ปัญญาชนคนวิ่งเปลือย

“อเมริกันคัน” เรื่องราวเกี่ยวกับอเมริกาในบางแง่มุมในอเมริกาที่หลายคนไม่เคยรู้หรือเคยรับรู้มาบ้าง แต่อาจมองไม่เห็นภาพรวมชัดเจน เจริญขวัญ แพรกทอง บลาฮาสสกี้ เจ้าของคอลัมน์ที่เขียนลงในต่วยตูนมาถึง 10 ปี นำมาเขียนเล่าสู่กันฟังแบบสนุกๆ เหมือนการเล่าให้เพื่อนฟัง โดยคงบุคลิก “ต่วยตูน” ดั้งเดิมเอาไว้คือสาระและบันเทิง

แม้ว่าในอเมริกาเต็มไปด้วยมหาวิทยาลัย แต่ดูเหมือนว่าหนุ่มสาวมะริกันส่วนใหญ่เรียนแค่การศึกษาภาคบังคับคือแค่ชั้นมัธยมปลายเท่านั้น  ออกมาหางานทำ  สร้างเนื้อสร้างตัวแล้วแยกไปเริ่มครอบครัวใหม่ ที่เป็นเช่นนี้ไม่ใช่เพราะสันหลังยาว หากเป็นเรื่องของวิตามินเอ็มหรือมันนี่ล้วนๆ

การเรียนมหาวิทยาลัยในอเมริกาต้องให้ทางมหาวิทยาลัยตอบรับเข้าเรียนก่อน ถึงมีที่นั่งในมหาวิทยาลัยแล้วก็ใช่ว่าจะลอยหน้าเข้าไปนั่งยิ้มแฉ่งเหล่สาวได้อย่างสะดวกโยธิน หากใครไม่มีเงินเก็บที่พ่อแม่สะสมมาก็อดเข้าเรียน เพราะค่าใช้จ่ายแต่ละภาคการศึกษาแพงเอาการทีเดียว

นอกจากเรื่องวิชาการแล้ว แต่ละมหาวิทยาลัยยังมีประเพณีแตกต่างกันออกไป บางทีแปลกประหลาดคาดไม่ถึงเลยทีเดียว เช่น มหาวิทยาลัยแถวบ้านคือมหาวิทยาลัยเพอร์ดูมีประเพณีประหลาดอยู่ประเพณีหนึ่งเรียกว่า Purdue Nude Olympics นักศึกษาทั้งชายหญิงจะออกมาแก้ผ้าโทงเทง วิ่งไปรอบๆ มหาวิทยาลัยในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์

หลักการง่ายๆ คือเลือกวันที่หนาวที่สุดในรอบปี จากนั้นก็กำหนดวันนั้นเป็นวันวิ่งเปลือยประจำปี หน้าหนาวรัฐอินเดียน่าสาหัสเอาการ เพราะหนาวจัดแบบติดลบ  บางปีหนาวถึงขนาด -25 เซลเซียสเลยทีเดียว แล้วการวิ่งเปลือยนี่แทนที่จะวิ่งกันเงียบๆ  กลับแหกปากตะโกนโห่ร้องสนุกสนาน  บางคนแก้หมดเว้นไว้แต่ผ้าพันคอผืนเดียว หรือไม่ก็ใส่อะไรตลกๆ แนวโชว์หญิง

การวิ่งเปลือยไม่ได้วิ่งกันเหยาะแหยะๆ แค่คนหรือสองคน แต่วิ่งเป็นร้อยๆ คน บางปีมีผู้หญิงมาแก้ผ้าวิ่งด้วย โดยเวลาของการวิ่งปลือยจะเป็นช่วงกลางคืน สาวไทยรายไหนมาเรียนต่อที่นี่ หากได้ยินเสียงโห่ร้องกลางดึกหน้าหนาวอย่าตกอกตกใจ ควรแง้มหน้าต่างหรือเตรียมกล้องส่องทางไกลและแว่นขยายไว้แต่เนิ่นๆ

