เงาทราย

บรรณาภิรมย์ โดย หมอกมุงเมือง คอลัมน์ที่อ่านเอาขอมอบความรื่นรมย์ให้กับผู้อ่านด้วยภาพปกสวยๆ และเนื้อเรื่องในแบบต่างๆ ของนักเขียนชั้นครูที่เคยผ่านมือ ผ่านตาและผ่านใจ เพื่อให้ทุกคนได้ร่วมรำลึกถึงผลงานของนักเขียนแต่ละท่านให้พอหายคิดถึงแม้เวลาจะผ่านไปแล้วเนิ่นนาน ภาพและตัวอักษรจะปรากฏให้เห็นอีกครั้งในยุคของการอ่านออนไลน์

นิยายเรื่อง เงาทราย เคยตีพิมพ์ในนิตยสาร ศรีสยาม ในช่วงปี พ.ศ. 2515–2516 มาก่อน ก่อนจะนำมารวมเล่มปกแข็งโดยสำนักพิมพ์รวมสาส์นในภายหลัง สำหรับนามปากกานี้ ผมไม่ทราบว่ามีผลงานอื่นด้วยหรือไม่ หรือเป็นนามปากกาของนักเขียนดังในยุคนั้นที่สร้างนามปากกาใหม่ขึ้นมาหรือเปล่า แต่เนื้อเรื่องในเงาทรายทำให้นึกไปถึงละครหรือภาพยนตร์ที่มีครบรส ทั้งรัก ทั้งตื่นเต้น ทรยศ หักหลัง และจบลงอย่างมีความสุขประทับใจเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

เรื่องราวเริ่มต้นจากครอบครัวของนายปกรณ์ มณเฑียร มหาเศรษฐีพ่อม่ายผู้มีฐานะร่ำรวย เขามีลูกสองคน คือ นงลักษณ์ หรือ “คุณใหญ่” ซึ่งแต่งงานไปกับนายดำเกิง มีลูกสองคนคือ ดำรง และ นงพงา ส่วนคุณเล็กหรือ อดิศักดิ์ เป็นลูกชายคนเดียวที่กำลังเรียนอยู่ปีสุดท้าย เขาฝากความหวังว่าจะให้อดิศักดิ์ไปเรียนต่อเมืองนอกเพื่อกลับมาทำธุรกิจครอบครัว แต่แล้วอดิศักดิ์ก็สารภาพว่าเขารักกับเพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยชื่อ เอื้องผึ้ง

ด้วยอคติบังตา เขาโกรธจนเผลอขับไล่อดิศักดิ์ออกจากบ้าน แม้ว่านงลักษณ์จะพยายามคัดค้านแต่ก็ไม่เป็นผล และชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยความทรนงก็ตัดสินใจไปใช้ชีวิตกับเอื้องผึ้ง หญิงคนรักที่เมืองเชียงใหม่ ที่นั่นเอง เอื้องผึ้งไม่รู้ตัวเลยว่า คำสิงห์ หนุ่มคนเมือง แอบหลงรักเธออยู่ เขาฝันว่าจะเก็บเงินรอให้เอื้องผึ้งกลับมาเพื่อมาสู่ขอเธอ แต่เมื่อพบว่าเอื้องผึ้งมาจากเมืองกรุงพร้อมชายคนรัก ก็ทำให้เขากลายเป็นคนอกหักไปเสียแล้ว อดิศักดิ์แต่งงานมีลูกสาวกับเอื้องผึ้งเพียงคนเดียว มีชื่อว่า เงาทราย

ด้วยเหตุนี้กระมัง อดิศักดิ์จึงตั้งชื่อลูกสาวเพื่อให้มีความหมายสะกิดใจตนเอง

เงาทราย!

แน่ล่ะ เงาของทราย รังสีหาได้เจิดจรัสดังเงาจันทร์ แต่ทรายจะสะท้อนแสงเพียงเล็กน้อยเมื่อต้องแสงจันทร์ มันเป็นเงาที่ไร้ค่า ทว่ามันก็น่ารัก ทรายต่ำต้อยด้อยค่า เปรียบมิได้ดังอัญมณีเลิศค่า แต่ทรายก็แกร่งกร้าวมิใช่หรือ

เวลาผ่านไปหลายปี นายปกรณ์สำนึกผิด จึงติดต่อให้คนไปสืบหาตัวลูกชาย แต่ดำเกิง ลูกเขยซึ่งมีความโลภ ต้องการให้สมบัติทั้งหมดตกอยู่กับภรรยาเพียงคนเดียว จึงวางแผนการโฉด เขาเร่งสืบหาจนพบตัวอดิศักดิ์และครอบครัว และส่งสมุนของตัวเองชื่อ ไอ้อิน ให้ไปสังหาร

อดิศักดิ์และเอื้องผึ้งตายในกองเพลิง ขณะที่เงาทรายรอดชีวิตมาได้เพราะความสงสารของไอ้อิน มันเอาเด็กไปทิ้งข้างทาง และโชคดีเมื่อคำสิงห์มาพบเข้า เขารู้เรื่องทั้งหมด และเพื่อความปลอดภัย คำสิงห์นำเงาทรายไปเลี้ยงยังบ้านที่ลำปาง ทำให้ดำเกิงเข้าใจว่าแผนการทั้งหมดบรรลุผล นายปกรณ์รับรู้ข่าวการสูญเสียบุตรชายด้วยความเศร้าโศก

