้าดู สอดส่อง หรือกระทำการอย่างใดๆ ที่มีการแสดงออก เช่น เดินตาม ขับรถตาม โทรศัพท์หา หรือส่งข้อความถึง อย่างต่อเนื่อง จนผู้ถูกติดตามรู้สึกจนนำไปสู่ความรู้สึกว่าถูกคุกคาม เป็นอันตราย หรือไม่ปลอดภัยขึ้น การกระทำดังกล่าวอาจเป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่การกระทำความผิดทางอาญาหรือเป็นการก่ออาชญากรรมในความผิดฐานอื่นๆ ได้ต่อไป ไม่ว่าจะเป็นการทำร้ายร่างกาย การกระทำในลักษณะเป็นอนาจาร การข่มขืน หรือการฆาตกรรม ฯลฯ 

เธอนึกถึงคำนี้ ตอนที่พบว่าคนที่คุยแช็ตกับตัวเองมาตลอดไม่ใช่สายฟ้าตัวจริง ใครบางคนแอบอ้างเป็นเขา พูดคุยและแอบสอดส่องเธอ ความคิดนี้ทำให้หญิงสาวตัวสั่นสะท้านด้วยความกลัวปนขยะแขยง

เบอร์รีปั่นหวานน้อยมาเสิร์ฟได้ไม่นาน ชายร่างตุ้ยนุ้ยในเครื่องแต่งกายพนักงานออฟฟิศก็เดินมาทรุดนั่งตรงหน้า ยกมือไหว้เธอ

ปรียาส่งยิ้มให้พีรพล เพื่อนร่วมงานของกานต์ ก่อนกล่าว “ขอบคุณที่ยอมมาพบพี่นะพีท”

หญิงสาวเคยไปที่ทำงานของคนรักมาบ้าง ทั้งยังคลับคล้ายคลับคลาว่ากานต์เป็นคนบอกว่าไปงานสัมมนากับพีรพล-รุ่นน้องที่ทำงาน โรงแรมที่ไปสัมมนาชื่อโรงแรมศรีอาทิตย์ ซึ่งจะว่าไปก็อยู่แถวโรงแรมเซเรเนด

ตอนนั้น กานต์ให้เบอร์พีรพลไว้เผื่อเธอติดต่อเขาไม่ได้ เพราะช่วงนั้นปรียายังคบกับสายฟ้า และระหองระแหงกับสายฟ้าอย่างหนัก เวลาไม่สบายใจก็จะโทร.มาระบายกับเบญญาภาหรือไม่ก็กานต์เป็นประจำ

“พี่ปรียาโทรมา บอกว่าอยากถามเรื่องตอนผมไปงานสัมมนากับพี่กานต์เหรอครับ” พีรพลสั่งเครื่องดื่มกับบริการ แล้วหันมาถามเธอ ห่อไหล่ ทำหน้าสยอง “พูดถึงก็อดนึกถึงข่าวพบชิ้นส่วนศพที่ภูเขาหลังป่าชุมชนไม่ได้ ไม่ไกลจากโรงแรมที่ผมกับพี่กานต์ปะ…ไปสัมมนาเลย”

หญิงสาวกลั้นน้ำตาไม่ให้รื้น เมื่อนึกขึ้นมาว่าชิ้นส่วนศพดังกล่าวเป็นของสายฟ้า

“พีท พี่อยากถามรายละเอียดตอนไปสัมมนาน่ะ” เธอกล่าว

“ว่าแต่อยากพี่ปรียารู้อะไรเหรอ ถึงได้ห้ามนักหนาไม่ให้ผมบอกพี่กานต์ว่าพี่นัดเจอ”

ปรียากัดริมฝีปาก ทำหน้าลำบากใจ “พี่สงสัยว่ากานต์จะมีคนอื่น” เธอโกหกตามที่ซักซ้อมมาในหัวอย่างดี “ตอนไปสัมมนา มีช่วงนึงที่ติดต่อกานต์ไม่ได้เลย ถึงกานต์จะทำตัวปกติ แต่ยิ่งคิดพี่ก็ยิ่งติดใจ”