ประเพณีแปลกๆ แบบนี้ไม่ได้มีแค่ที่มหาวิทยาลัยเพอร์ดูแห่งเดียว ยังมีอีกสองมหาวิทยาลัยที่มีการวิ่งเปลือย  หลายคนแทบไม่เชื่อ  เมื่อรู้ว่าแม้แต่มหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งในห้าของโลกอย่างฮาร์วาร์ดก็มีประเพณีพิลึกนี้ด้วย

มหาวิทยาลัยระดับเลิศในอเมริกาเรียกรวมๆ ว่า ไอวี่ลีกส์ (Ivy League) ถือเป็นมหาวิทยาลัยในฝันของคนทั้งโลกเลยก็ว่าได้ มหาวิทยาลัยในกลุ่มนี้มีอยู่แปดแห่งคือ มหาวิทยาลัยบราวน์ (Brown University) มหาวิทยาลัยโคลอมเบีย (Columbia University) มหาวิทยาลัยคอร์แนล (Cornell University) มหาวิทยาลัยดาร์ธมัธ (Dartmouth College) มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (University of Pennsylvania) และมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (Princeton University)

ทั้งที่เป็นมหาวิทยาลัยปัญญาชนอันดับหนึ่ง แต่ฮาร์วาร์ดดูหนักข้อกว่ามหาวิทยาลัยเพอร์ดูเสียอีก เพราะมีประเพณีการวิ่งเปลือยที่เรียกว่า The Primal Scream  จัดขึ้นตอนเที่ยงคืนสุดท้ายก่อนการสอบปลายภาค เหล่าปัญญาชนคนฮาร์วาร์ดจะลงมาวิ่งรอบ Harvard Yard ซึ่งเป็นลานสนามหญ้าขนาดพอเหมาะพอเจาะ แต่ถือเป็นสถานที่สำคัญอย่างยิ่งยวด เพราะเหมือนสะดือมหาวิทยาลัย อันรายล้อมไปด้วยตึกหอพักนักศึกษา หอสมุดและรูปปั้นจอห์น ฮาร์วาร์ด ซึ่งรูปปั้นนี้ร่ำลือกันว่าขลังนักหนา หากใครอยากมาเรียนที่นี่ให้ลูบเท้ารูปปั้นแล้วจะสมหวัง  ได้เข้ามาเป็นนักศึกษาฮาร์วาร์ดอย่างเต็มภาคภูมิ

ที่ลานแห่งนี้แหละที่พวกนักศึกษาจะมาวิ่งกันแบบโป๊ๆ บางคนชอบโชว์ก็เปิดหมด แต่บางคนมีเสื้อคลุมพอให้วับๆ แวมๆ หรือบางคนแก้ผ้าหมด  แต่มีหมวกครอบหัวไว้ใบหนึ่งแก้เขิน จากนั้นวิ่งไปแหกปากร้องไปอย่างสนุกสนาน ที่ทำเช่นนี้เพราะเชื่อว่าจะทำให้สอบผ่านฉลุยและได้เกรดเออย่างแน่นอน ดูๆ ไปแล้วเหมือนการแก้ผ้ารำแก้บนในเมืองไทยที่บนบานว่าจะมีการแก้ผ้ารำถวายต่อหน้ารูปปั้นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

ยังไม่หมดเท่านี้ คาดว่าที่นี่คงเรียนหนักจนเครียดจัด เลยมีประเพณีอีกอย่างคือเชื่อว่าถ้าใครมีเซ็กส์ในห้องสมุดแล้วจะเรียนจบ ดังนั้นห้องสมุดที่นี่มักมีเสียงประหลาดเล็ดรอดออกมาเสมอในยามปลอดคน

แม้ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องขำๆ ฮาๆ แต่เคยมีการสำรวจในปี 2013 พบว่านักศึกษา 13% ที่จบการศึกษาเคยมีเพศสัมพันธ์ในห้องสมุด อย่างไรก็ตามประเพณีที่ฮอตฮิตสุดคือการวิ่งเปลือยนี่แหละ เพราะผลการสำรวจออกมาว่านักศึกษาถึง 32% ทำตามประเพณี The Primal Scream ในคืนสุดท้ายก่อนการสอบ เพราะเชื่อว่าจะทำให้สอบได้

