![นิราศรักสองนครา บทที่ 32 : ความในใจของบุรุษทั้งสอง](https://anowl.co/wp-content/uploads/2024/05/nirad.jpg)
นิราศรักสองนครา บทที่ 32 : ความในใจของบุรุษทั้งสอง
โดย : ปรียนันทนา
นิราศรักสองนครา โดย ปรียนันทนา เรื่องราวของโชติ หญิงสาวชาวสยาม กับทางเลือกสองทาง ความรักของชายหญิงกับความรักหวงแหนแผ่นดินเกิด เธอจะเลือกทางใด และหากไม่สามารถเลือกได้ จะมีหนทางใดที่ใจสองดวงจะมาบรรจบพบกัน ณ จุดที่ลงตัวได้หรือไม่ นวนิยายออนไลน์ที่อ่านเอาอยากให้คุณได้อ่านพร้อมกันที่นี่ anowl.co
เสียงพูดคุยของสุภาพสตรีหลายคนดังมาจากมุมหนึ่งในร้านที่ชายหนุ่มเพิ่งผลักประตูกระจกกรอบไม้เข้าไป เขามองไปด้านซ้ายมือที่ด้านในเป็นทิศทางที่เสียงลอยมาก็พบบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งในวัยมากกว่าเขาเพียงเล็กน้อยนั่งอยู่ท่ามกลางสุภาพสตรีที่รายล้อมอยู่สองสามคน เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินมาทักทายเขาด้วยสีหน้าไม่แน่ใจนักและเอ่ยถามมิเชลอย่างสุภาพ
“ขอประทานโทษขอรับ ท่านได้นัดไว้หรือไม่”
“ฉันมารับน้ำหอมที่สั่งเอาไว้น่ะ” มิเชลตอบอย่างยิ้มแย้มแล้วมองไปรอบร้านที่มีชั้นไม้วางขวดแก้วลักษณะโค้งซึ่งตรงส่วนโค้งนั้นมีปุ่มเหมือนรังผึ้งอันเป็นเอกลักษณ์ของร้านนี้ พนักงานขายที่ยืนอยู่หน้าชั้นต่างมองเขาและส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
“เมอสิเออร์เลอกอฟฟ์ใช่หรือไม่ขอรับ เชิญทางนี้ก่อนขอรับ” เด็กหนุ่มถามอย่างตื่นเต้นพลางเดินนำอีกฝ่ายไปนั่งรอที่โต๊ะรับรองอีกฝั่งของร้าน
“ใช่ ฉันเอง” มิเชลตอบรับพลางเดินตามอีกฝ่ายไป
“เชิญนั่งก่อนขอรับ อีกประเดี๋ยวนักสุคนธกรของเราจะนำน้ำหอมที่ท่านสั่งปรุงเป็นพิเศษมาส่งมอบนะขอรับ”
“ถ้าเช่นนั้นฉันขอเดินดูรอบ ๆ ร้านไปพลาง ๆ ก่อน”
“ไม่รับชากับขนมที่ทางเราเตรียมไว้หรือขอรับ”
“อ้อ มีด้วยหรือ อย่างนั้นเดี๋ยวกลับมาชิมนะ ขอเดินไปดูทางด้านโน้นก่อน” เขามองไปทางด้านหน้าร้านเพราะอยากเดินดูน้ำหอมที่บรรจุในขวดบนชั้น
“ได้สิขอรับ”
มิเชลพูดจบก็เดินกลับไปหน้าร้านและยืนมองขวดแก้วบนชั้นไม้อย่างเพลิดเพลินพลางเอ่ยถาม
“ตอนนี้กลิ่นใดเป็นที่นิยมบ้าง” เขาถามพนักงานหญิงสาวที่ส่งยิ้มให้อย่างยินดีเมื่อลูกค้าพิเศษสนใจสินค้า
“หากเป็นโคโลญจน์ก็กลิ่นนี้ค่ะ นับแต่ที่เมอสิเออร์แกร์แล็งผลิตให้กับสมเด็จพระจักรพรรดินีเมื่อหลายปีก่อนร้านของเราก็ได้รับความนิยมมาก” หญิงสาวที่ยืนหลังโต๊ะยาวอันขนานไปกับชั้นด้านหลังหยิบขวดตัวอย่างให้มิเชลผู้ที่เพิ่งนั่งลงบนเก้าอี้ไม้บุหนัง เธอหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกมาแล้วบรรจงเปิดฝาและฉีดลงไปก่อนส่งแผ่นกระดาษนั้นให้ชายหนุ่ม มิเชลลองดมโคโลญจน์กลิ่นพิเศษที่เมอสิเออร์แกร์แล็งปรุงให้พระองค์ท่านตามพระราชประสงค์เนื่องจากมีรับสั่งว่าทรงมีอาการปวดพระเศียรบ่อย ๆ เมอสิเออร์แกร์แล็งจึงปรุงน้ำสูตรพิเศษนี้เพื่อพระองค์ท่านและขวดที่สั่งทำเป็นพิเศษจากโรงงานปอเชต์ ดู กูร์วาล นับแต่นั้นมาเจ้าของร้านก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นนักสุคนธกรประจำราชสำนักกระทั่งเขาเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้รับช่วงกิจการดูแลร้านจึงเป็นบุตรชายทั้งสองโดยผู้ที่รับหน้าที่ดูแลเรื่องการผลิตน้ำหอมคือเอเม่ แกร์แล็ง ผู้ที่กำลังเดินมาทางมิเชลหลังจากส่งลูกค้ากลุ่มเมื่อครู่ออกจากร้านไป
“บงชูร์ มิเชล” อีกฝ่ายเรียกมิเชลอย่างคุ้นเคย “ดีใจนะที่เห็นคุณดูมีความสุข ผมคงไม่ต้องเดาว่าน้ำหอมที่สั่งผลิตเป็นพิเศษจะเป็นของใครเพราะเดาจากส่วนผสมของกลิ่นแล้วคงเป็นหญิงสาวที่งดงามผู้หนึ่ง ใช่หรือไม่”
มิเชลลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่เขากำลังนั่งทดลองกลิ่นหอมต่าง ๆ เพื่อทักทายเจ้าของร้านและนักสุคนธกรประจำร้านอย่างสนิทสนมเนื่องด้วยเขาเป็นคนที่นิยมกลิ่นเครื่องหอมเป็นทุนเดิม เมื่อหลายปีก่อนได้ตามมารดามาที่ร้านแห่งนี้จึงทำให้ได้รู้จักคุ้นเคยกระทั่งถูกอัธยาศัยกับอีกฝ่ายอย่างดี
“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งเอเม่ คุณคงจะงานยุ่งมิใช่น้อย แต่ผมคิดว่าคงเต็มไปด้วยความสุข ใช่หรือไม่”
“กิจการของเราได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ละวันมีบรรดาสุภาพสตรีแวะเวียนมาไม่ขาดรวมถึงสุภาพบุรุษเช่นคุณด้วยนะมิเชล”
บุรุษท่าทางภูมิฐานเดินนำมิเชลไปยังห้องรับรองและเชิญให้เขานั่งก่อนจะรินชาที่เด็กในร้านนำมาวางให้อย่างเป็นกันเอง
“เมืองสยามคงน่าอยู่กระมัง” อีกฝ่ายรับขวดแก้วทรงโค้งบรรจุน้ำใสจากถาดที่เด็กในร้านคนเดิมนำมาให้ก่อนจะเลื่อนไปตรงหน้าชายหนุ่ม “และนี่คงเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าคุณคงผูกพันกับใครคนหนึ่งที่นั่นอย่างยิ่ง”
“รู้ได้อย่างไร บางทีนี่อาจเป็นน้ำหอมที่ผมอยากจะสั่งพิเศษสำหรับใช้เองก็เป็นได้นะ” มิเชลหยิบขวดแก้วขึ้นมาแล้วค่อย ๆ พิจารณาอย่างถี่ถ้วน
“ผมยังมิได้เอ่ยสักนิดว่าคุณจะนำไปให้ใครใช้ แค่บอกว่าอาจเป็นของที่แสดงถึงความสัมพันธ์ของคุณกับใครบางคนก็แค่นั้นเองนะมิเชล”
“บางทีผมก็คิดว่าตัวเองช่างสังเกตแล้ว” มิเชลชะงักและเอ่ยออกมาอย่างเก้อเขิน “แต่คงจะสู้ผู้ที่ต้องทำงานท่ามกลางความละเอียดรอบคอบทุกขั้นตอนอย่างคุณไม่ได้เป็นแน่”
“ผมขอเดาว่าเธอคนนั้นจะต้องเป็นหญิงสาวผู้มีจิตใจงดงาม สดใสร่าเริงและยังเต็มไปด้วยความอบอุ่น”
ชายหนุ่มไม่ตอบหากแต่กำลังก้มลงมองขวดแก้วใสในมือที่มีน้ำใส ๆ บรรจุอยู่ในนั้น พลันสายตาก็เป็นประกายยามเมื่อนึกถึงผู้ที่จะได้รับของกำนัลชิ้นพิเศษนี้ที่เขาตั้งใจมอบให้ด้วยความตั้งใจ
ความเงียบงันครอบงำไปทั่วทั้งเรือนไม้ริมน้ำยามที่หนุ่มใหญ่ผู้มีใบหน้าคมคายทว่าแววตากลับหม่นหมองก้าวพ้นบันไดเข้ามาในเรือน เสียงเรียกใสเป็นกังวานคงเป็นเพียงสิ่งเดียวในยามนี้ที่เปรียบได้ดังน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนหัวใจอันแห้งผากของหลวงภูบดินทร์พิทักษ์