ชายหนุ่มร่างตุ้ยนุ้ยทำหน้าเหมือนปรียาเพิ่งบอกว่าเห็นหมีขั้วโลกกระโดดขึ้นมาจากบึงบัว ก่อนพูดกลั้วหัวเราะ “พี่กานต์เนี่ยนะครับ บ้างานซะขนาดนั้น วันๆ ก็เห็นไปทำงานกับกลับบ้าน ไม่มีทางนอกใจหรอกครับ”

ปรียากัดริมฝีปาก พยายามตีบทแฟนสาวขี้ระแวงเพื่อล้วงความลับจากรุ่นน้องในแผนกของกานต์ “พี่ก็บอกไม่ถูก ถึงกานต์จะดูเงียบๆ และบ้างาน แต่เขาอาจจะแอบไปมีคนอื่นก็ได้ ช่วงนี้พี่เช็กเฟซบุ๊กกานต์ เห็นกานต์ชอบไปคอมเมนต์ผู้หญิงคนนึง พี่กลัวว่ากานต์จะเบื่อพี่แล้ว พี่จริงจังกับกานต์มากเลยนะพีท!”

เธอพยายามใส่ความจริงลงในเรื่องราวให้มากที่สุดเพื่อให้อีกฝ่ายเชื่อ ปรียาไปเช็กเฟซบุ๊กกานต์มาจริงๆ เพื่อมองหาอะไรก็ได้ที่จะช่วยให้เธอสามารถเอาไปใช้ล้วงความลับจากพีรพลได้ เฟซบุ๊กของกานต์ขาวสะอาด เขาแชร์แค่ปัญหาโลกร้อน ลิงก์รับบริจาคของช่วยเหลือผู้ยากไร้ อาจจะมีแชร์ร้านอาหารแบบที่ปรียาอยากทานและแท็กเธอบ้าง ในตอนที่คิดว่าคงคว้าน้ำเหลว เธอก็สังเกตว่าพักหลังๆ มีคอมเมนต์จากเฟซบุ๊ก Im Marisa ค่อนข้างบ่อย แล้วพอเข้าไปเช็กหน้าฟีดของ Im Marisa ก็เห็นว่ากานต์เข้าไปคอมเมนต์อีกฝ่ายบ่อยยิ่งกว่า มีทั้งเรื่องธีมงานวันเกิด ร้านอาหารสำหรับงานวันเกิด แถมยังกดไลก์รูปที่อีกฝ่ายอัปลงเฟซบุ๊กแทบทุกรูป

“พีท ช่วยตอบพี่มาตามตรงหน่อยเถอะนะว่ากานต์มีท่าทางแปลกๆ อะไรบ้างหรือเปล่า” ปรียาสวมบทแฟนสาวขี้หึง ยื่นมือถือไปให้รุ่นน้องดูเฟซบุ๊กของกานต์ “พี่รู้สึกว่ากานต์เริ่มไปคอมเมนต์ผู้หญิงคนนั้นในเฟซบุ๊กตั้งแต่กลับจากงานสัมมนา”

พีรพลรับเครื่องดื่มและขนมที่บริกรนำมาเสิร์ฟ แล้วชะโงกหน้ามาดูเฟซบุ๊กของกานต์ มองข้อความที่กานต์ตอบโต้กับ Im Marisa แล้วขำพรืดจนคางกระเพื่อม

“โธ่พี่ปรียา คุณ Im Marisa เขาเป็นเจ้าของช่องยูทูบชื่อ Merry Everyday ไม่มีอะไรในกอไผ่หรอกครับ ผมได้ยินมาว่าเพื่อนเก่าพี่กานต์ทำงานที่เดียวกับคุณเมอร์รี่ เลยบังเอิญรู้จักกันเฉยๆ”

“จะให้เชื่อได้ยังไงว่าแค่รู้จักกันเฉยๆ!” เธอมองภาพโพรไฟล์ของ Im Marisa ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักราวตุ๊กตา ผมดำยาวดัดลอน “เจอผู้หญิงน่ารักแบบนั้นจะไม่หวั่นไหวก็ตลกแล้ว”