ประเพณีพิลึกนี้ยังกระจายมาถึงมหาวิทยาลัยอีกแห่งหนึ่งในย่านอีสต์โคสต์คือ มหาวิทยาลัยทัฟส์ (Tufts University) รัฐแมสซาชูเซตส์ ที่นี่มีประเพณีการวิ่งเปลือยที่เรียกว่า Naked Quad Run อันโด่งดังไม่แพ้ใครเหมือนกัน แต่การแก้ผ้าวิ่งโทงเทงในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ออกแนวศิลปะและถือคติว่า “ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม”

แทนที่จะถอดเสื้อผ้าจนโล่งโจ้งหมดแต่แรก  กลับวิ่งไปเปลื้องไปทีละชิ้นท่ามกลางเสียงเป่าปากวิ๊ดวี้ว จะว่าไปก็วัดความใจถึงด้วย  เพราะกำหนดให้จัดขึ้นในหน้าหนาวเหมือนกัน โดยจัดขึ้นในช่วงก่อนสอบ บรรดาชีเปลือยชาวมหาวิทยาลัยทัฟส์จะวิ่งโทงเทงจากตึก West Hall ไปยังตึก Residential Quad แต่ระหว่างทางจะเต้นไปเสื้อถอดผ้าไป คาดว่าคงวิ่งตัวสั่นดุกๆ ด้วยความหนาว ส่วนอวัยวะอย่างอื่นจะสั่นด้วยหรือไม่คงต้องขอไปสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิดก่อนถึงจะสามารถมารายงานได้

ประเพณีนี้มีที่มาที่ไป ในช่วงปี 1900 มหาวิทยาลัยนี้เป็นมหาวิทยาลัยชายล้วน ต่อมาจับมือกับแจ็คสันคอลเลจซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยหญิงล้วน ประท้วงการรวมมหาวิทยาลัยด้วยการแก้ผ้าวิ่งร่วมกันจนกลายเป็นประเพณีต่อมา

เล่าถึงประเพณีโป๊ๆ ฮาๆ ของนักศึกษาแล้วคงต้องเล่าถึงระบำโป๊ของมหาวิทยาลัยแบรนดีส (Brandeis University) มีประเพณีจัดแสดงทุกปีในชุดการแสดงที่เรียกว่า “Liquid Latex” หรือการแก้ผ้าแล้วเอาสีมาทาตามร่างกายนั่นเอง สีที่ใช้ก็ทากันอย่างทึบเลยทีเดียวเพื่อปกปิดสิ่งที่ควรปกปิด เอ๊ะ หรือไม่ควรปกปิดก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก การแสดงชุดนี้ถือว่าเด็ดดวงมาก เพราะเคยได้รับรางวัลชมเชยจากนิตยสารเพลย์บอยเสียด้วย

เหล่านักแสดงจำเป็นที่คาดว่าคงดื่มเต็มคราบ จะทาสีต่างๆ ตามเนื้อตัว แล้วออกมาเต้นตามจังหวะเพลง ไม่ได้เต้นแบบมั่วๆ ดูออกว่ามีการฝึกซ้อมมาอย่างดี    แต่ละคนพยายามกระโดดกระเด้งให้อะไรต่อมิอะไรผงกเงยมาสบตาคนดูอยู่เรื่อย บางปีนั้นฮาหนักมากด้วยการทาสีเป็นเจ้านกบิ๊กเบิร์ดแล้วเต้นย้อกแย้กตามสไตล์รายการเซซามี่สตรีท ปีนั้นทุกคนฮือฮากันใหญ่กับ “หนอนนก” ไม่ใช่เจ้านกบิ๊กเบิร์ด เรียกได้ว่าเฮฮาทั้งคนเต้นและคนดู ประเพณีนี้สืบทอดกันมา 13 ปีแล้ว

เล่าสู่กันฟังในช่วงที่บ้านเราอบอ้าวเหมือนพระอาทิตย์ทำโอที ส่วนซีกโลกตะวันตกก็เดือดปุดๆ ด้วยสถานการณ์สงครามและการเมือง ท่ามกลางช่วงเวลาแบบนี้   ชวนคุยเรื่องสนุกสนานบันเทิงดีกว่า ชีวิตจะได้ไม่ระอุอ้าวเกินไปนัก