เกล็ดแก้ว

บรรณาภิรมย์ โดย หมอกมุงเมือง คอลัมน์ที่อ่านเอาขอมอบความรื่นรมย์ให้กับผู้อ่านด้วยภาพปกสวยๆ และเนื้อเรื่องในแบบต่างๆ ของนักเขียนชั้นครูที่เคยผ่านมือ ผ่านตาและผ่านใจ เพื่อให้ทุกคนได้ร่วมรำลึกถึงผลงานของนักเขียนแต่ละท่านให้พอหายคิดถึงแม้เวลาจะผ่านไปแล้วเนิ่นนาน ภาพและตัวอักษรจะปรากฏให้เห็นอีกครั้งในยุคของการอ่านออนไลน์

นี่คือผลงานนิยายเรื่องเอกอันเป็นความภาคภูมิใจอย่างยิ่งของ แขไข เทวินทร์ เนื่องเพราะ “เกล็ดแก้ว” เรื่องนี้ ได้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดย คุณรัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, แมน ธีระพล, ทม วิศวชาติ และเชาว์ แคล่วคล่อง และเมื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ ก็ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในปี พ.ศ. 2501 อีกด้วย

เกล็ดแก้ว บอกเล่าเรื่องราว ณ ชายหาดวงพระจันทร์ เมื่อหญิงสาวคนหนึ่งเดินทางมาถึง เธอได้เจอเด็กชายป่องที่จดจำได้และเข้ามาทักทาย หญิงสาวก็คือ เกล็ดแก้ว ผู้เดินทางจากไปยังกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมรเมื่อหลายปีก่อนนั่นเอง

หญิงสาวทอดสายตามองภาพอันคุ้นเคย ก่อนความทรงจำในอดีตจะหวนกลับคืนมาอีกครั้ง…

ในอดีต เกล็ดแก้วคือสาวน้อยวัยสิบแปดปี ลูกสาวคนเดียวของนางเกสร ขณะที่บิดาของเธอเป็นนายทหารเรือก็เสียชีวิตจากการสู้รบในสงคราม นางเกสรต้องเลี้ยงดูลูกสาวเพียงลำพังด้วยการออกเรือหาปลา และมีเปลว หนุ่มตังเกคนซื่อ คอยช่วยเหลือ สองแม่ลูกอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังน้อยของหาดวงพระจันทร์ ในจังหวัดชายทะเลภาคตะวันออก

ความผูกพันตั้งแต่วัยเยาว์นั่นเองทำให้เปลวหลงรักเกล็ดแก้ว โดยที่นางเกสรเองก็สนับสนุนเต็มที่ แต่ด้วยความซื่อตรงปากหนัก ทำให้เขาไม่กล้าแสดงความรู้สึกในใจออกมา ขณะที่เกล็ดแก้วก็เริ่มเติบโตเป็นสาวน้อยแสนสวย สะดุดตาสะดุดใจหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในแถบนั้น รวมถึงนายเอิบ นักเลงโต แต่เปลวก็พยายามปกป้องสาวน้อยที่เขาหลงรักสุดหัวใจ

แต่สำหรับเรื่องหัวใจแล้ว เขากลับไม่อาจเอาชนะใจเธอได้เลย เมื่อมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินทางมาพักยังหมู่บ้านชายทะเลแห่งนี้ของลุงจอนและเจ้าป่องลูกชายแก ชายหนุ่มผู้นั้นมีนามว่า ธัญญ์ ธาราวัฒน์ ชั่วระยะเวลาสั้นๆ ที่ได้รู้จักกัน ธัญญ์ก็ได้หัวใจบริสุทธิ์ของเกล็ดแก้วไปครอบครอง เขาให้นามบัตรที่อยู่กับเธอเอาไว้ก่อนที่จะเกิดเหตุร้ายขึ้น

เมื่อมีกลุ่มคนจากเมืองกรุงบุกเข้ามาที่กระท่อมที่พักของธัญญ์แล้วจับตัวเขาไป ธัญญ์หายสาบสูญไปจากที่แห่งนั้น แต่หาได้ทำให้จิตใจมั่นคงของเกล็ดแก้วเปลี่ยนไปไม่ หญิงสาวตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อตามหาตัวธัญญ์จากที่อยู่ในนามบัตรของเขานั่นเอง