“ผมยืนยันเลยว่าพี่กานต์ไม่มีทางนอกใจพี่แน่ ในค่ายตอนสัมมนายังเอารูปถ่ายพี่มาอวดเลยว่าพี่เป็นผู้หญิงที่พี่กานต์กำลังจีบ” พีรพลยังคงเชียร์กานต์สุดฤทธิ์ “ผมยังจำได้เลย พี่ถ่ายรูปกับเพื่อนผู้หญิงผมสั้นๆ ยิ้มหวานให้กล้องเชียว เข้าใจเลยว่าทำไมพี่กานต์ถึงได้อวดนักอวดหนา”

หญิงสาวขมวดคิ้ว ภาพถ่ายคู่ของเธอกับเบญญาภาอย่างนั้นเหรอ…

“รูปถ่ายที่ว่านั่น ฉากหลังเป็นทะเลหรือเปล่า”

พีรพลพยักหน้า “ใช่ครับ น้ำใสมาก ผมเห็นแล้วยังอยากพาน้องฝึกงานที่คุยๆ กันอยู่ไปด้วยกันอยู่เลย”

ปรียาใจหายวาบ เธอเคยถ่ายภาพที่ทะเลกับเบญญาภาจริงๆ ตอนนั้นหญิงสาวคบกับสายฟ้าใหม่ๆ แฟนหนุ่มชวนเธอไปทริปทะเลภาคตะวันออกด้วยกัน หญิงสาวพ่วงเบญญาภาไปด้วยเพราะยังเขินอายที่จะต้องอยู่สองต่อสองกับคนรัก ภาพริมทะเลนั้นสายฟ้าเป็นคนถ่ายให้ และเบญญาภาก็ชอบมากๆ จนอัดรูปใส่กรอบเก็บไว้ในห้องพัก แถมยังเคยบ่นให้เธอฟังด้วยว่ารูปที่ว่าหายไปไหนก็ไม่รู้

“ละ…แล้วกานต์เขามีพฤติกรรมแปลกๆ ไหมคะ หรือว่ามีแบบไม่ร่วมสัมมนาอะไรอย่างนี้” เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น

พีรพลทำหน้าครุ่นคิด “ก็ไม่มีนะครับ พี่กานต์เขาก็ร่วมงานสัมมนาตลอด จริงๆ แล้วพี่กานต์เป็นคนสนใจงานสัมมนางานนี้ ผมเห็นเอกสารสมัครร่วมงานบนโต๊ะพี่กานต์เข้าเลยขอตามมาด้วย”

ปรียาไตร่ตรอง แปลว่าบางทีกานต์อาจตั้งใจมางานสัมมนาคนเดียว แต่พีรพลที่เป็นเพื่อนร่วมงานดันสนใจมาด้วยกัน ชายหนุ่มอาจไม่พอใจลึกๆ กับเรื่องนี้ก็ได้ แต่จะว่าไป ถ้ามองอีกแง่ กานต์อาจแกล้งวางเอกสารเกี่ยวกับงานสัมมนาให้พีรพลเห็นง่ายๆ เพื่อดึงอีกฝ่ายมาเป็นพยานยืนยันที่อยู่…

“ตอนที่พีทจะขอมาด้วย กานต์เขามีหงุดหงิดอะไรไหม”

“เอ…ก็ไม่นะครับ” พีรพลเอามือลูบคางขณะใช้ความคิด ทำสีหน้าราวกับรู้เท่าทันปรียา “พี่ปรียากำลังคิดว่าถ้าพี่กานต์มีผู้หญิงอีกคนจริงๆ จะต้องโกรธที่ผมไปเป็นก้างขวางคอใช่ไหม แต่ตอนอยู่งานสัมมนา พี่กานต์ไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลยจริงๆ นะครับ ผมเห็นมีสาวๆ ที่มาสัมมนาขอเบอร์ หรือไม่ก็ขอแอดไลน์พี่กานต์อยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ปฏิเสธถ่ายเดียว แม้แต่ที่ทำงานก็เถอะ พี่กานต์ทั้งหล่อ ทั้งทำงานเก่ง สาวๆ ที่บริษัทสนใจพี่เขาเพียบ แต่ผมไม่เคยเห็นพี่เขาจะสนใจใครเลย”