“คุณพ่อเจ้าขา”
เด็กหญิงผมจุกส่งเสียงขึ้นเมื่อเห็นหน้าบิดา แต่เสียงนั้นก็คล้ายจะมิกล้าให้ดังด้วยคงเกรงจะรบกวนมารดาผู้กำลังนอนพักผ่อนอยู่
ชายหนุ่มสบตากับเด็กหญิงที่กำลังเล่นกับพี่เลี้ยงอยู่ใกล้ ๆ ตั่งนอนของมารดาก่อนจะเดินไปนั่งลงบนตั่งแล้วเอ่ยเรียกภรรยาเสียงเบาราวกับเกรงว่าเสียงของเขาจะกระทบกระเทือนความเจ็บป่วยของคนตรงหน้า “แม่จัน”
“คุณพี่” เปลือกตาที่ปิดอยู่ของมารดาเด็กหญิงตัวน้อยขยับนิดหน่อยก่อนเปิดขึ้นช้า ๆ อย่างงุนงง “มาได้เยี่ยงไรค่ะ”
“พี่เป็นห่วง เห็นคุณพ่อให้คนถือหนังสือไปแจ้งว่าแม่จันไม่ค่อยมีแรง”
ผู้พูดขยับเข้านั่งประคองภรรยาอย่างทะนุถนอมพลันเก็บซ่อนท่าทีกังวลไว้แต่แสดงออกมาเพียงความรักอย่างเช่นที่เคยเป็นมา
“แต่มาดูแล้วคงมิกระไรมากดอกนะ อาจจะเหนื่อยดูแลแม่เพ็ญเท่านั้น ใช่หรือไม่ ลูกซนจนแม่ตามไม่ทันใช่ไหม” คุณหลวงส่งเสียงถามบุตรสาวตัวน้อยที่นั่งเล่นอยู่ไม่ไกล
“ลูกมิซนนะเจ้าคะ ป้อนข้าวคุณแม่ด้วย” เด็กหญิงเจรจาเจื้อยแจ้วคล่องแคล่วในขณะที่กำลังลุกเดินพาขาป้อม ๆ ของตนมาใกล้ ๆ แล้วหยุดลงทรุดนั่งที่พื้นก่อนจะเกาะแข้งเกาะขาบิดาอย่างประจบฉอเลาะ
“จ้ะ” มารดาตอบรับและมองบุตรสาวอย่างเอ็นดูก่อนหันหน้าไปหาสามี “แม่หนูมิกวนฉันดอกค่ะคุณพี่ แกรู้อยู่ แต่ติดจะพูดเก่งขึ้นทุกวันจนเวียนหัว” ภรรยาสีหน้าดีขึ้นราวมีกำลังวังชาขึ้นมาเมื่อลูกและสามีอยู่กันพร้อมหน้า
“เช่นนั้นวันนี้ต้องป้อนข้าวแม่ให้พ่อดูเสียหน่อย ได้หรือไม่แม่เพ็ญ” หลวงภูบดินทร์พิทักษ์เอ่ยเสียงอ่อนโยนถามบุตรสาว
“ได้สิเจ้าคะ ป้อนคุณพ่อด้วยก็ได้ค่ะ” เด็กหญิงตอบอย่างฉลาดเกินวัย แม้ยังออกเสียงไม่ชัดถ้อยชัดคำแต่ชัดเจนยิ่งนักในใจของผู้เป็นบิดามารดาที่กำลังมองอย่างชื่นใจ
แม้จะดีใจที่ได้อยู่พร้อมหน้าแต่หลวงภูบดินทร์พิทักษ์ก็อดกังวลอยู่ลึก ๆ ไม่ได้ เนื่องจากอาการของภรรยาที่ดูเหมือนจะดีขึ้นกลับเปลี่ยนเป็นคนไร้เรี่ยวแรง เขาสังเกตว่าเพียงแค่การพูดออกมาเธอก็ยังดูมีท่าทีเหนื่อยมากกว่าปกติ เขาไม่แปลกใจที่คนเคยขยันเช่นแม่จันเลือกจะนอนหลับตานิ่ง ๆ เพราะคงเป็นวิธีเดียวที่เธอไม่ต้องขยับตัวทำสิ่งใดให้รู้สึกเหนื่อย
ในยามนี้หนุ่มใหญ่ที่เคยคิดว่าตนเองเพียบพร้อมไปทั้งหน้าที่การงานและครอบครัวกลับกลายเป็นน่าเศร้ายิ่งนัก ด้วยทั้งเจ้านายผู้ที่เขาจงรักภักดีก็มาเสด็จสวรรคต หนำซ้ำภรรยาที่รักก็ล้มป่วยด้วยโรคที่ไม่มีสาเหตุ ได้แต่รักษาแบบประคองอาการไปเรื่อย ๆ จนเขาอดหวั่นใจอยู่ลึก ๆ ไม่ได้
สิ่งเดียวที่เขาห่วงที่สุดในยามนี้ก็คือ “แม่เพ็ญ” บุตรสาวที่กำลังเจริญวัยอย่างน่ารักน่าชื่นชม เมื่อความสุขที่ควรเกิดขึ้นกับครอบครัวของเขากลับไม่ราบรื่นเช่นครอบครัวคนทั่วไป ชีวิตของเขาจะมีหนทางให้เดินไปทางใดที่ต้องฝ่าฟันมากมายอีกหรือไม่ ยิ่งคิดหลวงภูบดินทร์พิทักษ์ก็ได้แต่ภาวนาให้ความปกติสุขกลับมาในครอบครัวและชีวิตของเขาโดยเร็วที่สุด