เงาทรายเติบโตเป็นเด็กสาวผู้แกร่งกล้า จิตใจงดงาม ขณะที่ดำรงและนงพงา ลูกของดำเกิงก็เติบโตขึ้นมาเช่นกัน ดำเกิงเลี้ยงสมุนไว้หลายคน หนึ่งในนั้นคือนายเมฆ ซึ่งหนีคดีเพราะสังหารเมียที่เป็นชู้ด้วยความแค้น และดำเกิงก็รับมาอยู่ด้วยกัน ทำให้เมฆจงรักภักดีต่อดำเกิงมาก เขามีลูกชายชื่อ เมธา ซึ่งเป็นคนซื่อสัตย์ต่อความจริง เมธาไม่ถูกกับดำรงที่ชอบทำตัวเป็นอันธพาลระรานไปทั่ว เมธาเรียนต่อโรงเรียนนายร้อยตำรวจ และมีสหายรักชื่อ นพพงศ์

ขณะที่นายปกรณ์เริ่มชราลง ดำเกิงวางแผนส่งเมียน้อยลับ ๆ คือ อนุพร เข้ามาช่วยดูแลปฐมพยาบาล แต่นายปกรณ์ไม่ชอบ เขาจึงเปิดรับสมัครหาคนดูแลใหม่ เหมือนโชคชะตาทำให้เงาทรายเห็นประกาศในหนังสือพิมพ์พอดี เธอกับคำสิงห์จึงมาสมัคร และนายปกรณ์ก็รู้สึกถูกชะตากับอีกฝ่ายอย่างประหลาด เขาให้คำสิงห์มาช่วยเป็นคนสวนในบ้าน

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ดำเกิงสงสัยว่าไอ้อินยังสังหารครอบครัวอดิศักดิ์ไม่หมด จึงให้อนุพรหว่านเสน่ห์จนล่วงรู้ความลับว่าเงาทรายคือทายาทแท้จริงของนายปกรณ์ ดำเกิงสั่งให้อนุพรสังหารคำสิงห์เพื่อปิดปาก ก่อนที่คำสิงห์จะเล่าความจริงให้ปกรณ์ฟัง

นพพงศ์และเมธาได้พบกับเงาทราย ทั้งคู่หลงรักเธอ แต่เมธาเจียมตัวว่าเขาเป็นเพียงลูกคนใช้ในบ้าน ขณะที่นงพงาเองก็แอบชอบนพพงศ์ หญิงสาวพยายามหักห้ามใจตัวเอง

เรื่อง: เงาทราย

ผู้เขียน: ทินกร เทพไผท

สำนักพิมพ์: รวมสาส์น

ปีที่พิมพ์: 2516 (สองเล่มจบ)

ดำเกิงทำธุรกิจค้าของเถื่อนและเกิดปากเสียงกับอนุพร เขาสั่งไอ้อินให้สังหารเธอ แต่อนุพรรอดชีวิตเพราะเมฆมาช่วยเธอเอาไว้ ทำให้หญิงสาวแค้นดำเกิงมากที่เธอรักและไว้ใจมาโดยตลอดแต่กลับถูกหักหลัง

ไอ้อินเห็นเหตุการณ์ยิ่งบานปลายมากขึ้นเรื่อย ๆ มันตัดสินใจสารภาพความจริงเรื่องเงาทรายกับคุณปกรณ์ และทำให้เขายินดีที่ได้พบกับหลานสาวผู้นี้เหมือนความฝัน

แต่ดำเกิงกลับผิดหวัง ทุกอย่างที่อุตส่าห์วางแผนสร้างมากำลังจะพังทลายลงเพราะเงาทราย!

เขาวางแผนที่จะสังหารทุกคน รวมถึงคุณปกรณ์และนงลักษณ์ภรรยาตัวเอง แต่ดำรง ลูกชายของดำเกิงไม่อาจทนเห็นแม่ถูกพ่อฆ่าได้ เขาจึงโทรมาบอกนงลักษณ์เสียก่อน คุณปกรณ์แจ้งตำรวจ และตำรวจก็ซ้อนแผนจนเกิดการต่อสู้กันขึ้น ดำเกิงกับดำรงหนีและเผชิญหน้ากับอนุพรที่สะกดรอยตามมาด้วยความแค้น หล่อนเอาปืนยิงดำเกิง แต่พลาดไปถูกดำรงลูกชายจนเสียชีวิต ดำเกิงแค้นจึงสังหารอนุพรตายคาที่และหลบหนีตำรวจ

กรรมตามทัน เมื่อเขาขับรถประสานงากับรถสิบล้อที่วิ่งสวนมาพอดี รถของดำเกิงแหลกยับไปทั้งคัน และเขาก็สิ้นใจอยู่ภายในรถคันนั้นเอง

นพพงศ์สู่ขอเงาทราย ในขณะที่หญิงสาวเองก็น้อยใจต่อท่าทีของเมธา ที่ยิ่งเจียมตัวเมื่อรู้ว่าพ่อของตนเป็นสมุนของนายดำเกิงและร่วมค้าของเถื่อนมาโดยตลอด นายเมฆเองก็ภายหลังสำนึกผิด สารภาพกับตำรวจ เช่นเดียวกับอิน

ก่อนจะถึงงานแต่งของนพพงศ์และเงาทราย เป็นนงพงานั่นเองที่มาบอกความจริงกับนพพงศ์ว่า แท้จริงเงาทรายรักอยู่กับเมธา และด้วยความรักในตัวเพื่อนและเข้าใจในความรักที่แท้จริงของทั้งคู่ เขาพร้อมเสียสละเงาทรายให้กับเมธา ทำให้สองหนุ่มสาวได้มีโอกาสเข้าใจกันได้ในที่สุด เช่นเดียวกับนพพงศ์ เมื่อภายหลังเขาได้มองเห็นความจริงใจและความรักของนงพงาที่มีต่อเขา เรื่องราวทั้งหมดจึงลงเอยด้วยความสุขของทุกคน