ปรียาถอนหายใจ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ เธอยอมแพ้แล้ว ดูท่าคงหาจุดผิดปกติตอนกานต์ไปสัมมนาไม่เจอจริงๆ การที่โรงแรมที่สัมมนาอยู่ใกล้ภูเขาที่พบศพในคดีฆาตกรรมอย่างมากเป็นเรื่องบังเอิญ

แต่ถ้าอย่างนั้น ทำไมเบญญาภาต้องบอกใบ้เธอด้วยการพูดเรื่องจิบไวน์ที่ปารีส จิบไวน์ นั่งมองหอไอเฟลจากโรงแรมหรูๆ สักที่ แล้วนั่งเรือล่องแม่น้ำไนล์ด้วยนะ

“แต่จะว่าไปมีตอนที่พี่กานต์ไม่สบายอยู่แฮะ” พีรพลพึมพำ พอเห็นปรียาหันขวับ เขาก็รีบแก้ต่าง “แต่พี่กานต์หลับยาวในห้องเลยครับ ไม่น่ามีโอกาสได้ไปเจอสาวไหนหรอก พี่ปรียาสบายใจได้เลยครับ”

หญิงสาวซักไซ้รายละเอียด พลางคำนวณแผนที่และระยะเวลาในหัว ความเป็นไปได้หนึ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนตัวเธอสั่นสะท้าน

กานต์สามารถอาศัยจังหวะป่วย แอบไปฆ่าสายฟ้า จากนั้นก็หั่นศพและทิ้งศพได้อย่างแนบเนียน แน่ละ ข้อสันนิษฐานของหญิงสาวนั้นมีช่องโหว่มากมาย กานต์ฆ่าสายฟ้าได้อย่างไร แอบไปหั่นศพที่ไหน ถ้าจะบอกว่าแอบหั่นศพในโรงแรมที่สัมมนาก็ไม่น่าใช่

แต่สัญญาณเตือนภัยของหญิงสาวก็หมุนติ้ว และเธอไม่อาจเชื่อใจกานต์ได้อีกต่อไป

ข้อมูลเกี่ยวกับ Stalking และ Cyberstalking ที่ปรียาค้นหาไว้ย้อนกลับมาในหัว…

โดยสถิติแล้วการติดตามและสะกดรอยบุคคลนั้น มีแนวโน้มอย่างมากที่จะนำไปสู่ความผิดอย่างอื่นตามมา ด้วยเหตุนี้ในบางประเทศจึงบัญญัติกฎหมาย โดยให้การ Stalking นี้เป็นความผิดและต้องรับโทษทางอาญาเป็นความผิดเฉพาะขึ้นมา เช่น ในมลรัฐอิลลินอยส์ มีการบัญญัติความผิดเกี่ยวกับการติดตามและการข่มขู่ไว้โดยเฉพาะ

โทรศัพท์มือถือของหญิงสาวสั่น ปรียาขนลุกซู่เมื่อเห็นข้อความแช็ตในไลน์ที่กานต์ทักมา

‘ผมแวะมาหาปรียาที่ทำงาน กะจะชวนไปทานมื้อเที่ยง แต่เพื่อนที่แผนกบอกว่าคุณลางาน พอไปดูที่บ้านผมหรือที่คอนโดคุณก็ไม่เจอ ปรียาหายไปไหนครับคนดี’

เธอเอื้อมมือสั่นสะท้านไปหยิบมือถือ ไม่รู้ว่าควรตอบอะไรดี หญิงสาวเคยคิดว่าคนรักช่างเอาใจใส่ แต่มองอีกแง่ ดูเหมือนเขาคอยตามติดเธอตลอดเวลา และรู้จักทุกสถานที่ที่เธอไป