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 32 : ความในใจของบุรุษทั้งสอง
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 31 : หลานสาวภริยาท่านทูต
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 30 : หญิงสาวสองคนในเมืองใหญ่
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 29 : ต่างบ้านต่างเมือง
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 28 : ก่อนถึงจุดหมาย
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 27 : ห่างกันไปไกล
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 26 : เพียงชั่วเวลาพลิกฝ่ามือ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 25 : ในความคิดคำนึง
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 24 : จังหวะของหัวใจ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 23 : การเดินทางสู่โลกกว้าง
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 22 : เรื่องประหวั่นใจ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 21 : อุปสรรคและทางออก
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 20 : โรงเรียนเด็กหญิงในสยาม
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 19 : ฤาดวงใจที่ไหวหวั่นอาจลับหาย
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 18 : ความไม่ลงตัวในจิตใจ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 17 : หวั่นใจ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 16 : มิอาจทำใจยอมรับ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 15 : สยามกับคนในร่มธงฝรั่งเศสและความสัมพันธ์ที่เริ่มเปลี่ยนไป
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 14 : เรื่องที่ไม่อาจเอ่ย
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 13 : เรื่องดีและร้ายภายในหนึ่งวัน
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 12 : สัญญาณที่ดี
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 11 : อิสระทั้งกายใจ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 10 : โอกาสของเด็กหญิง
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 9 : ท่าทีเริ่มดีขึ้น
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 8 : ความเป็นไปของชีวิต
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 7 : ผู้ก่อเหตุ
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 6 : พบกันอีกครา
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 5 : ความกังวล
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 4 : บทสนทนา
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 3 : บ้านลานย่านบางขุนพรหม
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 2 : ทุ่งสามเสน
- READ นิราศรักสองนครา บทที่ 1 : สองฝั่งน้ำ
- READ นิราศรักสองนครา : บทนำ