มันคือบ้านกระท่อมธารา อยู่ในเขตถนนพระรามห้าแห่งหนึ่ง เธอตามหาจนพบแต่กลับไม่พบตัวธัญญ์ รู้แต่ว่าเขามีเรื่องกับกลุ่มผู้มีอิทธิพลเพราะทำธุรกิจสีเทา แล้วยังเป็นนักเที่ยวตัวยงอีกด้วย เกล็ดแก้วมีโอกาสได้พบกับส่องแสง หญิงสาวพาร์ทเนอร์ที่ทำงานในบาร์อุทยานสายสวรรค์ ด้วยความเห็นใจสงสาร ส่องแสงให้เกล็ดแก้วพักอาศัยร่วมด้วย และติดตามเธอไปยังบาร์อุทยานสายสวรรค์ด้วยกัน

สถานที่แห่งนั้นทำให้เกล็ดแก้วมีโอกาสรู้จัก คุณชายฤทธิ์ธำรง ลือชา ที่ได้ช่วยเธอจากการลวนลามของชายที่มาเที่ยวสถานที่แห่งนี้ คุณชายฤทธิ์ธำรงรู้จักกิตติศัพท์ของธัญญ์เป็นอย่างดี เขาเป็นห่วงเธอและเกิดความประทับใจในตัวเกล็ดแก้วอย่างประหลาด

ส่องแสงเองก็พยายามเตือนเธอให้ลืมธัญญ์ และหันมาคบหาคุณชายฤทธิ์ธำรงที่ดูออกว่าหลงรักเธอ

“คนเรานะเกล็ดแก้ว” ส่องแสงเอ่ยขึ้นน้ำเสียงปกติ “ถ้าผู้ชายสักคนหนึ่งเขาเกิดจะรักเราขึ้นมา เขาไม่คำนึงหรอกว่าเราจะดีหรือเลว เราจะบริสุทธิ์หรือเปล่า เขารักก็เพราะว่าถูกอกถูกใจเขา เราเป็นคนที่เขาสนใจ เธอควรจะรู้นะ”

และแล้วเธอก็ได้พบกับธัญญ์อีกครั้ง เขาไม่ใช่ธัญญ์ผู้อ่อนโยนเหมือนเดิมที่หาดวงพระจันทร์ แต่เป็นหนุ่มสังคมเจนโลกที่หยาบกระด้าง ทำให้เกล็ดแก้วต้องเสียใจผิดหวัง ขณะที่เธอกำลังจะตัดใจจากเขานั่นเอง เกล็ดแก้วก็แอบได้ยินใครบางคนพูดคุยกันเพื่อวางแผนสังหารธัญญ์ในอีกสองวันข้างหน้า เพราะพวกมันรู้มาว่าธัญญ์เกิดกลับตัวกลับใจหันไปเข้ากับตำรวจ

และเงื่อนไขสำคัญก็เกิดขึ้น เมื่อเปลวเดินทางจากหาดวงพระจันทร์เข้ามาพบเธอที่นี่ เขาต้องการให้เธอกลับไปบ้านไปหาแม่ที่รอคอยอยู่ แต่เกล็ดแก้วต้องการจะบอกข่าวให้ธัญญ์ระวังตัว

หญิงสาวนัดเปลวให้มารับ ตั้งใจว่าจะแจ้งข่าวกับธัญญ์แล้วจากไป แต่เธอได้พบกับคุณชายฤทธิ์ธำรงเสียก่อน คุณชายพอรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว และเมื่อฟังเหตุผลของเธอ เขายินดีที่จะช่วยเหลือ ทั้งคู่รีบออกไปยังจุดที่เห็นธัญญ์กับส่องแสงเดินไปด้วยกัน

เปรี้ยง!

แต่แล้วเสียงปืนก็ดังขึ้น ส่องแสงวิ่งสวนกลับมา เกล็ดแก้วคิดว่าเธอมาช้าเกินไป แต่แล้วสิ่งที่พบที่นั่นกลับเกินคาดฝันยิ่งกว่า ผู้ร้ายถูกยิงจนเสียชีวิตจากน้ำมือของ “เปลว” ที่เข้ามาขัดขวางเอาไว้ก่อน เขาเลือกที่จะช่วยชีวิตธัญญ์ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายหลงรักเธอและเป็นศัตรูหัวใจของตนเอง!

“บอกฉันหน่อยเถอะ ว่าทำไมแกจึงช่วยศัตรูของแกซึ่งเป็นคนเลวๆ อย่างฉัน ให้รอดจากการทำร้าย ทำไม?”