ข้อความในไลน์เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

‘ร้านกาแฟ ICARUS ที่ปรียาชอบไปนั่งก็ไม่มี คุณหายไปไหน ผมเริ่มกังวลแล้วนะ ตอบหน่อยปรียา’

เสียงเรียกเข้าพร้อมชื่อของกานต์กรีดร้องเสียงดังจนหญิงสาวผวา เธอกล่าวลาพีรพล วางเงินค่ากาแฟและขนมไว้บนโต๊ะ ก่อนจะรีบหยิบกระเป๋าถือ วิ่งจากไป ปรียาไม่รู้เลยว่าควรไปไหน ดูเหมือนกานต์จะรู้จักเธอไปทุกซอกทุกมุม เป็นครั้งแรกที่ปรียารู้สึกว่าตัวเองใช้ชีวิตร่วมกับปีศาจร้าย

เธอรีบร้อนจนเผลอชนหญิงสาวร่างเล็ก หน้าตาน่ารักราวตุ๊กตาที่เดินสวนมาตรงประตูกระจก อีกฝ่ายเซจนล้มลงไปกองกับพื้น ปรียาอยากขอโทษแต่ไม่มีเวลาแล้ว เธอรีบบึ่งรถเก๋งสีขาวคันกะทัดรัดออกไป ในใจตะโกนก้องว่าต้องหนีไปให้พ้น ที่ไหนก็ได้ เธอกลัวสายตาของกานต์จนสุดขั้วหัวใจ

พอรู้ตัวอีกที ปรียาก็เดินเข้าไปในร้านหนังสือที่เธอเจอกับสายฟ้าเป็นครั้งแรก เก้าอี้กลมสำหรับนั่งอ่านมีคนจับจองแน่น เธอจึงเลี่ยงไปยังชั้นหนังสือหมวดนิยายสยองขวัญ กวาดสายตามองผลงานของสายฟ้าบนชั้นวาง

เธอมองเคาน์เตอร์คิดเงิน เด็กสาวผมม้าคนเดิมกล่าวขอบคุณลูกค้าที่เพิ่งซื้อหนังสือเสียงใส ก่อนจะหันไปจัดหนังสือเรียงบนชั้นสำหรับบอกอันดับหนังสือขายดี เธอยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นปกหนังสือของสายฟ้าบนนั้น หยิบมือถือมาจะถ่ายรูปส่งให้อีกฝ่ายดู แต่นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่อยู่แล้ว

เธอแค่นยิ้ม สายฟ้าเคยพูดถึงศิลปินบางคนที่มามีชื่อเสียงเป็นพลุแตกหลังเจ้าตัวจากโลกนี้ไป ใครจะไปคิดว่าตัวเขาเองก็จะกลายเป็นหนึ่งในศิลปินเหล่านั้น

ปรียาลดมือลงด้วยความรู้สึกหม่นซึม ก่อนจะเงยหน้าอีกครั้ง ไล่สายตาไปยังกานต์ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงมาหาเธอด้วยแววตาน่ากลัว

“มาอยู่ที่นี่เอง” แฟนหนุ่มหยุดยืนตรงหน้าปรียาที่ตัวแข็งทื่อ

แววตาของกานต์ดูคลุ้มคลั่งราวคนเสียสติ ปรียาใช้แรงทั้งหมดที่มี วิ่งสวนเขาออกไป

“ปรียา เดี๋ยวสิ คุณจะไปไหน”

หญิงสาวกรีดร้อง เรียกให้คนช่วย เธอได้ยินกานต์บอกฝูงชนว่าเธอมีอาการทางจิต ซึ่งสภาพของหญิงสาวคงชวนให้เชื่อเช่นนั้น…ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าหวาดกลัว…

กานต์รวบตัวเธอไว้หน้าทางแยกเข้าห้องน้ำหญิง แต่ปรียาสลัดหลุด แล้วรีบวิ่งต่อ แต่รองเท้าส้นสูงเจ้ากรรมกลับหัก เธอล้มลง กานต์รีบมาประคองเธอไว้

“ปล่อยนะ ไอ้โรคจิต ไอ้ฆาตกร แกฆ่าเขาใช่ไหม แกฆ่าพี่สายฟ้ากับเบญใช่ไหม ฉันจะแจ้งตำรวจ ไอ้เลว ไอ้ชั่ว” หญิงสาวพยายามดิ้น แต่เธอไม่มีแรงเลย

“ปรียา ตั้งสติก่อนนะ ฆาตกรที่ฆ่าสายฟ้าโดนจับแล้ว คุณคงเสียใจที่เขาตาย จนขาดสติ กลับบ้านเรานะครับ ปรียาคนดี”

“ไอ้ตอแหล ไอ้ตัวประหลาด!”

ใบหน้าของกานต์บิดเบี้ยว เขาฟาดมือมาบนใบหน้าเธออย่างแรง ปรียาทั้งช็อกทั้งตกใจ แล้วโลกทั้งใบก็ดับวูบ

ปรียาคนดีของเขาช่างงดงามเหลือเกิน

กานต์คิดไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งขณะนั่งบนพื้นห้อง เอามือวางบนขอบเตียง คางเกย แหงนหน้ามองหญิงสาวแสนบริสุทธิ์ราวเทพธิดา คนรักของเขาหลับตาพริ้ม ขมวดคิ้วมุ่น ชายหนุ่มเอานิ้วไปจิ้มหว่างคิ้วให้คลายออก ค่อยๆ ไล้ปลายนิ้วบนใบหน้า ซับรอยน้ำตา แล้วเอานิ้วที่เปื้อนน้ำตาของเธอเข้าปาก ลิ้มรสเค็มปร่าอันหอมหวาน ชายหนุ่มมองปื้นแดงบนแก้มนวล รู้สึกเจ็บปวดเมื่อเห็นมัน

เขาสู้อุตส่าห์ตามหาเธอจนมาเจอที่ร้านหนังสือ กานต์ไม่อยากให้เป็นที่นี่ที่สุด แต่ปรียากลับเลือกจะหลบหน้าเขามายังที่ที่พบกับสายฟ้าเป็นครั้งแรก

ปรียาตามกานต์มาบนรถ ตัวสั่นเทา ชายหนุ่มพยายามใจเย็น ทำตัวปกติ รอให้เธอเป็นฝ่ายเล่าว่าทำไมจึงหลบหน้าเขา ตอนที่แวะปั๊มน้ำมันเพื่อให้หญิงสาวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มก็ได้รับข้อความจากพีรพลที่ไลน์มาถามว่าปรับความเข้าใจกับปรียาหรือยัง เขาจึงได้รู้ว่าแฟนสาวแอบไปสอบถามเรื่องงานสัมมนาลับหลังเขา

เขาไล่ตามหญิงสาวที่เดินไปทางห้องน้ำหญิง ปรียาเห็นกานต์ตามมาก็เร่งฝีเท้า แต่เขาจับตัวเธอไว้ทัน จากนั้นทุกอย่างก็ปนเปกันไปหมด ปรียากรีดร้อง เรียกเขาว่าฆาตกร ไอ้ตัวประหลาด

คำก่นด่าของเธอ ดึงกานต์กลับไปเป็นเด็กผู้ชายอ่อนแอในบ้านเด็กกำพร้ารั้วรัก ที่มักโดนชัชชัย หัวโจกของกลุ่มเด็กกำพร้าคอยรุมแกล้ง

ภาพทั้งหมดพร่าเบลอ พอรู้ตัวอีกทีสาวคนรักก็ลงไปนอนกองกับพื้น ใบหน้าแดงเป็นปื้น กานต์ใจหายวาบ เขารีบอุ้มหญิงสาวขึ้นรถ