“ทำไมผมจึงช่วยคุณรึ คุณธัญญ์ ก็เพราะว่าผมเกิดมาเป็นคนน่ะสิ”

ธัญญ์ทวนคำอย่างงุนงง ได้ยินเสียงเปลวแค่นหัวเราะ

“ในฐานะศัตรู ผมควรจะหยุดยืนแอบดูการตายของคุณอย่างสมน้ำหน้า คนเลวอย่างคุณที่เกิดมาเพื่อล้างผลาญความดีงามของคนอื่น เมื่อตายไปแล้ว แผ่นดินอาจจะสูงขึ้นอีกตั้งศอก แต่ว่า…” เขาก้มหน้าลง ปากเม้มแน่นแล้วจึงคลายออก “ผมช่วยคุณก็เพราะคุณเป็นสิ่งมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์เดรัจฉาน เมื่อต้องถูกกระทำร้ายข้างเดียวอย่างนี้ ใครเลยจะทนดูได้”

ธัญญ์ยืนคอตกด้วยความสำนึกผิดของตัวเอง เขาพยายามจะเรียกเกล็ดแก้ว แต่หญิงสาวก็จากไปแล้ว จากกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมรแห่งนั้น กลับไปยังที่ของเธอโดยไม่มีวันหวนกลับมาอีก

เรื่อง: เกล็ดแก้ว

ผู้เขียน: แขไข เทวินทร์

สำนักพิมพ์: ผ่านฟ้าพิทยา

ปีที่พิมพ์: 2502 (เล่มเดียวจบ)

เกล็ดแก้วกลับมายังบ้านเกิดของเธออีกครั้ง ทุกอย่างเหมือนเดิม แม่ดีใจที่เห็นลูกสาวคนเดียวกลับมา และในเวลาต่อมานั้นเองที่เกล็ดแก้วได้พบกับธัญญ์อีกครั้ง

เขาแพ้ใจต่อเธอ แพ้ความดีงาม หัวใจเด็ดเดี่ยวและความรักที่มีให้อย่างบริสุทธิ์ และมาเพื่อขอโอกาสกับเธออีกครั้ง

“ความรัก ฉันรู้แล้ว มันคือการให้อภัย การไม่พยาบาทจองเวร มันคือสัจธรรมของมวลมนุษย์ที่พึงจะมีต่อกัน มันคือสิ่งที่เราได้รับและได้ให้ตอบแทน โดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ มันคือการสร้าง มิใช่การทำลาย”

“ถ้าเช่นนั้น ผู้ชายอย่างคุณจะมีความรักได้อย่างไรคะ ในเมื่อคุณไร้สัจจะ อยากได้โดยไม่ยอมรับ! มุ่งหวังในผลประโยชน์จากอีกฝ่ายหนึ่ง และชีวิตของคุณมีแต่การทำลายเท่านั้น”

“นั่นสิ” เขายอมรับโดยดุษณี “ฉันเคยหลงลืมคุณค่าของความรัก ไม่เข้าใจ ไม่ยอมเฉียดกรายรู้จัก เพราะเคยเจ็บช้ำมามาก แต่เดี๋ยวนี้ฉันเป็นธัญญ์ ธาราวัฒน์ คนใหม่ ฉันรอดชีวิตมาได้ด้วยการให้อภัยของเธอ…”

สำหรับนิยายเรื่องนี้ นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์สองครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2501 ที่ผู้เขียนได้รับเกียรติยศรางวัลตุ๊กตาทอง ส่วนครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2526 โดยคุณเนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ รับบท เกล็ดแก้ว, คุณสรพงศ์ ชาตรี รับบท เปลว ร่วมด้วยคุณไกรสร แสงอนันต์, คุณภิญโญ ปานนุ้ย และคุณปรัชญา อัครพล โดยคุณรัตนาภรณ์ อินทรกำแหง ผู้รับบท เกล็ดแก้ว ในเวอร์ชันแรก ได้มาร่วมแสดงและรับบท เกสร แม่ของเกล็ดแก้วในครั้งนี้

ภาพประกอบนักแสดงจากภาพยนตร์และโปสเตอร์เรื่องเกล็ดแก้ว ผมนำมาจากเพจ Thai Movie Posters และเพจ ย้อนเวลา สรพงศ์ ชาตรี ซึ่งต้องขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ครับ

หมายเหตุ: สำหรับภาพปกเกล็ดแก้ว ผมนำมาจากเพจของร้านหนังสือ ทะเลบุค ซึ่งต้องขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ และนิยายเรื่องนี้ได้รวมเล่มคู่กับเรื่องสั้น “ลั่นทมแดง” ซึ่งถ้ามีโอกาสคงจะได้เขียนบันทึกการอ่านต่อไปครับ