เขาแค่อยากปรับความเข้าใจกับเธอ แต่เรื่องมันบานปลายไปหมด

เสียงครางด้วยความเจ็บของปรียาดึงกานต์จากภวังค์ ชายหนุ่มรีบเอาผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นบิดหมาดๆ มาประคบข้างแก้ม สมัยอยู่บ้านเด็กกำพร้ารวมใจ กานต์โดนกลุ่มเด็กโตรังแกบ่อยจนจำได้ขึ้นได้…การเลือกจะประคบร้อนหรือประคบเย็น มีหลักพิจารณาง่ายๆ คือถ้าเกิดอาการบาดเจ็บเฉียบพลันร่วมกับอาการบวม ให้เลือกประคบเย็น เพื่อให้เลือดหดตัว เลือดจะออกน้อยและช่วยลดบวม แต่ถ้าปวดๆ หายๆ มีอาการเรื้อรัง ให้ใช้ความร้อนประคบ จะช่วยให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยให้เลือดไหลเวียนดีขึ้น ลดอาการปวดตึงกล้ามเนื้อ

ปรียาร้องครางเพราะปวดแผล ชายหนุ่มสะดุ้ง เอามือลูบแก้มนวลที่ยามนี้ห้อเลือด เขามองเธออย่างเสียใจ พึมพำกับเธอด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณเลยนะคนดี อย่าทรยศผมนะ ห้ามทิ้งผมไป เข้าใจไหมปรียาคนดี”

หญิงสาวขยับตัวระสับกระส่ายบนเตียง ยังคงหลับสนิท คงเพราะเขาเอายาแก้ปวดที่มีฤทธิ์ทำให้ง่วงนอนให้เธอทาน

กานต์นั่งเท้าคางมองใบหน้าพริ้มหลับไร้พิษภัยของคนรัก แล้วไพล่นึกไปถึงตอนที่เจ้าหล่อนมองเขาด้วยแววตาเกลียดชัง เอ่ยถามเขาว่าเขาเกี่ยวข้องกับการตายของสายฟ้าและเบญญาภาหรือเปล่า

ชายหนุ่มขบกรามกรอด เรื่องของเขากับปรียากำลังเป็นไปด้วยดีแท้ๆ กระทั่งเจ้าหล่อนมารู้ว่าสายฟ้าเสียชีวิต

เขามองคนรักที่ยังไม่ได้สติ จุมพิตที่หน้าผากแผ่วเบา ปรียาจะต้องเข้าใจว่าเขาทำทุกอย่างเพราะรักเธอ หญิงสาวจะยิ้มให้เขา เรียกชื่อเขา และกอดเขาอย่างที่เคยเป็น

แต่เขาต้องปรับความเข้าใจกับเธอก่อน

ปรียาต้องการความเงียบสงบ ช่วงนี้เธอเครียดมากเกินไป ทั้งเสียใจที่แฟนเก่าและเพื่อนสนิทต้องมาตาย ความเครียดจากการโดนสอบปากคำ ปรียาจึงเอาแต่คิดฟุ้งซ่าน หญิงสาวต้องพักผ่อน

กานต์ไม่ได้วางแผนฆ่าสายฟ้าและเบญญาภา เพื่อให้ปรียามาหวาดกลัวเขาแบบนี้

แผนของเขาสมบูรณ์แบบ แม้ยูทูบเบอร์จอมยุ่งอย่างมาริษาจะเจอศพสายฟ้าเร็วจนทำให้ผิดแผน แต่เขาก็โบ้ยความผิดทั้งหมดให้เบญญาภาแล้ว ทั้งหมดไร้ช่องโหว่ แม้จะสงสัยเขาเพียงไร แต่ปรียาก็ต้องจำนนต่อหลักฐานที่กานต์สร้างขึ้น เธอจะขอโทษที่ตัวเองคิดมากจนเกือบทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขา

ปรียาแปลว่าที่รัก เธอคือความรักของกานต์ เขาไม่มีทางยอมให้เธอจากไป

สถานที่ดีๆ ที่หนึ่งแวบมาในหัว ระหว่างที่กานต์กำลังขับรถ แม้จะไม่ได้มานาน แต่ทุกรายละเอียดยังแจ่มชัด บ้านสองชั้นเขตชานเมือง ยามนี้ทรุดโทรมจากไฟไหม้ครั้งใหญ่ ครั้งหนึ่ง มันเคยเป็นสีเทาควันบุหรี่สไตล์โมเดิร์น มีกระจกใสบนชั้นสอง พ่อและแม่ที่แท้จริงของกานต์เคยอาศัยอยู่ที่นี่ ทั้งยังเสียชีวิตในกองเพลิงที่นี่

ไม่ใช่ฝีมือเขานะ แต่เขาก็ไม่ได้เข้าไปช่วยพวกท่านเช่นกัน

กานต์ใจสลายที่ต้องให้ปรียานอนในห้องฝุ่นเขรอะชั้นสองของตัวบ้าน จริงๆ แล้วเขาไม่ได้คิดจะพาปรียามาที่นี่เร็วขนาดนี้

แม้จะไม่ได้ใช้งานเลย แต่บ้านลับของกานต์ก็มีเครื่องปั่นไฟ ระบบน้ำบาดาล รวมทั้งสำรองอาหารพร้อม ห้องที่ปรียาใช้เป็นห้องนอนที่พ่อแม่ของเขาเคยนอน ถ้ามองจากหน้าต่าง ในอดีตจะเห็นทิวทัศน์ของสวนหย่อมชวนสบายตา แม้ตอนนี้จะเป็นแค่สุสานต้นไม้ก็ตาม ห้องนี้สะอาดที่สุดในบ้านแล้ว รอให้เธอฟื้น กานต์จะเนรมิตที่นี่ให้เป็นบ้านแสนสุข

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ขัดจังหวะสงบสุขของกานต์ ชายหนุ่มปรายตามองเบอร์ที่โทร.เข้าอย่างหงุดหงิด แต่ก็แปลกใจเมื่อเห็นชื่อที่ปลายสาย

“เมอร์รี่ มีอะไรหรือเปล่าครับ” กานต์รับสาย จำได้ว่าล่าสุดที่คุยกัน มาริษาโอนเงินช่วยจัดงานวันเกิดของน้ามรกตที่กานต์โอนไปให้คืน และบอกว่ามันคืองานเลี้ยงในครอบครัว เธอและพ่อจัดการเองได้โดยที่ไม่ต้องรบกวนเขา ฟังยังไงก็แปลว่าคนนอกอย่างกานต์อย่าเสือกมายุ่งกับงานในครอบครัวชัดๆ ความรู้สึกขุ่นเคืองย้อนกลับมา ทั้งที่กานต์มองว่าน้าจรัส น้ามรกต และมาริษาน่าจะเป็นครอบครัวและพี่น้องของเขาได้แท้ๆ

“มะ…เมอร์รี่มีเรื่องอยากคุยกับพี่กานต์ พี่กานต์เป็นเหมือนพี่ชายของเมอร์รี่ เรื่องนี้เลยต้องปรึกษาพี่กานต์จริงๆ ค่ะ” เสียงมาริษาสั่นเครือจนกานต์ใจอ่อนยวบ “พี่กานต์พอจะมาเจอเมอร์รี่ที่ร้าน ICARUS หน่อยได้ไหมคะ” หญิงสาวบอกชื่อร้านอาหารที่เธอรู้จักเขาเป็นครั้งแรก

กานต์มองปรียาที่ยังไม่ได้สติ ชั่งใจ

“นะคะพี่กานต์ เมอร์รี่ไม่รู้จะคุยเรื่องนี้กับใครเลยจริงๆ”

กานต์ถอนหายใจ “ตกลง เดี๋ยวพี่ไปหา”

ชายหนุ่มวางสาย จุมพิตที่หน้าผากปรียาอีกครั้ง ก่อนเดินออกจากห้องนอน คล้องแม่กุญแจเพื่อล็อกห้อง เพื่อเป็นการปกป้องเจ้าหญิงนิทราแสนงดงามเอาไว้